of 64621 LinkedIn

De kansloze missie van Marco Florijn (1)

Een tijdje geleden stond op de website van Binnenlands Bestuur dat inmiddels 27 Rotterdamse werklozen aan het werk waren in de kassen in het Westland. Reactie van de gemeente: “Dit gaat Rotterdam nog niet snel genoeg.” Het understatement van de eeuw zou ik zo zeggen. 

De bedoeling was dat “duizenden” werklozen aan de slag zouden gaan in de tuinbouw. In het tempo van ongeveer 27 werklozen per kwartaal wordt het dus ver in de 21e eeuw eer dit aantal zal worden gehaald. Het aantal van 27 kan nog dramatischer worden voorgesteld als we in ogenschouw nemen hoeveel potentiële werklozen met een uitkering in Rotterdam wonen. In deze stad  hebben ongeveer 40.000 mensen een bijstandsuitkering. Het aantal WW-uitkeringen is ongeveer 12.000.  Bij elkaar opgeteld bestaat  de theoretische doelgroep dus uit ongeveer 52.000 personen. En met pijn en moeite lukt het om 27 van deze mensen aan het werk te krijgen in de tuinbouw.
 

Naar aanleiding van de Rotterdamse plannen, maakte ik in mijn column van 14 maart al melding van het taaie en complexe vraagstuk van het samenbrengen van vraag en aanbod op de arbeidsmarkt. Ik ben bang dat ook Marco Florijn z’n tanden stukbijt op deze materie. Is dit de wethouder van Rotterdam aan te rekenen? Nee, althans niet volledig. Natuurlijk zal in de uitvoeringspraktijk het nodige verkeerd gaan. Vaak werken instanties langs elkaar heen en ook zal de dienstverlening aan de werklozen en de werkgevers niet vlekkeloos verlopen. Het zou mooi zijn als de Rotterdamse rekenkamer dit project een keer zou onderzoeken en de kosten en baten op een rijtje zet. Het probleem zit meer in het systeem en de cultuur van onze sociale zekerheid en de arbeidsmarkt. Wie in Nederland plannen maakt om werklozen te verplichten aan het werk te gaan ontmoet vaak hoon en cynisme. En als er al plannen zijn moet het allemaal heel voorzichtig en met veel beleid. Zelfs onze hardline staatssecretaris De Krom stond er nogal bedremmeld bij toen hij de bus met werklozen met een toespraak begroette. Hij stamelde dat het toch heel erg leuk werk was in de tuinbouw. En je kon ook best wel carrière maken. Dit is eigenlijk een algemene kwaal waar Nederland aan leidt: alles moet vooral leuk zijn. Maar helaas is niet al het werk leuk. En je moet er ook nog vroeg voor opstaan.
 

Het is vreemd dat we zo krampachtig met de verplichtingen omgaan voor werklozen. Het staat nota bene gewoon in de wet. Mensen die een uitkering ontvangen moeten al het mogelijke doen om aan het werk te komen. Maar blijkbaar schrikken we terug voor de consequenties. Formeel gezien kan een uitkeringsgerechtigde zich dus helemaal niet de vraag stellen of ‘ie het werk wel leuk vindt. Ook de genoten opleiding en werkervaring telt na verloop van tijd niet mee voor het accepteren van werk. Formeel gesproken wel te verstaan. De praktijk is anders. Bij de rondleiding door de kassen werd een jongeman geïnterviewd die een HBO-opleiding journalistiek had gedaan. Of het hem wel wat leek, dit werk. Je zag hem bedenkelijk kijken. “Mwah, misschien is het wel iets voor mij. Tijdelijk dan hè.” Achter hem zag je de Polen stug doorgaan met het werk in de kas. Onder hen zaten vast mensen met een hogere opleiding. Of het werk ook aansloot bij hun opleiding werd niet gevraagd. Dit vindt de media alleen van belang voor Nederlandse werklozen.

Rik Bolhuis

 

Voor meer columns van Rik Bolhuis, klik hier

 

 

 

 

 

 

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Ed op
Ik besef mij terdege dat deze reactie volledig los staat van het artikel maar ik kan het niet laten om even te reageren op het stuk van Michiel.
Michiel heeft een afgeronde HBO-opleiding journalistiek. Als ik vervolgens het stuk lees staat het vol met spelfouten, grammaticafouten en stijlfouten. Als dit kenmerkend is voor het niveau van ons onderwijs dan moeten we misschien helemaal eens ophouden met neerkijken op onze medeburgers die geen afgeronde vervolgopleiding hebben. En zeker ophouden met werk weigeren met als motivering "dat werk is te eenvoudig voor mij".
Door Michiel (Afgestudeerd HBO-Journalistiek (kasmedewerker)) op
Je doet er wel heel makkelijk over in je laatste alinea. Ik ben anders gewoon nog aan het werk bij een kasbedrijf via dat idee van Florijn. Ik denk inderdaad dat wat ik nu doe tijdelijk is. Ik heb niet voor niets gestudeerd, en gezien ik nu al aanstalten maak binnen de PR afdeling van het bedrijf, gaat dat tijdelijk waarschijnlijk sneller zijn dan later.

Je hebt het ook over Polen en opleiding. Dat maakt inderdaad voor alle niet Nederlands sprekende polen niet uit. Je ziet echter dat de polen met ook maar een beetje opleiding Nederlands leren en verantwoordlijkheid krijgen, of Engels kunnen en langer in Nederland blijven. Sowieso zien de meeste polen het werk ook als tijdelijk: cashen en weer terug. Het bougainvillea seizoen is nu net bijvoorbeeld voorbij, en 20-30 minder polen komen nu elke dag aan de slag. Niet vreemd dus dat Nederlandse media zich richten op Nederlandse werklozen.

Wat het aantal mensen die nu in het westalnd werken betreft: als ik met het OV of de taxibus (van de gemeente) naar het westland had moeten reizen was ik ook al lang gestopt. Je komt veels te vroeg aan en gaat veels te laat weg (16 uur klaar maar pas om 18 uur thuis, terwijl het een rit van 25 min buiten, en 45 min binnen spits is). Je moet je voorstellen dat iedereen die daar werkt, met enkele uitzondering, op 10 min afstand woont. In het dorp naast de kassen zegmaar. Dus het is niet vreemd dat daar weinig Rotterdammers al werkte/solliciteerde.

Je maakt wel een punt wat betreft waarom er een project nodig was om mij hier aan het werk te krijgen. Ik stond namelijk al mijn hele uitkeringsperiode ingeschreven bij een uitzendbureau die specialiseerde in werken in de tuinbouw (ik heb al eerder twee jaar in de kassen gewerkt, notabene voor dat bureau). Zij hadden niets voor mij. Ook een leuk feitje: ik verdien nu minder dan die andere keer. Ik had toen nog geen diploma, en minder ervaring, maar ik verdiende wel meer. Zou het zijn dat ze Nederlanders geweerd hebben totdat ze weg konden komen met minder loon, bijvoorbeeld door een gemeente project met uitkeringsgerechtigden? Misschien is het niet de schuld van de mensen die bijna niets hebben?
Door Charlotte van Leeuwen (Commercieel directeur) op
Vanuit 'simpel' werk zul je sneller naar ander (interessanter?) werk doorstromen dan dat je blijft hopen om uitgenodigd te worden voor dat ene gesprek waar jij je ambities hebt. Van werken krijg je energie en ritme en zorgt dat je actiever wordt. Het is in mijn ogen essentieel om verder te komen richting ook ander werk. Mensen denken hierbij te veel aan '' wat vind ik leuk om te doen' dan vanuit het principe 'ik wil koste wat kost een bijdrage leveren aan het goed houden van onze maatschappij.
Door Ed op
Kan Jan zich ook voorstellen dat je als universitair geschoolde na anderhalf jaar werkloos zijn er psychisch behoorlijk aan onderdoor kunt gaan? Of is niet werken beter dan simpel werk? Je hoeft het "simpele" werk natuurlijk geen anderhalf jaar te doen. Je kunt in die periode op zoek naar ander, meer passend werk maar schijnbaar is dat niet gelukt. Persoonlijk ben ik heel blij met al die mensen die dagelijks "simpel" werk doen zodat ik s'avonds groente in mijn koelkast heb liggen.
Door Jan op
Het klinkt zo makkelijk: je hoeft het werk niet leuk te vinden. Een mens kan echter ook kapot gemaakt worden door werk te moeten doen dat niet bij hem past.
Vanuit ervaring sprekend kan ik zeggen dat je als universitair geschoolde na anderhalf jaar lang geestdodend en simpel werk gedaan te hebben er psychisch behoorlijk aan onderdoor kunt gaan.
Maar dat is een feit dat men niet wil horen binnen het populistische gedachtengoed....

Door Easymoney (Financiën) op
Wat zou de motivatie moeten zijn voor deze werklozen mensen om te gaan werken? Als je antwoord hebt op deze vraag, weet je ook de oplossing.
Door Wiet ten Doeschate (directeur ixad, vormgeving, communicatie, marketing) op
Inmiddels liggen de feiten nog beroerder. Op TV zagen we dat er 11! van de 1.000 een contract hebben gekregen, waaronder de jongeman met de journalistieke opleiding. Een van de dames reageerde dat haar moeder ziek was geworden, zij daardoor moeilijk haar kinderen kon laten opvangen, ze zelf daar vervolgens ook ziek van werd en toen was gestopt. De geïnterviewde werkgever herinnerde zich dat de dame in kwestie precies een halve dag aanwezig was geweest... Met de SP zeggen we allemaal: "Het is een schande dat we de armen de crisis laten betalen."