of 61441 LinkedIn

Opinie

  • Prestatieafspraken in het sociaal domein

    Wonen en het sociaal domein zijn nauw verbonden, daar schreef ik eerder over. Coördinatie van beleid en aanpak is belangrijk voor efficiënte aanpak van maatschappelijke problematiek. Die noodzaak wordt ook in de zorg onderkend blijkens een recent rapport. Kan het sociaal domein van het woondomein leren?

  • Geen idee

    Als wethouder welzijn werd ik in 2015 gebeld door een directeur-generaal van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. De taken voor jeugdhulp, welzijn en participatie waren juist overgedragen aan gemeenten. De staatssecretaris werd hinderlijk achtervolgd door een lobbyclub die het maar lastig vond om bij 350+ gemeenten aan te moeten kloppen.

  • Op ploetertocht binnen de gespecialiseerde jeugdzorg

    Veel van de jongeren en hun ouders die met jeugdzorg te maken krijgen, zijn de grip kwijt en hebben een probleem. Niet eens een vraag, laat staan een perspectief. Mijn antwoord is dan vaak: de beste manier om je toekomst te voorspellen, is om hem zelf te creëren. Als je bijvoorbeeld piloot zou willen worden, wat heb je dan nodig?

  • Dure trein

    Nee, de kwetsbare burger is bepaald niet beter af sinds gemeenten vijf jaar geleden verantwoordelijk werden voor de uitvoering van heel veel taken op het gebied van jeugd, werk en zorg. 

  • Schuldhulp? U wordt geregistreerd!

    Stelt u zich voor. Er wordt aangebeld. Een medewerker van de gemeente biedt aan om u te helpen. De gemeente heeft namelijk bericht gekregen dat u een beginnende huurschuld heeft. U schrikt, want het is eigenlijk iets waar u zich voor schaamt. 

  • Doorzettingsmacht heeft schaduwzijde

    Een zorgprofessional met doorzettingsmacht. Dat is de droom van de transitie in het sociaal domein. Die éne regisseur die begrijpt wat nodig is en die dat vervolgens daadwerkelijk kan regelen. Niet alleen in het oerwoud van de sociale voorzieningen en de zorgverzekeringen maar het liefste ook als het om een huisje gaat, of een werkplek. 

  • Discriminatie (2)

    In de vorige column had ik het over het boek van primatoloog Marc van Roosmalen ‘Waarom de buren nooit deugen’. En over zijn stelling dat elke nieuwe soort primaat weer een alfaman kent die iets afwijkende jongemannen verstoot. Ook primaat homo sapiens kent dat proces. Die jongemannen moesten zich redden en vormden op hun beurt groepen. Er treedt dan weer een alfaman naar voren en het afstotingsproces herhaalt zich, enzovoort.

  • Verrassende eenvoud

    Het prachtige interview in Sprank met Aedes bestuurder Hester van Buren trok onmiddellijk mijn aandacht. In dat interview signaleert Van Buren hoe de sociale huur het exclusieve domein lijkt te worden van kwetsbare mensen. 

  • Stijve poot

    De nieuwe Jeugdwet stuit op veel verzet. Gemeenten vinden dat het kabinet veel te veel ingrijpt in hun beleidsvrijheid. Het kabinet moet die kritiek ter harte nemen. Het heeft immers de steun van gemeenten nodig; die voeren de Jeugdwet uit. Gemeenten moeten dit keer wel hun poot stijf houden. 

  • Wappies

    Regelmatig vallen er op de digitale deurmat van Binnenlands Bestuur e-mails van ‘kritische geesten’ en ‘mensen die vragen durven te stellen’. Over het algemeen zijn ze afkomstig van mensen die Facebook als bron gebruiken en vragen stellen als: ‘waarom wil Bill Gates de wereld beheersen’ en ‘waarom wil de overheid dat wij geloven dat er een coronavirus heerst’.

  • Discriminatie

    De natuur kent een gigantisch soortenrijkdom, ook onder de aapachtigen (primaten) waaruit homo sapiens is voortgekomen. Het komt bij de meeste primaten voor, dat de alfaman telkens sommige halfwassen mannetjes uit zijn groep stoot. Dit, vanwege een iets afwijkend uiterlijk bij deze jongemannetjes. Kleine afwijkingen in stapjes in de loop van miljoenen jaren. Stapjes in kleur, beharing, neus, ogen of in gedrag.