of 59318 LinkedIn

Jeugdzorg en ethiek

In de serie columns die ik schrijf over manieren om handelingsverlegenheid in de jeugdzorg te doorbreken, mag aandacht voor het belang van het leren omgaan met ethische dilemma’s niet ontbreken.

Handelingsverlegenheid in de jeugdzorg wordt ondermeer veroorzaakt door het gegeven dat werkers in de jeugdzorg dag in dag uit beslissingen moeten nemen die welhaast per definitie pijn veroorzaken bij de gezinnen waar ze mee werken. Vooral als het gaat om de doelgroep waarbij sprake is van onmacht, van niet willen en/of kunnen doen wat in het belang is van de veilige ontwikkeling van het kind.

 

Bemoeienis vanuit de jeugdzorg met de opvoeding van kinderen is, hoe terecht ook, bijna per definitie pijnlijk voor ouders en vaak ook voor kinderen, zeker als het gaat om het toepassen van drang en dwang. Het bespreekbaar maken van kindermishandeling, hoe professioneel dat ook gebeurt, veroorzaakt pijn. Ingrijpen als ouders niet in staat zijn op eigen kracht een veilig opvoedklimaat te scheppen voor hun kinderen veroorzaakt pijn.

 

Jeugdzorgwerkers zijn ook gewoon mensen en het feit dat hun handelen pijn veroorzaakt in gezinnen kan, hoe onterecht ook, leiden tot schuldgevoel en daaruit voortvloeiende te grote terughoudendheid ten aanzien van doen wat nodig is om kinderen te beschermen. Het is daarom van groot belang dat voorkomen wordt dat werkers in de jeugdzorg ten onrechte overmand worden door schuldgevoel. Schuldgevoel dat zowel aanleiding kan geven tot te laat ingrijpen als tot te snel ingrijpen.

 

Leren omgaan met de ethische dilemma’s die inherent zijn aan het werken in de jeugdzorg kan er toe bijdragen dat professionals op een zorgvuldige en integere wijze de verschillende, vaak tegenstrijdige, belangen leren afwegen waarvan bijna altijd sprake is bij complexe jeugdzorgproblematiek. Waarbij uiteraard het belang van het kind voorop staat. Door te kiezen voor de invalshoek van het kiezen van de moreel juiste oplossing zullen jeugdzorgwerkers eerder vrede hebben met de zeer complexe emotioneel zwaar beladen beslissingen die ze moeten nemen. Het verdwijnen van het schuldgevoel zal leiden tot vergroting van de handelingsbekwaamheid om te doen wat nodig is in het belang van de veiligheid van kwetsbare kinderen.

 

Bij het schrijven van deze column moest ik denken aan een gesprek dat ik een tijdje geleden voerde met één van mijn gezinsmanagers over de moeilijke en pijnlijke beslissingen die zij had moeten nemen in een zaak. Ik vroeg haar of ze zich schuldig voelde. Haar antwoord maakte grote indruk op me: “Nee ik voel me niet schuldig want ik heb juist gehandeld. Ik ben wel aangedaan en verdrietig over de menselijke ellende waar ik mee ben geconfronteerd. Daar zal en wil ik nooit aan wennen. Maar ik kan leven met de beslissingen die ik heb genomen en mezelf recht in de spiegel aankijken.”

 

Erik Gerritsen

Voor alle columns van Erik Gerritsen, klik hier.

 

 

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door L.B (Docent) op
En dit is nu precies wat ik bedoel. Uw reactie staat bol van interpretaties en bovendien leest u niet zorgvuldig.
Staaltje van de werkwijze van jeugdzorg.
I rest my case.
Door Jan (HBO docent) op
Ik ben benieuwd op welke HBO u les geeft "collega" HBO docent. Ik geef les op een HBOP MW en kan u vertellen dat ethiek, ethisch handelen en zorgvuldigheid hoog, zeer hoog in het vaandel staan bij onze HBO. Als dat bij die van u niet het geval is of u daar problemen mee heeft, moet u wat anders gaa doen of dit bij de directie melden. of bent u gewoon d ezoveelste dwaze vadre die inz ijn dwaasheid alle sites afsurft om te kunnen schelden. jammer, heel dwaas.
Door L.B (HBO docent) op
Meneer Gerritsen,

Het moet u toch zo langzamerhand duidelijk zijn dat bijna niemand meer gelooft dat jeugdzorg en ethiek bij u en uw jeugd"zorg"in 1 zin genoemd kan worden? Leest u niet? Hoort u niet?
"Handelingsverlegenheid"?

Mishandelingsgelegenheid!
Door Moeder (moeder/MBO+ niveau) op
Ik sta niet achter de handelswijze van jeugdzorg, dat zij dames op cases zetten, welke vorige week nog achter de kassa zaten bij AH en nu elk gezin zonder enige navraag bij HA of behandelend psycholoog uit elkaar mogen rukken, ik heb er geen woorden voor, pubers hebben hormonen waar zij geen raad mee weten, haten meestal op dat moment hun ouders/verzorgers, die perioden hebben de meeste volwassenen gekend, nee niet de dames bij jeugdzorg, die zijn vorige week uit een ei gekropen en waren direct volwassen. Het regent klachten bij deze instantie, dat lijkt me ook niet zomaar. Er is zelfs een speciaal bureau in het leven geroepen om de klachten van BJZ te onderzoeken. Maar een klacht heeft geen zin, ouders en kind zijn dan al gescheiden en het kwaad is dan al geschied, dat proces is bij pubers onomkeerbaar. Daar denken ze niet aan bij BJZ. Ze maken, zonder pardon, je hele gezin kapot. En als je niet "vrijwillig" meewerkt wordt je zonder pardon ook nog uit de ouderlijke macht gezet. En als je daar dan nijdig om wordt, wat ieder mens zou worden, zeggen zij: "zie je wel, het is goed dat we dit hebben gedaan, die ouders zijn niet in staat een kind op te voeden" Vechten voor je kind, kun je niet, want dan ben je al gauw een gevaar voor hen... het is niet te begrijpen.... puberhormonen, afschaffen!!! En BJZ, verplicht onderzoek laten doen wanneer er cases zijn die twijfelachtig zijn....!
Door D.F. Hogeveen op
Een goed idee, een boek van de gebundelde columns van de heer Gerritsen met zijn columns. Die worden immers ook zeer gewaardeerd door de lezers, dat blijkt week na week uit de reacties (maar niet heus)

Het verschijnen van zo'n boek is de ideale aanleiding voor media om eens wat zaken uit te zoeken, bij elkaar te brengen. Zoals de Amsterdamse rekenkamer die zegt dat het geld dat Gerritsen bij elkaar bedelde in zijn columns niet bij de kinderen is terecht gekomen. Een rondje wetenschappers die zich ergeren aan alle wetenschappelijke onjuistheden is ook leuk voor media als zo'n boek uit zou komen. Of wat te denken van een middagje googelen en alle klachten over de heer Gerritsen en zijn organisatie eens op een rijtje zetten.

Goed PR-idee, zeker doen dus! En qua voorwoord kan men denken aan een inleiding van Emile Ratelband. Ratelband en Gerritsen hebben veel gemeen: Tjakka!


Door C.fuchs op
Eigen projectie??? "Jeugdzorgwerkers zijn ook gewoon mensen en het feit dat hun handelen pijn veroorzaakt in gezinnen kan, hoe onterecht ook, leiden tot schuldgevoel en daaruit voortvloeiende te grote terughoudendheid ten aanzien van doen wat nodig is om kinderen te beschermen. Het is daarom van groot belang dat voorkomen wordt dat werkers in de jeugdzorg ten onrechte overmand worden door schuldgevoel. Schuldgevoel dat zowel aanleiding kan geven tot te laat ingrijpen als tot te snel ingrijpen".
Door C.fuchs op
De inspectie is op grond van de systematiek van de Wet op de Jeugdzorg van mening dat het tot de verantwoordelijkheid van Bureau Jeugdzorg gerekend moet worden dat de veiligheid van het kind, ook na een afwijzende beslissing van een kinderrechter, geborgd blijft.
Bureau Jeugdzorg heeft dan tot taak om (op verzoek of uit eigen beweging) te bezien of en zo ja welke hulp er, naar aanleiding van de zorgen die ten grondslag lagen aan een verzoek tot verlenging van de ondertoezichtstelling, voor ouder(s) en/of kind(eren) nodig is. Dit houdt in dat Bureau Jeugdzorg zich ervan dient te vergewissen dat er voldoende zicht blijft op de veiligheid van het kind, wie hiervoor verantwoordelijk is en dat duidelijk is hoe er gehandeld moet worden als de veiligheid van het kind in gevaar komt. Als blijkt dat de reeds aanwezige zorg onvoldoende waarborgen voor zicht op de veiligheid van het kind biedt, moet Bureau Jeugdzorg bezien of een indicatiestelling voor jeugdzorg dan wel een verwijzing naar andere vormen van zorg aan de orde is en hierover in overleg treden met de ouder(s).
Deze verantwoordelijkheid van Bureau Jeugdzorg is niet nader uitgewerkt in protocollen of richtlijnen. De inspectie vindt dit een lacune in de werkwijze van de Bureaus Jeugdzorg en is van mening dat hier op korte termijn in voorzien dient te worden."
Door Erik Gerritsen (auteur van deze column) op
Geachte heer Diepenknoert, toeval bestaat blijkbaar niet want ik ben net begonnen om samen met groep medewerkers de columns om te bouwen tot een boek. U kent mijn columns blijkbaar goed dus ik ben nieuwsgierig naar hoe uw samenvatting/inleiding/voorwoord er uit zou zien.
Door J.P. Diepenknoert op
Geachte heer Gerritsen,

Vorige week woensdag heb ik u voorgesteld eens na te denken over het schrijven van een voorwoord. Voor het geval dat uw reeks columns worden gebundeld en uitgebracht.
Zie mijn reactie onder de column van vorige week: https://www.binnenlandsbestuur.nl/sociaal/opinie/ …

Omdat u op deze plaats nog niet van u hebt laten horen, vermoed ik dat mijn bericht wellicht aan uw aandacht is ontsnapt.
Wellicht heeft u ’t druk, is ’t voor u vakantietijd, of anderszins.

Kortom, hierbij een reminder op mijn voorstel. Ik zie uit naar uw spoedige reactie.

Met vriendelijke groet,
mr. J.P. (Peter) Diepenknoert
Door Lb.Koppenol (onderst.groepOOB-Rijnmond,onderstOMstanders.bl) op
Alsof het u meneer Gerritsen niet bekend is dat familierechters jarenlang nu al het verd.mmen om te stoppen met geven van gezag aan ernstig borderliners vrouwen ook bij scheidingen. Dan hoeven die kinderen namelijk niet naar Jeugdzorg ook. Lekker ethisch handelen dan door verzwijgen van Jeugdzorg zelf ook over die materie...DaarVOOR zit dat probleem al en ook dat weten jullie donders goed als Jeugdzorg m.a.w. trek de sch..r eens open over die knoeiende Familierechters bij scheidingen, en het waanzinnige toelaten van vals afgelegde verklaringen door die figuren borderliners nota bene waar zelfs Jeugdzorg in zaken nu blijkt in te trappen iedere keer weer.
Wanneer stoppen jullie zelf met die instandhouding van zulke kinderbeschadigende idioterie. (Gardner)