of 59082 LinkedIn

Wijkteams moeten aansluiten bij burgerkracht

Gemeenten zien de inzet van wijkteams nogal eens als wondermiddel om de veranderingen in de zorgstaat zo te vertalen dat mensen die hulp nodig hebben deze op een goedkope en menselijke manier kunnen krijgen. Maar wijkteams die niet aansluiten bij wat er al aan ‘burgerkracht’ in de wijk leeft, zullen de verwachtingen niet waar maken.

Gemeenten zien de inzet van wijkteams nogal eens als wondermiddel om de veranderingen in de zorgstaat zo te vertalen dat mensen die hulp nodig hebben deze op een goedkope en menselijke manier kunnen krijgen. Maar wijkteams die niet aansluiten bij wat er al aan ‘burgerkracht’ in de wijk leeft, zullen de verwachtingen niet waar maken.

Voorwoord Van Rijn
Dat stellen de publicisten Jos van der Lans en Nico de Boer, auteurs van het essay ‘Burgerkracht in de wijk – sociale wijkteams en de lokalisering van de verzorgingsstaat’. Het boekje is geschreven in opdracht van het ministerie van Volksgezondheid en dat van Binnenlandse Zaken. Het bevat een voorwoord van staatssecretaris Van Rijn en werd in Rotterdam gepresenteerd op de dag van de Stad en Regio.

Aansluiten bij de burgerkracht
‘De wijkteams zijn een prima ontwikkeling, maar ze zullen niet teveel vanuit hun bestaande instituties in de wijk te werk moeten gaan’, aldus Nico Boer. ‘Ze zullen moeten aansluiten bij de vele initiatieven die burgers zelf al hebben genomen in de meeste wijken. Missen ze de aansluiting bij deze burgerkracht, dan zullen de inwoners hen al gauw als ‘iets van bovenaf’ blijven zien. Daarmee zal wantrouwen blijven overheersen, terwijl het werken in de wijk toch vooral gestoeld moet zijn op vertrouwen tussen instanties en burgers’.


Twee zijden van zelfde medaille

Om die aansluiting te vinden moeten de wijkteams buiten de begaande bureaucratische paden durven treden. ‘Wijkteams en burgerkracht zijn twee zijden van dezelfde medaille. Teams die binnen de institutionele en professionele lijntjes blijven zijn niet meer dan oude wijn in nieuwe zakken’, stellen de auteurs in het essay.

Ontwikkel een trapveldje
De Boer noemt het voorbeeld van een afdeling jeugdzorg die zich met de ontwikkeling van een trapveldje in de wijk bemoeit: Een groot aantal organisaties is hiervoor actief, het nieuwe wijkteam laat zien deze bundeling van krachten serieus ten nemen door het project te steunen. Daarmee komen ze uit de ivoren toren van hun professie en stellen zich dienstbaar op. Dat wekt vertouwen dat zich later in een mogelijk meer gespannen situatie zal uitbetalen.

Binnenlands Bestuur organiseert op 24 oktober het debat Burgerkracht: De rol van gemeenten bij het stimuleren van zelfsturing in het sociale domein. Kijk hier voor meer informatie.

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Marchand (Dir.) op
Toch volg ik het niet helemaal: we gaan eerst wijkteams 'maken' om ze daarna weer te moeten leren aan te sluiten bij de wijk. Veel onnodige tijd en energie. Zijn misschien dergelijke processen niet te 'leren' binnen bestaande infrastructuren, kost minder, levert het zelfde op. Is ogenschijnlijk wat kort door de bocht, maar na enige contemplatie toch zo gek nog niet. Kunnen we veel 'gekkigheid' die momenteel door de velden en sectoren waait stoppen, bespaart ook weer een parlementaire enquetecommissie over 3 jaar.......