of 59212 LinkedIn

Zonder verhoging budget Wmo geen ‘deal’ met gemeenten

Gemeentekoepel VNG stelt harde eisen om alsnog verder te gaan de decentralisatie zorg, zoals verhoging van het budget. Een resolutie wordt volgende week aan de leden voorgelegd.

Meer budget, helemaal geen persoonlijke verzorging en borging van samenwerkingsafspraken met zorgverzekeraars. Dit zijn enkele van de keiharde voorwaarden voor gemeentekoepel VNG om met de decentralisatie zorg door te gaan.

Resolutie

Een resolutie van deze strekking legt het VNG-bestuur volgende week vrijdag voor aan alle gemeenten. Die moeten zich op de buitengewone algemene ledenvergadering (balv) allereerst uitspreken of ze zonder persoonlijke verzorging überhaupt wel door willen met de decentralisatie. Staatssecretaris Van Rijn (Volksgezondheid, VWS) wil 95 procent van de persoonlijke verzorging onderbrengen in de Zorgverzekeringswet (Zvw) en 5 procent in de nieuwe Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo 2015). Als een meerderheid van de gemeenten vrijdag besluit met de decentralisatie te willen doorgaan, dan is de vraag hoe.

 

Niet onderhandelbaar

Van Rijn moet in ieder geval op het punt van die budgetkorting ‘echt bewegen’, benadrukt VNG-directieraadvoorzitter Jantine Kriens. De verkleining van de decentralisatie met 2,5 miljard euro ondermijnt het financiële draagvlak voor de decentralisatie van taken, stelt de VNG. De deur voor budgetverhoging op een kiertje zetten, zoals Van Rijn deze week doet in een interview met Binnenlands Bestuur, is voor de VNG niet goed genoeg. De gemeenten eisen een ‘substantiële verlaging’ van de bezuinigingen voor de huishoudelijke zorg (nu 40%) en begeleiding (25%).

 

Onacceptabel

Naast meer budget, bedanken gemeenten voor de vijf procent persoonlijke verzorging die vanuit de Awbz bij de Wmo wordt ondergebracht. Uit een nieuw conceptwetsvoorstel-Wmo blijkt dat de verzorging wél als gemeentelijke verantwoordelijkheid in de Wmo wordt opgenomen, maar dat de gemeente ‘niet hoeft te leveren als betrokkene in aanmerking komt voor verzorging krachtens de zorgverzekeringswet’. De omschrijving van het verschil is vaag, stelt de VNG. Deze constructie leidt tot een enorm afschuifrisico vanuit de Zvw naar de gemeenten. Als zorgverzekeraars eenzijdig besluiten dat zij bepaalde mensen niet gaan helpen, zijn het ‘alsnog de gemeenten die deze mensen wel zorg moeten leveren’, aldus Kriens. Dat is vragen om uitvoeringsproblemen waar inwoners de dupe van worden. ‘Onacceptabel voor gemeenten.’

 

Inkoopvrijheid

Daarnaast moeten gemeenten meer inkoopvrijheid krijgen. Die wordt met restricties op het aanbestedingsbeleid door het rijk te veel aan banden gelegd. Verder moet er financiële compensatie komen voor het zogeheten overgangsrecht, waarbij gemeenten worden verplicht om mensen met een langlopende indicatie in ieder geval het eerste jaar (2015) dezelfde zorg te leveren die ze nu onder de Awbz hebben. Voor zowel jeugd als zorg moet bovendien een toereikend macrobudget naar gemeenten overgaan.

 

Wijkverpleegkundigen

De borging van de samenwerking met verzekeraars en de inzet van wijkverpleegkundigen in sociale wijkteams is eveneens een harde voorwaarde. Verzekeraars moeten de beschikbaarheid van de functie wijkverpleging garanderen. Ook moet de rol van de wijkverpleegkundige in het sociale wijkteam worden geborgd. Verzekeraars moeten worden verplicht gemeenten te betrekken bij besluiten rond de inzet van de wijkverpleegkundigen.

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Marcel Heilig (Geniet van mijn pensioen) op
Het probleem van de huidige regering en Kamerleden is, dat individuele materiekennis op alle vakgebieden, ook bestuurlijk, onvoldoende is of ontbreekt. Nederland eerst…, ontbreekt totaal. Dat brengt een zwabberend, niet doordacht beleid met aanpassing op aanpassing: hier bedelen daar bedelen, en achterkamertjesbeleid, als het maar door de kamer komt: de bevolking betaald de prijs. In de Eerste Kamer is de bestuurlijke en kenniskwaliteit wel degelijk aanwezig. De Minister-president en zijn kabinetsleden kunnen daar niet mee overweg: begrijpen het niet. Ook de Senatoren laten het kabinet aanmodderen. Waarom, in wiens belang? Welsprekendheid kan zijn voordelen hebben. Zet dat in voor een weldoordacht doeltreffend en maatschappelijk verantwoord financieel beleid. De noodzakelijke kenniskwaliteit in dit land is in meer dan voldoende mate aanwezig: maak er gebruik van! De nationale schuld loopt vanaf dag één met miljoenen per dag op. All de pijnlijke belasting, heffingsverhogingen en onbegrijpelijke onzalige ingrepen ten spijt: het lost niets op, het wordt alleen maar erger. Zelfs de President van de Nederlandse Bank heeft het licht nog niet gezien: al denkt hij van wel. Het komend jaar 2014, start met een vele miljarden hogere schuld als waar het jaar 2013 mee begon.