of 58952 LinkedIn

Ken de praktijk

De spanning stijgt rondom de transitie jeugdzorg. Zal het alle betrokken partijen lukken om de transitie per 1-1-2015 op een zorgvuldige manier te laten verlopen? 

Ik schreef er wat over in mijn vorige column. Alle ogen zijn de komende weken gericht op de totstandkoming van de regionale transitiearrangementen. Komen ze op tijd af? Zijn ze van voldoende kwaliteit? Is er sprake van voldoende draagvlak, zetten alle partijen hun handtekening? Wordt voldaan aan de eisen van zorgcontinuïteit en voorkomen van frictiekosten? Allemaal belangrijke vragen waar hopelijk een vertrouwenwekkend antwoord op komt.

 

Maar transitiearrangementen zijn uiteindelijk niet veel meer dan papier, al draagt het proces van totstandkoming ongetwijfeld bij aan het vergroten van de kennis van gemeenten over de jeugdzorg. Door de hoge tijdsdruk is als het ware sprake van een spoedcursus “goed opdrachtgeverschap”. Voor het worden van een goede opdrachtgever is echter veel meer nodig. Dan gaat het vooral om het opdoen van doorleefde praktijkkennis in proeftuinen en via intensieve werkstages (aanschuiven bij casuïstiekoverleg, mee gaan op huisbezoek). Een eerdere reeks columns met “tips aan gemeenten om de jeugdzorg overbodig te maken” begon ik dan ook met de tip en hartenkreet: “Leer ons kennen!”.

 

Het uiteindelijke succes van de transitie en de transformatie van de jeugdzorg zal niet afhangen van de kwaliteit van de transitiearrangementen, maar van de kwaliteit van het opdrachtgeverschap van gemeenten. Het opdoen van praktijkkennis door gemeenten is voor dat deskundig opdrachtgeverschap van groot belang en voorkomt contraproductieve en kostbare ivoren toren beslissingen: “Je begrijpt het pas als je het ervaren hebt”. Het is dus zaak dat gemeenten de komende maanden, veel meer dan tot nu toe, werk maken van het leren kennen van de jeugdzorgpraktijk.

 

Om gemeenten hierbij een zetje in de goede richting te geven heb ik samen met een aantal medewerkers onder redactie van Kees Verhaar het boek “Ken de praktijk: ontmoeting met en uitdagingen uit het dagelijks werk in de jeugdzorg!” geschreven. Geen boek over alle politiek bestuurlijke discussies met betrekking tot de transitie, maar een boek met praktijkverhalen over de aard van de jeugdzorgproblematiek, de kenmerken van kwetsbare gezinnen en de aard van het jeugdzorgwerk, vanuit het perspectief van jeugdzorgprofessionals. Aandacht voor het perspectief en vooral ook voor de grote betrokkenheid, bevlogenheid en deskundigheid van die professionals is cruciaal voor een succesvolle transitie. Zij zijn het die uiteindelijk het werk doen en het verschil maken voor kwetsbare gezinnen en kinderen in de knel.

 

Het boek probeert met de insteek van het vertellen van op praktijkervaring gebaseerde verhalen een eerste indruk van de jeugdzorgpraktijk te geven. Hopelijk nodigt het uit om vervolgens zelf de sprong in het diepe te wagen en de ervaring op te zoeken. Het boek is te bestellen op communicatie@bjaa.nl en kost 7,50 euro per stuk (bij een bestelling van tien exemplaren en meer 5,00 euro per stuk).

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door trotsepappie op
Inderdaad gewoon ophouden Erik, per 2015 is jeugdzorg in huidige vorm verdwenen, tot die tijd heb je je zakken kunnen vullen en de ouders laten vallen. Ik ben niet gelovig maar eens komt de dag dat iedereen verantwoording moet afleggen, ik zal dat doen met een rechte rug en een schoon geweten, alleen in mijn beleving zal jou een ander lot te wachten staan aangezien jij als jeugdzorg aanhanger de waarheid weet, daarmee doelende op de ronduit smerige praktijken die jeugdzorg er op na houdt.

http://martinvrijlanddotcom.files.wordpress.com/ …
Door tamara op
Hou toch eens op de boel te panieken. We weten allemaal dat je je alleen druk maakt om je eigen hachje. Daarom al die onnodige bangmakerij. Feit is: NL is beter af zonder de huidige jeugdzorg.
Door Janicos (Onderzoeker) op
Geachte heer gerritsen. Ik woon in een kleine gemeente. Onz egemeente is zo goed als een artikel 12 gemeente en desastreuze bezuinigingen doorvoeren. In elke overlegsituatie waar ik aanschuif wordt gemeld dat de jeugdzorg overbodig is. Men kent de jeugdzorg voldoende om de beslissing aan 1 ambtenaar over te laten. Deze voormalig schoolmaatschappelijk werkster, is de zus van de directeur van de basisschool waar zij als laatste heeft gewerkt. Voor zij in die functie ten onder ging was zij de lokale groentenboer. Deze vrouw is ook als zodanig opgeleid; de lagere tuinbouwschool. Op basis van "ervaring" mag deze mevrouw zich laten registreren bij de nieuwe club waar ik mij als profgessional moet registreren. Ik zal mij niet te buiten gaan aan voorspellingen, dat laat ik graag aan u over. Ik heb inmiddels geen vertrouwen meer in u en uw politieke vrienden. Ik stel voor dat we Nederland zonder u en de politiek draaiende houden. Dat bespaart zoveel geld, dat we in een klap uit de financiele zorgen zijn. De rest draait toch wel door, de gemiddelde manager toucheerd een vermogen en is zelden aanwezig. Als voorbeeld noem ik "humaitas". Veel verdiend, nooit gezien die rooie meneer.