of 59147 LinkedIn

Klemgezet door de Jeugdwet

Donderdagavond spreekt de Tweede Kamer over de tussenevaluatie van de Jeugdwet. En dat is hard nodig. Want de Jeugdwet is al sinds de invoering in 2015 onderwerp van zorg en kritiek. Gemeenten komen miljoenen tekort, wachtlijsten blijven hardnekkig te lang en kinderen met een beperking en hun ouders blijken veel slechter af dan voorheen in de Algemene wet bijzondere ziektekosten (Awbz). Hoe kan een wet, die bedoeld was om dichtbij huis oplossingen op maat te realiseren, uitmonden in een zorgdrama voor de betrokken gezinnen?

Bij Ieder(in) vroegen we onlangs vijf organisaties uit ons netwerk naar hun ervaringen met de  Jeugdwet. In korte tijd kregen we zo’n honderd cases van wanhopige ouders. Hun verhalen zijn schokkend. Kinderen en jongeren die verstoken blijven van passende zorg. Ouders die sinds de invoering van de Jeugdwet aanhoudend hebben moeten strijden voor goede zorg en dat hebben moeten bevechten op hun gemeente. Hoe kan dat? Analyse van de binnengekomen verhalen leert dat het regime van de Jeugdwet op meerdere fronten botst met de vraag van kinderen met een beperking en hun ouders.


Zo zet de Jeugdwet in op de-medicaliseren en de-problematiseren. Voor kinderen met een psychische aandoening, een verstandelijke of lichamelijke beperking is dat soms onverantwoord. Een kind met complex gedrag vanwege autisme of een verstandelijke beperking, vraagt nu eenmaal een andere benadering dan een kind met complex gedrag vanwege een echtscheiding of een kwetsbare sociale context. Ont-zorgen leidt in geval van een levenslange beperking vaak tot overvraging van het kind, en zijn gezinsleden.


Daarnaast moet de Jeugdwet totaal verschillende groepen kinderen bedienen, waar voor elk van die groepen andere, soms botsende, professionele benaderingen nodig zijn. Bij kinderen met ernstige psychische problemen, of kinderen in zeer dysfunctionele gezinnen, is een vorm van ingrijpen wellicht logisch vanwege de veiligheid van het kind. Maar in het geval van kinderen met een beperking is het faciliteren van hun leven veel meer passend.

 

Van origine wordt, ten derde, de Jeugdwet in veel gemeenten uitgevoerd door jeugdbeschermers. Vanuit dat perspectief staat - bij problemen - niet de aandoening van het kind centraal, maar vooral de dysfunctionele sociale context van het kind. Ouders van kinderen met een beperking hebben regelmatig het gevoel dat ze als dysfunctioneel gezin worden bejegend. Ook komt het voor dat gemeenten dreigen met een Veilig Thuis-melding als ‘lastige’ ouders geen genoegen nemen met het aanbod van de gemeente.


De vaakst terugkerende klacht over de Jeugdwet is echter dat de gemeente stuurt met tijdelijke relatief lichte, oplossingsgerichte interventies. Terwijl kinderen met een verstandelijke, fysieke beperking of een ontwikkelingsstoornis juist baat hebben bij langlopende, intensieve ondersteuning door vertrouwde professionals of naasten. Hun beperking valt immers niet ‘op te lossen’.

 

Kortom de Jeugdwet is, ook na 3,5 jaar uitproberen, volstrekt niet passend voor kinderen met een levenslange beperking. Daar hebben noodklokken en brandbrieven helaas nog geen verandering in gebracht. Onze hoop is gevestigd op de Tweede Kamer! Steun deze prachtige kinderen en hun moedige ouders, en garandeer voor hen de toegang tot passende zorg en ondersteuning. Zodat ook zij kunnen meedoen ín de samenleving en niet nu al buiten de boot vallen!   

 

Illya Soffer, directeur Ieder(in)

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Hilmar Backer (Kinderpsychiater) op
Helemaal mee eens! Als de minister nu niet zijn verantwoordelijkheid neemt en de beleidsvrijheid van gemeenten inperkt, stevenen we af op de vernietiging van de jeugdsector. Want de op stapel staande prestatiebekostiging zal niet alleen de administratieve lasten verder verhogen. Het zal ook de toch al moeizame samenwerking van wijkteams met de specialistische jeugdzorg verder onder druk zetten met zinloze metingen en strafkortingen van 30%. Minister grijp in!
Door Diana (moeder van 3 kinderen met een beperking) op
Ik hoop zo dat de regering eens gaat luisteren want in plaats van dat de zorg dichterbij is gekomen is het nog nooit zo ver geweest ! Als ouder van een kind met een beperking word je bij voorbaat al weggezet als fraudeur/crimineel, laat staan als je met een zorgvraag komt voor 3 kinderen... Verhuizen is niet mogelijk, iedere gemeente heeft zijn eigen beleid en wat in de ene gemeente mogelijk is, is bij de volgende gemeente juist helemaal niet mogelijk en andersom. Dat ouders een stukje zichzelf uitbetalen wordt helemaal als not-done beschouwd, en in de tussentijd komt er dan ook nog een melding bij Veilig Thuis bij door de gemeente..... welke ondersteuning, het gezin wordt op deze manier alleen maar kapot gemaakt en blijft er weinig stabiliteit over wat deze kinderen nu juist zo hard nodig hebben ! Maak landelijke regels zodat mensen niet in iedere gemeente voor verrassingen komen te staan en zelfs zonder zorg, label het zorggeld wat aan de gemeentes gegeven wordt zodat deze het niet voor parkeergarages, nieuwe rotondes, nieuw meubilair voor de ambtenaren of iets dergelijks kunnen gebruiken. De gemeentes willen zoveel mogelijk zorg bezuinigen zodat zij het overgebleven geld in andere potten waar zij te kort komen kunnen stoppen. Denken gemeentes ook dat klassiek autisme van de ene op de andere dag over is en als er dan ook nog daarbij een stofwisselingsziekte bijkomt weet de gemeente helemaal niet meer wat men moet doen. Alsjeblieft regering, doe er wat aan !!!!