of 64621 LinkedIn

De mantelzorgers die u niet wilt missen

Het is de cruciale vraag die veel Wmo-wethouders en -ambtenaren bezighoudt: waar zitten de mantelzorgers die ik niet wil missen? Niet wilt missen omdat zij kwetsbaar zijn, risico lopen op overbelasting en ontwrichting van het eigen zorgnetwerk.

Uit landelijke onderzoeken, zoals door het SCP uitgevoerd, blijken er 2,6 miljoen Nederlanders langdurig voor een naaste te zorgen. Ongeveer 17,5% daarvan is zwaar belast. Waar zitten zij? U weet hoeveel mantelzorgers er theoretisch zijn in uw gemeente, maar u weet ook dat maar een klein deel bekend is.

 

Gezonde mantelzorgers

Veel mantelzorgers redden zich prima: zij kennen de weg en de spraak. Uw Wmo-beleid, dat zich richt op het versterken van de eigen kracht, past hier goed. De ondersteuning aan deze groep gezonde mantelzorgers vraagt om aandacht, maar met methodieken als ‘natuurlijke netwerken’, ‘het keukentafelgesprek’en het beschikbaar houden van laagdrempelige respijtzorgvoorzieningen, kunt u deze mantelzorgers al veel bieden.  

 

Spilzorgers

Maar juist die zeer kwetsbare mantelzorgers wilt u niet missen. Binnen de informele zorg hebben we het dan over de zogenaamde ‘spilzorgers’. Eenzame mantelzorgers die de spil in het bestaan vormen van de naaste voor wie ze zorgen. Taboe, schaamte of ontkenning maken dat zij vrijwel geen hulp bij de zorg vragen, niet van professionals en niet van anderen in de omgeving. Dit spilzorgfenomeen komt zeker in allochtone families frequent voor, maar ook in autochtone families - bijvoorbeeld bij ggz-problematiek.

 

De gemeente heeft er belang bij om deze groep mantelzorgers in beeld te hebben en preventief te ondersteunen. Immers, wanneer het zorgsysteem ontwricht raakt, gaat dit  gepaard met grote sociale en financiële problemen. Als de mantelzorgers zich dan bij u melden of gemeld worden, is vaak meer inzet nodig van ondermeer maatschappelijk werk, thuiszorg en/of  thuisondersteuning.

 

Laagdrempelige ondersteuning

Het zou mooi zijn als elke mantelzorger de weg naar het Wmo-loket kent om, als het nodig is, op tijd een hulpvraag neer kan leggen. Dat is echter niet de praktijk en daarom is het belangrijk dat de gemeente vroegtijdig het gesprek aan gaat en laagdrempelige ondersteuning mogelijk maakt. Goede informele ondersteuning van mantelzorgers helpt om isolement en overbelasting te voorkomen. Bovendien zijn het de organisaties voor informele zorg, zoals het Steunpunt Mantelzorg, de Vrijwillige Thuishulp, de Maatjesprojecten en de Welzijnsstichtingen, die toegang hebben tot kwetsbare mantelzorgers.

 

Ontbijtochtendjes

Een voorbeeld ter illustratie. Vorig jaar wist welzijnsorganisatie Dynamo Amsterdam vijftig vrouwelijke allochtone spilzorgers op het spoor te komen door nauw samen te werken met drie migrantenorganisaties. Dynamo trainde veertien allochtone vrouwen uit de achterban van deze organisaties tot netwerkcoach. Zij wisten de allochtone mantelzorgers niet alleen te bereiken, maar ook uit hun isolement te halen door zelf activiteiten als naai- en taalles, en ontbijtochtendjes te organiseren.

 

De door Dynamo gebruikte methodiek ‘Natuurlijk, een netwerkcoach!’ bewijst al bij veel organisaties voor informele zorg dienst als effectieve ondersteuning voor zowel geïsoleerde als gezonde mantelzorgers.

Liesbeth Hoogendijk

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Beleidsmedewerker (Beleidsmedewerker) op
Ik wil me enigszins aansluiten bij de reactie van Annemiek: waar ligt de balans? Hoeveel geld moeten we steken in het 'ontdekken van kleine/verborgen groepen mantelzorgers' en daarmee te praten? Kunnen we niet beter investeren in goede respijtzorgvoorzieningen? Is daar wel eens een kosten/baten-onderzoek naar gedaan?

(@Luster: Persoonlijk vind ik de reactie van Mirro zo gek nog niet. Die site is gratis en voor zover ik nu kan beoordelen met professionele inhoud zonder iets commercieels... zou dus best, zoals ze zelf zeggen, 'een mooi laagdrempelig instrument voor gemeenten om een stuk van hun mantelzorgbeleid ter preventie van overbelasting concrete invulling te geven' kunnen zijn. Ik wil daar best op gewezen worden... als ik daar dan misschien simpel en zonder veel kosten extra mantelzorgers mee kan helpen... Alhoewel ik hier wel weer wat moeite heb met het 'mantelzorger help jezelf'-idee, maar dat is een ander punt.)
Door Luster (n.v.t) op
Het lijkt me dat de stichting Mirro hier ongepast reclame maakt voor zichzelf.
Graag liever een inhoudelijke reactie op het artikel.
Door decaan op
Respijtzorgvoorzieningen, maatjesprojecten, spilzorgfenomeen, een oorlog zou dit land goed doen.
Door Annemiek (IC medewerker) op
Het spijt me , maar van artikelen als deze plus het bijbehorende sociale afbraakbeleid, word ik zo langzamerhand gallisch. Enige ervaring als mantelzorger kan mij niet worden ontzegd; ik begon er mee toen ik DRIE jaar was en ben doorgegaan tot mijn zevenenvijftigste. En nou heb ik er genoeg van. Niet eens van de mantelzorg zelf, maar wel van het hele duurbetaalde circus dat eromheen is ontstaan. Van allerlei gesubsidieerde managers, coördinators en inspirators en andere bureauzitters. Ik kan daar als manterlzorger gaan vragen om hulp en zij sturen me dan door. Ja, doorsturen en delegeren, daar zijn ze goed in. En activiteiten organiseren als koffiedrinken en praten met andere mantelzorgers. Nou daar zullen de mantelworgers wel veel mee opschieten. Helaas blijft de mantelzorg zelf wat zij altijd al was, onbetaald, langdurig, moeizaam en met veel liefde en toewijding gedaan. Het is zo simpel. Een mantelzorger heeft geen behoefte aan goede raad zoals: werk u niet over de kop. Maar ze zouden wel gebaat zijn met daadwerkelijke ondersteuning die hen althans voor tijdelijk eneigszins ontlast. Maar ik zie die bureaumanagers nog niet de billen van mijn moeder poetsen of mijn tante uit haar stoel hijsen en naar bed brengen. Mijn voorstel: besteed het geld van deze non-zorgers maar aan de mantelzorgers zelf. Rechtstreeks, zonder toonbankschuivers ertussen. Dat aan gratis werk door de een zoveel moet worden verdiend door de ander. Schande, driewerf schande!
Door Stichting mirro op
Stichting mirro herkent het beeld dat dit artikel schetst. Wij onderschrijven dan ook het belang om de mantelzorger vanuit een geïntegreerd en gedifferentieerd mantelzorgbeleid beter in beeld te krijgen en (preventief) te ondersteunen in zijn/haar zorgtaken.
Het is belangrijk om ook de eigen kracht van mensen aan te spreken en te versterken, zodat mensen zelf beter in staat zijn de zorgtaken behapbaar te houden.

De website gezondzorgen.mirro.nl zou een toevoeging kunnen zijn in het gemeentelijke mantelzorgbeleid en de communicatie richting mantelzorgers. Deze website biedt mantelzorgers een zelfhulpmodule met tips en oefeningen om op eigen kracht weer een balans te vinden in het zorgen voor anderen en het zorgen voor zichzelf. Bijvoorbeeld door te leren om hulp te vragen, om grenzen te stellen of om te bewaken dat ‘tijd voor jezelf’ ook echt zo wordt ingevuld; thema’s waar mantelzorgers vaak mee worstelen, zoals ook blijkt uit het onderzoek. De informatie wordt geïllustreerd door de persoonlijke verhalen van een viertal mantelzorgers.

Gezondzorgen.mirro.nl is anoniem en kosteloos toegankelijk; een mooi laagdrempelig instrument voor gemeenten om een stuk van hun mantelzorgbeleid ter preventie van overbelasting concrete invulling te geven. Wilt u meer informatie? Kijk op www.mirro.nl of mail naar info@mirro.nl.