of 60264 LinkedIn

'Zieke Jeugdzorg' zo snel mogelijk naar gemeente

Erik Gerritsen, bestuursvoorzitter Bureau Jeugdzorg Agglomeratie Amsterdam (BJAA), roept gemeenten op om de 'zieke Jeugdzorg' nu al over te nemen. Dit moet via kleinschalige samenwerkingsexperimenten.
7 reacties

Wachten op de nieuwe wet duurt te lang. Gemeenten moeten nu al met de betrokken partijen samenwerken om de stelselwijziging van Jeugdzorg zo snel mogelijk te realiseren. Die oproep doet Erik Gerritsen, bestuursvoorzitter Bureau Jeugdzorg Agglomeratie Amsterdam (BJAA) vandaag bij het Binnenlands Bestuur-debat 'De Sociale Gemeente'.

Tegenover Kinderombudsman
Met deze stelling staat hij lijnrecht tegenover de opvatting van Kinderombudsman Dullaert, die naar aanleiding van het rapport van de Commissie Samsom onlangs stelde, dat hiermee juist pas op de plaats gemaakt moest worden.

 
Te bureaucratisch

Gerritsen heeft zware kritiek op de huidige organisatie van Jeugdzorg. Het heeft volgens hem een te ingewikkeld financieringssysteem, is te bureaucratisch en met twee sturende ministeries en twaalf provinciesis  van een krachtdadig regie nauwelijks sprake. Gemeenten zouden beter regie kunnen voeren. Er zijn korte lijnen naar de noodzakelijke samenwerkingspartners binnen de gemeente, er kan heel praktisch en uitvoeringsgericht gewerkt worden en één financieringsstroom neemt perverse effecten van bijvoorbeeld non-samenwerking weg, aldus Gerritsen.


Nu al experimenteren

Hij roept gemeenten op niet te wachten totdat de nieuwe wet is ingevoerd.  Er moet nu al tussen de lokale samenwerkingspartners en onder regie van de gemeente al veel worden geëxperimenteerd in de geest van de stelselwijziging.

Volg het BB-debat 'De Sociale Gemeente' via twitter.com#socialegemeente

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Amsterdammer op
Amsterdam is echt geen voorbeeld van waar het goed gaat in de jeugdzorg hoor. Juist niet! En Asscher kon dat helemaal niet aan, vandaar dat je hem daar de laatste jaren nauwelijke meer over hoorde. Hij richtte zich op zaken waar meer politieke eer mee te behalen viel.

In Amsterdam is een extreem klachtenprobleem, de OR is ontevreden en bepaald niet blij met de nieuwe reorganisaties bij Bureau Jeugdzorg Amsterdam. Ook maken medewerkers zich boos voer de wachtlijsten die maar blijven bestaan terwijl er wel geld is voor dure reorganisaties, kantoren en het topsalaris van Gerritsen. En er zijn ketenpartners die zich kapot ergeren aan hoe Gerritsen zich profileert in de media als vernieuwer van de jeugdzorg, terwijl er veel Amsterdamse kinderen juist veel te weinig zorg krijgen.

Het is gemeenten bepaald niet aan te raden te denken dat Amsterdam een voorbeeld is of dat Erik Gerritsen een voorbeeld is. Idem met Eigen Kracht Conferenties, dat is het rondsluizen van geld dat gewoon weer bij Bureau Jeugdzorg Amsterdam terecht komt. Die hebben ook het laatst woord.

Het is helemaal geen ideaal middel maar de zoveelste extra jeugdzorgorganisaite dat inspeelt op de tend van dat burgers meer zelf moeten gaan zorgen. Maar dan wél natuurlijk onder controle van Bureau Jeugdzorg en die krijgt daar ook geld voor, zie de jaarrekeningen. Er zijn heel veel burgers al teleurgesteld en boos over EKC's daarom in Amsterdam.

En denk ook vooral niet dat de naam Bureau Jeugdzorg voor ellende zorgt, ook zo'n bestuurderspraatje. Dan verandert men de naam en dat kost weer heel veel geld aan folders, logo's en briefpapier. En ondertussen blijft de cultuur hetzelde en blijft de jeugdzorg even ziek.

Gemeenten moeten heel erg goed opletten nu en beslist geen overhaaste dingen doen onder druk van bestuurders. En men moet vooral Amsterdam NIET als voorbeeld nemen, ja als voorbeeld van hoe gehaaid bestuurders kunnen zijn en welke mooie verhalen zij kunnen vertellen. Daar is het wel een goed voorbeeld van.
Door Drs. N.J.M.Mul (ouder-ondersteuner in Jz-zaken) op
Inderdaad: snel opdoeken dat hele BJZ en al zijn managers. Stop eens met die structurele ouder-vernedering. Alleen al uit hte feit dat ouders ongeschikt worden geacht om zélf te bepalen welke hulp hun kind nodig heeft en daarmee als onmondig en debiel worden gezien, is het gewoonweg schandalig dat een instituut als BJZ sowieso bestaan heeft. Ouders dienen met respect behandeld te worden. Als het om gezondheidsklachten gaat dan zijn ouders toch ook in staat hulp te zoeken via de huisarts? Als het om kinderen gaat is 'BJZ noodzakelijk' om de juiste indicatie te stellen, en daarbij wordt vooral niet naar ouders geluisterd! Dit is gewoonweg uit de tijd. Menig hoogleraar heeft ook al gesteld 'BJZ-opdoeken' (o.a. prof. J. v.d. Acker) en vele rapporten zijn er geschreven over het falen van 'jeugdzorg'. De essentie van zo veel aangehaalde 'Savannah zaak' zit 'm in feite in het NEGEREN van de alarmsignalen van een ouder, BJZ gebruikt die zaak om kinderen dan maar klakkeloos sneller uit huis te platsen, ook zonder echte signalen, altijd goed voor hun omzet: een OTS voor 7500 € / per kind per jaar, een UHP is iets van 123 € PER DAG aan 'omzet' voor de jeugdzorg-industrie.
Zorgen baart mij daarom dat van gemeenten verwacht wordt dat zij 'afspraken met de gecertificeerde instellingen' gaan maken over de te leveren zorg... WEER die 'productie afspraken' over het aantal OTS en UHP?
Ik hoop dat gemeenten eens fors gaan bezuinigen en dan:
- Voor eenvoudige opvoed-porblemen hulp door vrijwilligers als Home-Start of bijvoorbeeld maatjes-projecten.
- Voor ernstige kind-gerelateerde problemen hulp bij de échte deskundige als orthopedagoog of kinderpsycholoog, al dan niet via verwijzing door een huisarts.
Tot mijn grote schrik wil de nieuwe jeugdwet dat de kidnerpsychiater pas benaderd mag worden nadt een kind bij BJZ (met nieuwe naam) geweest is.... Je mag dan dus als ouder NIET een beroep doen op een échte deskundige...
Waarom zijn de 'opvoedpolie's'toch zo populair?
(Antwoord: wél juiste hulp, géén bemoeienis van BJZ of andere amateuristische instelling.)
Het moet eens afgelopen zijn met het 'jeugdzorg' verkopen door gewoonweg 'amateurs': BJZ heeft in al zijn jaren van 'professionalisering' géén bij wet vastgestelde deskundigheid, géén beroepsregistratie en géén beroepsrechtsspraak, amateurs dus!

Dus gemeenten: respecteer eens ouders en geef kinderen de beste zorg: door échte deskundigen!
Kinderen zijn het waard!
Drs. N.J.M.Mul
Door Jeugdzorginsider op
@Hannes Haganum

De bureaucratie wordt nou juist veroorzaakt door de bestuurders zélf! Dat blijkt uit het rapport Toekomstverkenning Jeugdzorg van de parlementarie werkgroep.

Dat bedoel ik nou en dat bedoelen zoveel deskundigen over jeugdzorg. Het is niet voor niets dat zelfs de vakbond Abva kabo waarschuwt voor de stelselwijziging en de risico's voor kinderen.

Het vertrouwen in de bestuurders is veel te groot! Het gaat om mismanages die constant nieuwe bureaucratie invoeren en dat zelf niet doorhebben. Zo is Gerritsen in Amsterdam bezig met een reorganisatie van het INK-model, dat bekend staat om zijn nutteloze bureaucratie. Maar Gerritsen zegt dat dat bij hem anders zal zijn en iedereen gelooft het weer.

De bureaucratie wordt verder veroorzaakt doordat jeugdzorgbestuurders zich extreem administratief indekken. Maar ze laten hun medewerkers en gemeenten geloven dat de bureaucratie de schuld is van het rijk.

Mensen, word toch eens wakker! Lees die rapportages over wat er allemaal mis is in de jeugdzorg en geloof de bestuurders die daarvoor verantwoordelijk zijn niet langer op hun blauwe ogen!
Door Hannes Haganum (Overheidsdienaar) op
Ik deel wel een aantal punten van beide critici, maar er moet nu gewoon iets gebeuren. De bureaucratie in de jeugdzorg is immens. Bij een gemeente zet men in ieder geval veel minder te wachten op dikke rapportages, maar wil men resultaten zien. Probleem is natuurlijk wle dat veel kleinere gemeentes niet over voldoende ervaring zullen beschikken en mogelijk onder de voet gelopen worden door de autoritaire zorgbureaucraten. Niet elke gemeente heeft een Lodewijk Asscher als wethouder.




Door E.N. Fant op
Er is over JZ (BJZ en Raad voor de Kinderbescherming) door de jaren heen al heel veel geschreven en gezegd. Die zorg, of beter: niet zorg, heeft al tot veel ellende en slachtoffers geleid van , op de eerste plaats, de kinderen zelf. Tot heden heeft de politiek en rechterlijke affaires als Savannah en misbruik (Cie. Samson) afgedekt onder het mom dat het allemaal wel goed zou komen. Commentaar is afgekocht met heel veel geld, nog tijdens het ministerschap van Rouvoet, en kostbaar management.
Nu de wal het schip eindelijk heeft gekeerd, was de volgende stelselwijziging te voorzien.
Verrassend wat de instantie betreft, maar niet waar het gaat om de financiering ervan. De gemeente zal nu voor minder geld dan rijk en provincie hadden de klus moeten klaren en zij heeft zich die laten aanpraten om redenen van al jarenlang ‘gezeur’ over decentralisatie.
Echter, een instantie die ziek is en wordt gereorganiseerd, wordt een gereorganiseerde, zieke instantie. Die wet geldt al sinds de Meden en Perzen.
Zij heeft echter geen ervaring met en dus geen idee wat JZ feitelijk inhoudt, zodat de kinderen zullen moeten vrezen dat de oude BJZ's daarom maar worden overgeheveld naar de gemeente. Er zal dus samengewerkt moeten worden, dus krijgt met hier gemeenschappelijke regelingen of houdt men de stichtingen waarin het management, ongecontroleerd door de politiek, zijn gang kan blijven gaan.
Oude wijn in nieuwe zakken!

Zo lang er in (niet alleen) dit land niet eenduidig wordt vastgesteld welke kwaliteit de overheid wenst voor de omgang met kinderen, blijft het modderen.
Ik vrees dat het dus nog wel even duurt.
Door Pol van Tuijl op
De bijdrage van Gerritsen was duidelijk. Wat hij m.i. terecht toevoegde: "hou het experiment overzichtelijk (klein) en en doe het snel". Gemeente leer van het samenwerken, leer van de uitvoering en werk het experiment van te voren niet helemaal uit. Hoe vaak zien we geen pilots/experimenten, waarbij veel te lang wordt nagedacht over concepten, sturing en financiering? Durf dat eens om te draaien. Vind ik een belangrijke boodschap.
Door Insider Jeugdzorg op
De jeugdzorg is inderdaad ziek op veel plekken maar om hele andere redenen dan Gerritsen aangeeft. Het grote probleem is het tekort aan zorg voor de jeugdigen, dat is een mentaliteitsprobleem. Een gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel.

De resultaten van de commissie Samson maakten dat nog eens duidelijk. Men is onvoldoende betrokken, weet te weinig van de kinderen en dus niet in staat om de kinderen veiligheid te bieden en passene begeleiding.

De oplossing is daarom niet om bestuurders die daar verantwoordelijk voor waren en de problemen ontkenden (zoals de heer Gerritsen klachten over seksueel misbruik in de jeugdzorg ontkende) meer vertrouwen te geven.

Juist dat ontkennen van zulke misstanden geeft het probleem van te weinig verantwoordelijkheid van bestuurders voor de kinderen aan. Het probleem zit daarom bji de bestuurders en als gevolg daarvan in de cultuur van de jeugdzorg.

Gemeeenten die geen goede analyse maken van waarom de jeugdzorg ziek is en teveel luisteten naar bestuurders die zeggen dat het niet aan hen ligt, maar aan het zogenaamde systeem, stevenen af op enorme klachtenproblemen en schadeclaims.

Het is niet voor niets dat de Kinderombudsman het voor de kinderne onverantwoord vindt om op deze manier de transitie in te gaan. Want dat is het ook vanwege de kern van het zieke jeugdzorgsysteem: te weinig zorg en echte verantwoordelijkheid voor de zeer kwetsbare kinderen in de jeugdzorg.