of 59318 LinkedIn

Eindejaarsoverpeinzingen

Soms voel ik me verwant met voetbalcoaches. Iedereen heeft een mening over voetbal. Iedereen heeft een mening over jeugdbescherming.

De afgelopen weken overkwam het me weer met de vloedgolf aan publiciteit over de alleen rauw voedsel etende Tom. In verband met de privacy en het feit dat Tom heeft aangegeven geen behoefte meer te hebben aan alle media-aandacht stelt Bureau Jeugdzorg zich publicitair terughoudend op in deze zaak. Het belang van het kind staat altijd voorop en dat maakt het meestal ongewenst om inhoudelijk op individuele zaken in te gaan.

Die professioneel noodzakelijke zelfbeheersing om niet te reageren op de vele meningen over individuele zaken, terwijl men niet op de hoogte is van alle relevante feiten en overwegingen, is soms best lastig op te brengen. Beelden van stuurlui aan de wal dringen zich dan aan mij op. Toch is de massale belangstelling voor jeugdbeschermingzaken in principe iets om van harte toe te juichen. Zeker als die betrokkenheid verder gaat dan alleen maar het uiten van opvattingen en ook leidt tot daadwerkelijk mede verantwoordelijkheid nemen. Zouden we immers niet allemaal een beetje jeugdbeschermer moeten willen zijn?

Voor al diegenen die overwegen om de daad op een stormachtige zee bij hun vanaf de windstille wal geroepen woorden te voegen hierbij voor onder de kerstboom zo maar wat vragen om eens rustig bij stil te staan. Vragen waarmee jeugdbeschermers dag in dag uit mee worden geconfronteerd, nadat ze er zoals te doen gebruikelijk alles aan hebben gedaan om door middel van het aanboren van eigen kracht, het organiseren van samen redzaamheid via inzet van het sociale netwerk en het motiveren tot vrijwillig accepteren van hulp, moeten constateren dat nog steeds sprake is van schending van de rechten van het kind en van een onveilige opvoedsituatie. Ja geachte lezer u leest het goed, net zoals jeugdbeschermers werken op basis van het uitgangspunt dat ouders in principe het beste willen voor hun kind, mag u er van uitgaan dat jeugdbeschermers er alles aan doen om zogenaamde “verderstrekkende” dwangmaatregelen te voorkomen. Niemand vraagt voor zijn lol een ondertoezichtstelling, laat staan een uithuisplaatsing aan.

Wat te doen bijvoorbeeld wanneer ouders hun dochters die op school hebben verteld dat ze jarenlang zijn misbruikt door hun oudere broers tegen de afspraken in mee terug zijn genomen naar hun land van oorsprong? Terwijl de meisjes hun verklaring inmiddels (onder druk?) hebben ingetrokken en de ouders aangeven dat ze niet meer terugkomen en daar gewoon weer naar school gaan? Wat te doen met het meisje dat structureel geslagen wordt door haar vader omdat ze zich te westers kleed en gedraagt? Terwijl je weet dat uithuis plaatsen betekent dat ze alle banden met haar familie verliest. Wat te doen met de zigeunermeisje die vanaf jonge leeftijd van school worden gehouden en na een zo min mogelijk ontwortelende vrijwillige plaatsing in een netwerkpleeggezin alsnog ontvoerd worden naar Oost Europa waar ze zeer waarschijnlijk op minderjarige leeftijd worden uitgehuwelijkt? Wat te doen als kinderen uiteindelijk niet in staat worden gesteld om goed onderwijs te volgen thuis of op school en ze niet de ruimte krijgen om in vrijheid een eigen identiteit te ontwikkelen terwijl het verder wel goed met ze gaat en er op zich een liefdevolle relatie is met de ouders? Wat te doen wanneer in een vechtscheiding de ene ouder blijft weigeren om mee te werken aan een normale omgangsregeling met de andere ouder terwijl het kind zich bij die ene ouder verder op zich goed ontwikkelt?

Zet je dan in op een gedwongen uithuisplaatsing in de hoop dat de aankondiging ervan of de van de kinderrechter daadwerkelijk verkregen machtiging alsnog tot meewerken leidt? En wanneer dat niet gebeurt ben je dan consequent en voer je de uithuisplaatsing ook daadwerkelijk uit? Bij voorkeur natuurlijk in een netwerkpleeggezin, maar als dat niet anders kan in een regulier pleeggezin, in een gezinshuis, op een begeleid wonen plek of desnoods op een residentiële plek? In de wetenschap dat uithuisplaatsing, hoe onveilig de situatie thuis ook is, eveneens traumatiserend is zeker voor oudere kinderen?  Het zijn de duivelse dilemma’s waar jeugdbeschermers dag in dag uit voor staan en waarbij ze vaak moeten kiezen tussen twee kwaden. Altijd met maximale inzet van creativiteit en maatwerk, zoals met betrekking tot het uit huisplaatsen van een door vechtscheiding geteisterde jongen naar het gezin van zijn beste vriend. Of het voorzien in onderwijs van thuiszittende of thuisgehouden kinderen via de wereldschool. Of het zoeken naar meer moderne familieleden die een brug kunnen slaan tussen de traditionele en westerse cultuur. Of het bijstaan van de jongeren in het schipperen tussen de eisen vanuit hun familie en hun eigen behoefte aan ontwikkeling van een daarvan afwijkende identiteit die er tenminste toe leidt dat kindermishandeling stopt.

Onze jeugd beschermen tegen onveilige opvoed- en opgroeisituaties is een zaak van ons allemaal. Dat kan niemand in zijn eentje. Dat vergt samenwerking tussen ouders, kinderen, familie, netwerk en professionals. Het vergt ook het omgaan met duivelse dilemma’s en durven kiezen uit de minste van twee kwaden. Een ieder die daartoe bereid is, is van harte welkom om van de wal in het schip van de jeugdbescherming te springen, zodat ook kwetsbare kinderen kapitein van hun eigen toekomst kunnen worden. Voor wie het na het lezen van deze column toch te lastig vindt om mee te varen: steun dan in ieder geval de jeugdbeschermers die de tocht op de stormachtige zee wel durven mee te maken. Bijvoorbeeld door op Katherine Diaz te stemmen in verkiezing beste jonge ambtenaar van het jaar 2013 op www.futur.nl

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door marijke (oma van weggehouden kleinkinders) op
Belangen van kinderen bestaan niet, na opvoeding bij moeder wat niet goed gaat, is de jongste weggelopen en nu uithuisgeplaatst, oudste van 13 wil ook naar vader, vanwege problemen thuis. Mag niet van jeugdzorg. Vader werd in 2011 als stabiel persoon aangegeven door jeugdzorg voor de kinders en moeder moest opgenomen worden, maar weigert dit. De kinderen roepen om je en jeugdzorg weet niet hoever ze mijn zoon moeten weghouden, heeft kinderen nu al 6 weken niet meer gezien. Mensen om wie je geeft moet je ver weg houden.
Onze kaarten en gedichttjes belanden in map jeugdzorg, ben namelijk een keer meegeweest met mijn zoon voor gesprek jeugdzorg en zag de kaarten zitten, waarop ze verteldde te belastend voor kind. Jeugdzorg vertelde de jongste wil vader niet meer zien, dat heb ik gevraagd aan haar en ze vertelde maar dat mag toch niet.
voor ons is duidelijk dat jeugdzorg in belang van kinderen werkt, ben er inmiddels wel achter dat er hele andere belangen in het spel zijn. En als je er wil zijn voor je kinderen omdat het misgaat met moeder gooien ze het op strijd ouders en krijgt vader geen kans.
Schandalig, en dan de vele leugens. Als je dat in belang van kinderen noemt. NNNNNeeeeee voor mij is duidelijk wat telt.
Ik heb zelf in de zorg en veel met kinderen gewerkt, en weet dat dit geen kinderbelangen zijn, kinderen worden verhoord maar niet gehoord.
Een bedroefde oma.
Door Jeroen van Baardwijk | Zwartboek Overheid op
Erik Gerritsen voelt zich verwant met voetbalcoaches. Die vergelijking gaat enigszins mank: een voetbalcoach die slecht presteert wordt de laan uitgestuurd. Een jeugdzorgmedewerk(st)er die slecht functioneert blijft gewoon zitten, wordt door het management de hand boven het hoofd gehouden, en krijgt ook nog een bonus voor zijn of haar incompetentie...
Door Sven Snijer (Jeugdzorg Dark horse) op
Er valt zo'n opmerkelijk groot verschil waar te nemen tussen de 'duivelse dilemma's' waar de jeugdbeschermers het graag over hebben aan de ene kant (de ethische dillemma's waar zij zulke 'heroïsche' keuzes in maken) en de platvloerse leugens en machtsspelletjes vanuit BJz die de dagelijkse praktijk uitmaken. Zowel in de bejegening van gezinnen, als met hetgeen gezinsvoogden valselijk verklaren tegenover kinderrechters. Het is goed dat mensen Jeugdzorg Dark horse lezen, omdat ze dan in een begrijpelijke taal wordt uitgelegd hoe BJz een loopje neemt met de waarheid, net als zo vaak met het belang van het kind, wat meestal een verkapt belang van de stichting is. Hoe vaak er niet gezinnen de afgrond in geduwd worden, vanwege de halstarrigheid waarmee de jeugdbeschermers weigeren hun fouten toe te geven en recht te zetten wat ze aangericht hebben. Zoals bijvoorbeeld in de Culemborg Affaire. BJz zit fout, maar de kinderachtigheid lijkt het enige te zijn wat de jeugdbeschermers in deze zaak met kinderen associeert. Waarom wordt het in deze column als een probleem gesteld dat één van de ouders niet meewerkt na een scheiding? Het is naar ervaring van veel ouders in de praktijk, voor BJz juist heel voordelig dat er onenigheid blijft bestaan tussen gescheiden mensen, omdat zo voor de gezinsvoogd de rapportage makkelijk geschreven wordt, met de wraakzuchtige beweringen van één van de twee. BJz hoeft immers niet te onderzoeken of het op waarheid berust. Zij noteren slechts! Twee honden vechten om een been en BJZ gaat met het OTS-geld heen.
http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com

Door Oma (Oma/docente) op

"Onze jeugd is tenslotte onze toekomst."
Daar gaat het nu juist om!
U spreekt van ONZEkinderen! Daar is geen kind van u bij! En UW toekomst! UW toekomst?! Daar heeft u onze kinderen voor nodig!
Het zou UW jeugd niet meer moeten zijn! Het gaat u uitsluitend om de toekomst van jeugdzorg! En dat ervaren duizenden ouders en kinderen aan den lijve!! Dag na dag!
En die onveilige opvoed en opgroeisituaties? Daar is inmiddels al voldoende over gesproken dacht ik in de kranten, op tv en door gerenommeerde wetenschappers, oud-kinderrechters en ECHTE deskundigen!
Of zijn dat ook allemaal mensen in uw beleving die niet op de hoogte zijn van de praktijken van jeugdzorg?
Er zijn heel wat mensen die niet meer met u mee WILLEN varen meneer! U pakt de verkeerde koers! en heel veel "jeugdbeschermers" zijn niet meer welkom of worden niet meer serieus genomen vanwege hun "deskundigheid"hun "liefde "en "betrokkenheid"bij hun clienten! Ooit wel eens wat Plannen van Aanpak gelezen? Vooraankondigingen van schriftelijke aanwijzingen? Dreigementen?!!

Vaar weg!!! En keer niet om!! En neem uw matrozen mee!
Door P. Bosch op
@Jeugdzorgdeskundige
Het is opvallend, dat u de heer Gerritsen verwijt dat er consequent niet wordt verwezen naar bronnen en verwijzingen naar feiten, cijfers en onderzoek. Terwijl u zelf niet verder komt dan 'het is algemeen bekend' of de lezer oproept te googlen. Wanneer u kritiek uit, zou het beter zijn, dat u deze kritiek zelf onderbouwt met feiten, i.p.v. een persoonlijke hetze te voeren.
Daarnaast is het opvoeren van de site jeugdzorgdarkhorse ook geen aanbeveling, hier valt mij dezelfde redeneertrant en slechte onderbouwing van kritiek op.
In uw reactie op 'een andere lezer' geeft u aan, dat u uw eigen bijdragen scherp, maar inhoudelijk vindt. Ik sluit mij echter aan bij 'een andere lezer', ik zie alleen maar laster en geen inhoud.
Door benschop op
@Een andere lezer
@persoon die zich onder vele namen presenteert

Eens. Ik ben opgehouden met reageren op de jeugdzorgonderwerpen omdat er altijd die ene persoon is die overal overheen schreeuwt, altijd het laatste woord heeft, altijd dezelfde dingen zegt. Jammer, dat zo iemand in zijn of haar eentje anderen steeds het zwijgen op kan leggen. En dan nog zeuren of censuur ook. BB, kan dat persoon niet een Perma-ban krijgen?
Door Jeugdzorgdeskundige op
@Een andere lezer,

Als u het niet eens bent met kritiek op de columns van dhr. Gerritsen, dan kunt u die kritiek toch weerleggen? Met argumenten en feiten en verwijzingen, zoals dat hoort in het maatschappelijk debat?

Maar u lijkt te preken, zoals u een kind een standje geeft. Of ouders de les leest. U heeft het over laster en smaad maar de reacties zijn niets van dat, ze zijn scherp maar inhoudelijk. En als u het er niet mee eens bent, dan kunt u weerwoord geven. Het gaat in een democratische samenleving echter niet aan een criticus 'de les te lezen' alsof het een stout kind betreft.

Doet u dat in uw werk soms ook? Daar wordt het falen bij BJAA immers wél aan geweten: gebrek aan inhoudelijke kennis en het afserveren van iedereen met kritiek. Uw reactie geeft bovendien blijk van een ongezonde sfeer op uw werk: de manier waarop u uw baas ophemelt is eng, ook weer omdat argumenen voor uw betoog missen.

Maar vooral gaat het niet aan om critici op deze manier toe te spreken, alsof het laster is en smaad wat zij zeggen. Normaal is: je opponenten in het maatschappelijk debat respecteren en gewoon inhoudeijk antwoord geven.

Dat heet maatschappelijk debat in een democratie, in een dictatuur echter noemt men kritiek 'laster en smaad'. Dat vindt BJAA ook van klagende ouders en kinderen, alle critici deugen bij BJAA per definitie niet, zijn querulanten en zijn grensoverschrijdend.

Daarom blijft BJAA ook zo disfunctioneren. Want als je niets van kritiek en fouten wilt weten en als je weigert om daar over na te denken of over te praten, dan oefen je dus alleen macht uit en kan er van echte zorg geen sprake zijn. En dat is precies de kern van het probleem bij BJAA.

Ga daar dan eens op in! Het is niet voor niets dat er zoveel mensen zich suf klagen over BJAA en zich suf klagen over de coumns van diens bestuurder. Want het is alleen maar mooi weer spelen en nooit eens de hand in eigen boezem steken over de verschrikkelijke fouten die bij BJAA worden gemaakt over de rug van kinderen.
Door Een andere lezer. (Medewerker in de jeugdzorg) op
Al lange tijd volg ik met veel interesse de columns van de heer Gerritsen. Ik bewonder zijn heldere , vaak vernieuwende en soms provocerende ideeën, zijn nooit aflatende pleidooien voor goede - betere - jeugdzorg en zijn verhalen over de praktijk van de jeugdbeschermers. Uit alles wat hij schrijft blijkt een bezieling om op te komen voor kwetsbare kinderen en een veilige en juiste opvoeding voor hen. Onze jeugd is tenslotte onze toekomst.
In de negatieve en vermoeiend kortzichtige reacties die ik daar zo vaak op lees vallen me dezelfde stokpaardjes op en er zijn opvallend veel meer overeenkomsten. De heer Gerritsen wordt persoonlijk aangevallen, voor leugenaar en slecht bestuurder uitgemaakt, jeugdzorg is zonde van het belastinggeld en jeugdbeschermers zijn mensen die een cursusje hebben gevolgd en weinig voorstellen, de reorganisatie bij jeugdzorg is volgens een oud en achterhaald model. Hoewel deze reacties steeds van andere mensen lijkt te komen, valt me op dat ze inhoudelijk altijd van hetzelfde kaliber zijn: de emotionele schrijftrant, het soort typfouten, de slechte zinsbouw, de toon en bewoordingen van de beledigingen e.d. Het zou me dan ook niet verbazen als ze vrijwel steeds van dezelfde persoon komen. Vaak heb ik getwijfeld of ik zou reageren, ik zie de heer Gerritsen er wel voor aan zijn eigen boontjes te kunnen doppen. Nu zal ik dat dan toch één keer doen, en daarna voor altijd zwijgen, aangezien het de criticus of critica vermoedelijk alleen maar zal motiveren nog meer gal en gif te spuien, en het is vermoeiend daar nog aandacht aan te moeten besteden.
Inhoudelijk op de reacties ingaan heeft niet veel zin lijkt me zo, ik denk dat de meeste weldenkende lezers de waarde van deze reacties wel zelf kunnen inschatten. Maar ik wil het toch één keer schrijven: beste meneer/mevrouw, als u iets duidelijk wilt maken, leert u dan eens hoe u uw standpunten helder, krachtig en wetenschappelijk kunt overbrengen, hoe u met opbouwende suggesties tot verbetering kunt komen en haalbare alternatieven, hoe u met heldere, misschien voorlopig nog niet haalbare, maar toch inhoudelijk leuke of goede ideeën kunt komen. U zet uzelf neer als een zeer negatief mens dat wilt kwetsen en beledigen, door uw emotionele en lasterlijke toon komt uw boodschap - voor zover die er al in zit - niet over. Vrijheid van meningsuiting is een groot verworven recht in Nederland en u maakt hiervan op de slechtst denkbare manier misbruik. Wellicht hebt u wel degelijk waardevolle ideeën en kan het voor u een goed voornemen voor 2013 zijn om te leren uzelf beter te verwoorden, op een goed niveau te leren discussiëren en bekritiseren, zodat u in de toekomst iets waardevols en positiefs toe kunnen voegen aan deze site.
En wat is het dan grappig te lezen dat één van de reacties op de column van deze week is precies gaat over wat ik u adviseer. Zou de redactie van Binnenlands Bestuur inderdaad gaan censureren, denkt u dan ook niet mét mij dat u als eerste aan de beurt bent, aangezien een eerste regel toch die van fatsoen zou moeten zijn, dus niet schelden, belasteren en beledigen?
(Ik heb gezegd. Dank u voor uw aandacht.)

Door Lezer op
Zojuist werd bekend dat de kinderombudsman Gerritsens plan om Tom uit huis te plaatsen heeft verijdeld. http://www.nu.nl/binnenland/2992324/rauwegroente …

Triest dat het zover moetst komen. Dat Gerritsen PR-stunts uithaalt die zo schadelijk zijn voor kinderen, dat Toms UHP nota bene op deze manier voorkomen moest worden.

Normaal was geweest als BJAA jaren geleden al had ingezet dat Tom naar school moest. In plaats van een OTS aan te vragen, daaraan te verdienen (ongeveer achtduizend euro per jaar) zonder daar zorg voor Tom tegenover te stellen.

Toen dat duidelijk werd bij de voorvertoning van de documentaire Rauwer heeft BJAA deze noodsprong gemaakt. De regie alsnog krachtig opeisen moest de aandacht afleiden van dat er jarenlang voor niets geld is opgestreken voor een OTS.

Dat heeft uitgebreid in de Volkskrant gestaan en dat is het echte verhaal. Duidelijk is in elk gevaal weer eens dat Gerritsen door roeien en ruiten gaat om zijn eigen fouten te verbergen. En om PR in zjin voordeel te draaien.

Maar op een dag overspeelt de heer Gerritsen zijn hand. Hoe lang pikt de gemeente Amsterdam dit disfunctioneren van zijn club nog? Want laten we eerlijk zijn, deze zaak is ook een schande voor de stad.

Het komt dus voor dat kinderen onder OTS (zoals Tom de afgelopen jaren) gewoon geen zorg krijgen. Wat hebben OTS-en dan voor een zin? En bovendien heeft BJAA hiervoor al onder dubbele curatele gestaand in 2010?! Kennelijk zonder enig resultaat.

Er zijn ook klachten op dat punt geweest (nauwelijks aandacht en zorg voor OTS-kinderen in AMsteram) hier in de reacties op de columns op Binnenlands Bestuur. Maar volgens Gerritsen is dat dan niet waar en vaak worden zulke reacties zelfs weg gecensureeerd.

Maar nu is het toch wel overduidelijk. De volgende vraag is dan meteen: waarom is er een BJZ Amsterdam nodig en betaalt de belastingbetaler duizenden euro's per jaar voor de zorg voor kwetsbare kinderen. Al keer op keer blijkt dat die zorg niets inhoudt?!
Door Everard Dingenis op
Het geeft geen pas voor de heer Gerritsen om zich te verschuilen achter de privacy van Tom. Er was geen enkele reden om een UHP aan te vragen op de eerste plaats. De heer Gerritsen is zelf de reden van de media-aandacht.

En hoezo heeft Tom hen dat 'gevraagd'? Tom heeft vooral kenbaar gemaakt dat jeugdzorg op afstand moet blijven. Zijn familie doet dat ook nog eens in een open brief.

Nu de heer Gerritsen dan de rechten en de privacy van Tom zo schaadt, is het minsten dat kan worden verwacht dat hij transparant is. Waarom deze jongen uit huis halen?

Wat heeft de heer Gerritsen dan te bieden aan Tom? Wat zal de zorg inhouden? Wat zal Tom daar concreet beter van worden? Wat zijn de behaalde resulaten in het verleden?

Hoe verklaart de heer Gerritsen het bovendien dat zoveel jeugdzorgkinderen niet of nauwelijks onderwijs krijgen? Hoe is dat te rijmen met de actie om Tom uit huis te halen? Wat is in godsnaam het belang van Tom? Kan de heer Gerritsen dat misschien eens haarfijn uit leggen? Het is niet knap dat hij niets daarover wil zeggen en zogenaamd in het belang van Tom. Het is schandalig, als je een kind zoiets aan doet dan moét je de maatschappij en belastingbetalers verantwoording daarover afleggen!
Maar eerst een jongen van vijftien vlak voor kerst zoiets aandoen en dan je verschuilen achter de privacy is schandalig.

Waarom moeten mensen trouwens van de wal op het zinkende schip springen om kinderen uit te zee te redden? Of anders stemmen op een jonge ambtenaar? Die zich wél op de woelige baren durft te begeven????? Welke woeilige baren? Wat voert zij daar uit? Maar vooral, wat zijn de bewezen resultaten voor kinderen? Wat heeft dit meisje voor een heldendaden voor hen verricht?

Wat is het verband? Het slaat helemaal nergens op! Heeft de heer Gerritsen deze column soms met een borrel op geschreven?