of 59199 LinkedIn

Handdoek in de ring

Ik gooi de handdoek in de ring. Dit is mijn laatste column voor Binnenlands Bestuur. Ik heb genoten van de vele positieve en constructief kritische reacties die ik langs persoonlijke weg kreeg. Maar ik merk dat ik persoonlijk meer en meer last krijg van de paar anonieme “vaste brievenschrijvers” met hun repeterende geweervuur aan feitelijk onjuiste beschuldigingen.

Inderdaad maar een paar, want zoals bekend uit één van de vaste “commentatoren” zich onder circa twintig verschillende aliassen. Waarbij ook nog eens naar elkaar wordt verwezen als bewijs dat het toch allemaal wel heel erg is met die Gerritsen en zijn Bureau Jeugdzorg.

 

Voor de liefhebbers is na te lezen dat ik aan het begin ooit ben begonnen met het netjes en respectvol feitelijk weerleggen van de vele loze beschuldigingen. Het mocht niet baten en daarom ben ik daar maar mee opgehouden. Ook langdurig negeren, normaal gesproken een redelijk effectieve opvoedstrategie, werkte in dit geval niet, eerder integendeel. De “copy paste” knop werd nog frequenter en fanatieker ingedrukt, ook naar andere plekken op het internet.

 

Op een gegeven moment is de redactie van Binnenlands Bestuur er toe over gegaan om de meest rabiate reacties te verwijderen. Zoals door de redactie aangegeven was dat hun eigen beslissing. De beschuldigingen van censuur waren vervolgens niet van de lucht en natuurlijk was deze beslissing volgens de “commentatoren” onder druk van mijn kant genomen.

 

Toen ik aan mijn columns op Binnenlands Bestuur begon hoopte ik daar serieuze discussies mee los te maken via de reactiemogelijkheid. Ik moet constateren dat dat door de dominantie van de anonieme scheldpartijen niet gelukt is. Deze hebben het plaatsen van serieuze reacties ontmoedigd, zoals mij herhaaldelijk is verteld door heel veel lezers.

 

De redactie van Binnenlands Bestuur heeft er voor gekozen om anonieme reacties te accepteren om daarmee de drempel om te reageren zo laag mogelijk te maken. Ik respecteer die keuze, maar stel tevens vast dat dit de kwaliteit van de reacties niet ten goede is gekomen. Persoonlijk vind ik anoniem reageren een zwaktebod en ik zou me dan ook heel goed een redactieformule kunnen voorstellen die alleen reacties accepteert van mensen die gewoon voor hun identiteit uit durven komen (of zich in ieder geval bij de redactie bekend durven te maken). Maar dat is niet aan mij.

 

Natuurlijk weet ik dat de intelligente lezer snel doorheeft wat voor een vlees hij/zij in de kuip heeft bij het lezen van al die zich steeds weer herhalende verdachtmakingen. Ik dank al die lezers voor hun belangstelling en serieuze reacties naar mij persoonlijk toe. Maar voor mij is nu de maat vol. Ik stop er mee.

 

Mijn laatste daad zal zijn dat ik volgende week de naam bekend zal maken van de persoon die onder vele verschillende aliassen week in week uit valse beschuldigingen over ons heen stortte. Ik hoop vervolgens op een rechtszaak, waar mijn eerste vraag aan betrokkene zal zijn of hij/zij het niet is. Is het antwoord ja dan zal ik een procedure wegens laster starten. Is het antwoord nee, dan volgt een rechtszaak wegens meineed. Want met mijn veronderstelde invloedrijke netwerk zal het niemand verbazen dat ik al lang de benodigde bewijzen in mijn bezit heb, waaronder een forensisch vergelijkende analyse van het gehanteerde taalgebruik.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Paul Lensink (lezer/oud columnist) op
Beste Erik,

ik heb niet altijd al je columns gelezen, maar een aantal wel. Ik vind het moedig dat een bestuurder zoals jij zich durft uit te spreken over zaken waarbij hij betrokken is. Het merendeel van de bestuurders en ambtenaren in Nederland verschuilt zich achter formele persverklaringen en doet in relatieve anonimiteit zijn werk, zonder publiekelijk het debat aan te durven gaan. Ik zou willen dat meer bestuurders een blog bijhouden zoals jij dat tot nu toe hebt gedaan. Trek je niets aan van de kwaadsprekers, draag je boodschap uit en blijf de discussie voeren. Mijn steun heb je.
Door Dave (Buitenlander Amsterdam Resident) op
Is this a publicity stunt?

"I throw in the towel because of anonymous comments. I will use my position of power to publish the name of one of those anonymous commentators" (probably an illegal action - privacy laws?). "I then hope to go to court where I will question this person and start proceedings regardless of his/her answer." (why are you bothering to ask the question?)

But wait... no...

"After receiving much love and support from my adoring fans, I have been inspired to carry on exactly as before."

So a lot of talk about nothing? Drama, threats, thanks, business as usual.

Door Een van de anonieme reageerders op
Wat een laffe actie!

Critici laster verwijten terwijl het om inhoudelijke kritiek gaat. Namen zelf laten blokken, Ip-nummers laten bannen en dan net doen alsof het om anonieme kritiek gaat in plaats van te vermelden dat jij zelf de reden bent dat de namen er niet meer bij staan. En dat je deze mensen dus ook kent omdat hun namen er eerst wel bij stonden.

Dreigen zo’n naam bekend te maken en het dan niet doen (omdat je natuurlijk weet dat je geen punt hebt). Tegelijkertijd BB voor paal zetten, dat je hun redactiebeleid niet goed vindt en daar een landelijk punt van maken. Het risico lopen dat BB juridische procedures tegen zich had gekregen en dat risico blijft, er letten nu alleen nog maar mensen op.

En dan doorgaan alsof er niets is gebeurd? Maar zo makkelijk komen jij en BB daar niet van af. Want als je hier dan zoveel aandacht voor hebt gevraagd en zelf zulke verdachtmakingen de wereld in slingert, leg het dan maar eens beter uit. Er zijn nu bijna dertig reacties, bij elke reactie kun je aangeven wat er dan feitelijk onjuist is volgens jou en waarom dat persoonlijke laster betreft?

Wie stelt, moet bewijzen. En dan zou BB bij elke reactie kunnen aangeven of die voor hen wel of niet onder de censuur zou vallen en waarom? Wat dus het beleid is als het om reacties gaat, wat mag wel en wat mag niet en wat zijn de regels en waar zijn die terug te vinden? Of gaat de willekeur gewoon door en hoort daarbij: zelf op de man spelen?

Zoals je bijvoorbeeld ook deed met prof. Stams en lector van der Helm? Gaarne exacte uitleg per reactie wat jij en BB bedoelen, wat is er feitelijk onjuist en laster aan?
Door Gnos op
@Hendrik
Het verwijzen naar de officiële klachtenprocedure lijkt terecht, maar in onderzoeken van de Nationale ombudsman blijkt vaak dat de behandeling (ernstig) tekort schiet, evenals het opvolgen van adviezen.

Men neme bv kennis van de rapporten (No):
2010/336
2010/375
2011/038
2011/240
2011/214
2011/352
2011/236
2011/241
2011/375
2012/075
2012/128
2012/148

Zonder overigens uitputtend te willen zijn (zoekresultaat + 2 min nrs verzamelen).

De discussie wordt vaker vertroebeld doordat een deelprobleem wordt behandeld, en/of omdat schijnoplossingen worden gepresenteerd (zoals hier de gang naar de klachtencommissie).

Helaas blijkt ook vaak dat degenen die de critici in 1 alinea proberen neer te sabelen zelf geen overzicht en/of kennis hebben ten aanzien van de omvang van de werkelijke knelpunten in het huidige systeem.
Door Sven Snijer (Hoofdredacteur Jeudzorg Dark horse) op
Ik geloof niet dat dhr Gerritsen met deze schijnbeweging zijn imago veel goed heeft gedaan. Dat de kritiek op Gerritsen, van verschillende personen die leven onder het jeugdzorgschrikbewind (of die er anderzins van kunnen getuigen), niet altijd direct betrekking heeft op de inhoud van zijn columns, maar eerder op de algemene jeugdzorgcultuur mag door veel lezers op deze site als hinderlijk worden ervaren, maar dat is dan maar zo.

Gerritsen presenteert zich als een jeugdzorg-uithangbord, dus daarmee wordt hij de kop van jut voor een aantal mensen, die het gevoel hebben dat ze na in alle procedures te zijn vastgelopen, geen ander mogelijkheid hebben om hun machteloze woede te uiten tegen dit onderdrukkende systeem, dat een eufemisme is voor hulpverlening.

Een ouderondersteuner merkte heel terecht eens op: 'Is het niet vreemd dat jeugdzorg altijd met een jurist naar de zitting komt, en nooit met een gedragswetenschapper?' Dat vat het mooi samen. Jeugdzorg als een juridisch dwangsysteem dat ten koste van alles (ook ten koste van kinderen) haar zin zal doordrijven.

Zolang Gerritsen de hete hangijzers in de jeugdzorgdiscussie uit de weg blijft gaan; waarheidsvinding, art.35UvB.WJz alternatief gesteld, weigering kinderen integraal diagnostisch te (laten) onderzoeken, gezinsvoogden met te weinig levenservaring en zelf zonder kinderen (alles uit een boekje), een slechte klachtenafhandeling, het verkeerd inlichten van kinderrechters (zaak Yunus- achterhouden radiologisch rapport), etc, zullen andere mensen of hij dat leuk vindt of niet, hem die dingen voor de voeten blijven werpen.

Dat is inderdaad niet de frisse, vrolijke discussie die hij zelf voor ogen had, toen hij met zijn columns begon en naar ik constateer zal hij daartoe weer een nieuwe dappere poging doen, maar de feitelijke werkelijkheid zal tenslotte de virtuele jeugdzorg die alleen bestaat in de hoofden van bestuurders en beleidsmakers en misleide politici achterhalen.

Nu al heeft Vera Bergkamp (D'66) het over waarheidsvinding, vandaag in de Tweede Kamer discussie over beëdiging van zittingsvertegenwoordigers (om leugens van Gezinsvoogden tegen te gaan) en hoogleraar Jo Hermanns pleit in de SoziO SPH voor afschaffing van de lange rij van ketenpartners. Zorg in een kleine cirkel om het gezin heen dus.

Niet dat totalitaire plan van Gerritsen en Hilhorst in Amsterdam, waar een absolute controle door professionals in een gesloten systeem van gezondheidszorg, school, jeugdzorg etc, de integriteit van het individuele ouderschap volledig ondermijnt. Een sociale dictatuur (en ik kies die woorden alleen als ik ze echt van toepassing vindt!) met als excuus kostenbesparing. Dat is letterlijk en figuurlijk, goedkoop.

Het meest bedrieglijke aan deze ontwikkeling, is dat in feite met de infiltratie van jeugdzorg in de Amsterdamse scholen (want Ouder en Kind-adviseurs zijn gewoon jeugdzorgwerkers) er de dreiging is van de juridische molen van jeugdzorg. Een groot gevaar voor ouders en kinderen, dat volledig zou kunnen worden afgewend wanneer daar de Opvoedpoli voor in de plaats zou komen, waar ouders wél tevreden over zijn.

Maar die proberen ze er in Amsterdam buiten te houden, want die werken snel, effectief en goedkoper, zonder onnodig uithuisplaatsen van kinderen, wat uitsluitend bij echte mishandeling zou mogen gebeuren, en niet zoals nu op basis van BJz vermoedens en suggesties...

Echt onderzoek naar kindermishandeling (onvermengd met zogenaamde 'hulp' van BJz), zou weer geheel de taak moeten zijn van de Raad voor de Kinderbescherming, op voorwaarde dat ze aan waarheidsvinding doen en ouders niet kunnen weigeren het kind integraal op wetenschappelijk niveau te onderzoeken, als deze daarom verzoeken.

Jeugdzorg zou in zijn geheel kunnen verdwijnen wanneer ouders via de huisarts worden doorverwezen naar Opvoedpoli, Home-start (vrijwilligers opvoedhulp van mensen die zelf kinderen hebben!), of naar een diagnostisch specialist en de Raad voor de Kinderbescherming wordt opgeschaald naar wenselijk niveau. Want nu zijn ze in hun ‘controlerende functie’ voor 80% de naprater van jeugdzorg en dat kan beter.

Sven Snijer
Door Jeroen de Kreek op
Ronald, Erik, er zal strafvorderlijk hard ingegrepen worden bij jullie persoonlijk. Ouderwets doorpakken is dat. Dus ga niet door want deze confrontatie levert jullie langdurige gevangenisstraf. Helder genoeg zo?!
Door Ronald bant (Gezinsmanager BJAA) op
De reacties van de zich van verschillende aliassen bedienend persoon, zeggen meer over hem/haarzelf, dan dat het ook maar van enig constructief niveau is. Het komt zo langzamerhand triest en pathetisch over.
Ofschoon ik alle begrip had/heb voor de moeilijke beslissing van Erik, ben ik blij dat hij de handdoek terug legt waar deze behoort en de in de onderstaande reacties opnieuw toegeworpen handschoen oppakt.
Als je dat doet, dan heb je echt lef.
Door Erik Gerritsen (auteur van deze column) op
Naar aanleiding van de vele ondersteunende reacties die ik heb mogen ontvangen naar aanleiding van deze column heb ik nog eens goed nagedacht over mijn voornemen om te stoppen met mijn columns. Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik door moet gaan. Dus volgende week gewoon weer een nieuwe column. Ik wil iedereen hartelijk danken voor de reacties die mij hebben geïnspireerd om de handschoen te blijven oppakken in plaats van de handdoek in de de ring te gooien. Aangezien ik aan het zelfonthullend niveau van de gebruikelijke anonieme reacties niet kan tippen, laat ik het wat dat betreft daarbij.
Door Leen de Jong (Ouder) op
Jeugdzorg mag zware beschuldigingen uiten richting ouders, onschuldige incidenten voorzien van pathologische labels, op grond van die retoriek je gezin voorgoed ontwrichten -zie de onrechtmatige UHP van Yunus- dat is dan gewoon vakjargon. Maar als je aan de 'receiving end' daarvan staat dan schieten beschaafde woorden je tekort om de ervaren rechteloosheid en jarenlange mishandeling te typeren. Kafka, bananenrepuliek, stasi, het komt spontaan in je op.
Het zou beter zijn als de retoriek van beide zijden genegeerd werd en de inhoud van de kritiek serieus genomen werd. Maar als afleidingsmanouvre wordt er weer ingegaan op ondergeschikte details. Allemaal afleidingsmanouvres die het beeld in stand moeten houden dat de jeugdhulpverlening in Nederland niet ernstig dysfunctioneert maar zo goed bezig is en zulke goede bedoeling heeft.
Door Hendrik op
Beste J. Kop,

Daar ga je weer. Woorden als stalinistisch en ausradieren worden gebruikt. De terreur van Stalin en de holocaust zijn onvergelijkbaar met hetgeen wellicht in de jeugdzorg gebeurt. Klachten hoef je niet anoniem met deze woorden kwijt als reactie op een column. Zie: http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/jeugdzor …