of 64707 LinkedIn

Tilburgse wethouder leefde een maand op bijstandsniveau

Wethouder Esmah Lahlah. Beeld: Dolph Cantrijn
Wethouder Esmah Lahlah. Beeld: Dolph Cantrijn

Een maand lang leven op bijstandsniveau heeft de Tilburgse wethouder Esmah Lahlah gesterkt in de overtuiging dat het bijstandsregime op de schop moet. 'Het besef dat je nog 5 cent op je rekening hebt staan, dat doet iets met je.'

Inzichten
Ze wilde wel eens weten hoe het voelt om rond te moeten komen van een bijstandsuitkering, zoals ruim 6500 Tilburgse huishoudens dag in dag uit doen. Daarom vroeg wethouder Esmah Lahlah (arbeidsparticipatie en bestaanszekerheid, partij-onafhankelijk) voor één maand een uitkering aan. Op donderdag 1 april keert ze met nieuwe inzichten en energie terug naar het 'normale' leven.

Geen koffie
'Ik zou willen dat ik iets anders kon zeggen, maar ik ben blij dat het erop zit', vertelt Lahlah. De grootste opluchting is dat ze weer koffie kan kopen. 'Geen koffie, geen humeur', verklaart ze. Een week geleden deed Lahlah haar laatste boodschappen van de maand. Ze was anderhalf uur bezig met het boodschappenlijstje en hield nog precies 5 cent op haar rekening over. Eerder die maand kon ze haar koffieapparaat niet laten repareren, had ze geen geld voor hooikoortstabletten en moest ze zes dagen sparen om een ijsje te kunnen betalen.

Vangnet
Lahlah ging uit van leefgeld van ongeveer 50 euro per week, waarvan ze alle uitgaven behalve de vaste lasten moest betalen. Lahlah: 'Daar kun je net van rondkomen als het alleen om boodschappen gaat. Maar je hebt ook andere dingen nodig, zoals kleding en benzine. En er gebeurt altijd wat: er gaat iets kapot, een onverwachte rekening of je hebt een cadeautje nodig voor een verjaardag. De bijstand is een vangnet, en het is hartstikke fijn dat het er is, maar het houdt je ook echt wel gevangen, heb ik gemerkt.'

Toon
Ook heeft Lahlah ondervonden hoe stressvol de bijstand kan zijn, al was het maar een maand. 'De post wilde ik niet meer openmaken. Ik dacht, daar komt een rekening.' Ook schrok ze van de toon van de brieven van haar eigen gemeente. 'Ik werd opgeroepen voor een meldingsgesprek, en ik moest bewijs aanleveren. Ik had liever gehad dat iemand belt en zegt: wat vervelend dat u bijstand moet aanvragen, wat kan ik voor u doen?'

Samenwonen
Verder had ze een dagtaak aan het invullen van allerlei formulieren. 'De Belastingdienst, de Voedselbank, Stichting Leergeld – elke keer moet je je verhaal doen. Je hebt geen enkele privacy', aldus Lahlah. Over privacy gesproken: de uitkering beïnvloedde ook Lahlah's privéleven. Haar LAT-partner, waarmee ze normaal gesproken meer dan de helft van de tijd samenwoont, moest gedurende de bijstandsmaand maar thuisblijven. Samenwonen heeft immers gevolgen: het kan de uitkering verlagen of het recht op bijstand zelfs helemaal wegnemen.

Tekst loopt door onder afbeelding.
Afbeelding
Wethouder Lahlah. Beeld: Dolph Cantrijn.

Gevangen
Als wethouder wist ze natuurlijk al wel hoe de bijstand werkt. 'Dus veel dingen die ik heb ervaren, waren niet nieuw voor mij’, aldus Lahlah. ‘Maar het komt op een andere manier binnen. Het gevoel dat je gevangen bent, het besef dat je nog 5 cent op je rekening hebt staan, dat doet iets met je.' Dat geeft haar nieuwe energie om de bijstand te verbeteren: 'De gedrevenheid en verantwoordelijkheid die ik al voelde, voel ik nu nog sterker.'

Vertrouwen
Lahlah heeft een behoorlijke verlanglijst aan hervormingen van het bijstandsregime paraat. In haar eigen gemeente wil ze als eerste werken aan de communicatie met inwoners. 'Communicatie, communicatie, communicatie. Op de website, in de formulieren, in de brieven en de telefoontjes. Dat moet allemaal uitgaan van vertrouwen, nabijheid en maatwerk, zoals we dat in het beleid ‘Tilburg Investeert in Perspectief’ hebben vastgelegd.'

Onmenselijkheid
Maar de grootste veranderingen moeten op landelijk niveau plaatsvinden. 'Richting het rijk ga ik nu nog harder de strijd aan tegen de onmenselijkheid van de Participatiewet', belooft Lahlah. 'Het rijk moet nu gewoon aan de slag. Zodra de formatie klaar is: hup, de Participatiewet aanpassen. Het moet simpeler, duidelijker, humaner.'

Investeringen
Wat dat concreet inhoudt? Lahlah: ‘De bijstand moet omhoog. Het moet een individueel recht zijn, niet gebaseerd op het huishouden. Daarnaast moet het makkelijker zijn om parttime te werken, en parttime werk moet lonen. Bovendien moet er ruimte zijn voor scholing en bijscholing. Niet een cursus hier en daar, maar echte scholing.’ Daarvoor zijn forse investeringen nodig, wat Lahlah betreft. 'Gemeenten hebben van het rijk meer ruimte en financiële middelen nodig om de juiste dingen te kunnen doen voor onze inwoners in lijn met de doelstelling van de decentralisatie.’

Basisbanen
Ten slotte wil Lahlah een oplossing voor bijstandsgerechtigden voor wie uitstroom naar de arbeidsmarkt geen optie is. 'De gedachte van de Participatiewet is: als we de bijstand maar zo ingewikkeld mogelijk maken, gaan mensen wel op zoek naar werk. Maar zo werkt het niet. Mensen willen wel, maar voor veel mensen lukt dat niet. Dat betekent niet dat ze geen talenten hebben, maar dat wij er als samenleving niet in slagen om die talenten te benutten. Daar moeten we een antwoord op hebben.' Daarom wil Lahlah in Tilburg gaan experimenteren met basisbanen. En ook daarvoor moet het rijk met extra geld over de brug komen.

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Mariella van Wijnen Heijs (SP raadslid) op
Beste mensen
Tijdens mijn 7 jarige raadslid periode voor de SP zat ik zelf 2 jaar in de bijstand. Ervaarde dus aan lijf en leden wat dat betekent, maar nog niet wat het betekent als je er jaren en jaren gebruik van moet maken.
Zelf kon ik aankopen uitstellen tot mijn partner zijn pensioen zou krijgen.
Daarnaast zag ik via onze SP hulpdienst zéér goed wat het met mensen doet die door omstandigheden langdurig in de bijstand zitten.
En nee deze mensen ken je vaak niet.
Die hebben vanwege financiele omstandigheden een eeuwig durende lockdown en worden buiten de maatschappij geplaatst want hebben geen geld om uit te geven aan vrije tijdsbestedingen zoals anderen.
Hoewel ik ook zie dat er vele werkende armen zijn omdat de minimumlonen zo laag zijn dat er bijna niet normaal ( in nederlandse begrippen dan ) van geleefd kan worden.
Door Alexander (oud gemeenteraadslid oud-bijstandsambtenaar) op
Goed om dit te ervaren, maar het is slechts een fractie van de echte problematiek die wordt ervaren. Een maand leven op bijstandsniveau betekent slechts een maand netjes op je centjes passen. Maar als dit jaar na jaar moet en ieder vooruitzicht weg is voor jou en je kinderen, wat dan? Ook voor die laatsten, geen dingen kunnen krijgen die andere kinderen wel hebben etc.
Door Maurice (financieel medewerker) op
Hele goede actie van een wethouder. Dan ervaar je namelijk pas echt hoe dingen werken, hoe brieven overkomen. Zouden meer mensen moeten doen! Ook beleidsadviseurs die nu vanaf een afstandje toekijken en op papier mooi kunnen schrijven, maar niet weten wat de praktijk écht is.
Door Ducky (Ambtenaar) op
In een welvarend land als NL zou iedereen recht moeten hebben op een menswaardig bestaan. Zo hoor je gewoonweg niet met mensen om te gaan. En vergeet niet, misschien zit u op dit moment hoog en droog, maar ook uw situatie kan onvoorzien (buiten uw schuld om) ten slechte veranderen waardoor uzelf misschien wel in een dergelijke situatie terechtkomt. Daarom is onafhankelijk basisinkomen nodig. Dit bespaart miljarden aan administratieve rompslomp, voorkomt een onmenselijk controleapparaat (de nodige politieke affaires/blunders) en allerlei bijkomende onkosten. En bevordert creativiteit, ondernemingszin en zelfwerkzaamheid. Uiteindelijk is het zo dat als de zwakkeren het beter hebben de sterken hier ook van zullen profiteren. We zitten met elkaar in één samenleving (hoewel je dat soms niet zou zeggen).
Door Ad Random op
@ Jurgen. Niets meer dan scoringsdrift! Zo van, kijk mij nou! Maar wel lekker in de wachtende dienstauto stappen, toch, meid, als het event over en de pers weg is..., Leuk geregiseerd, maar onvoldoende om er in te trappen.
Door Jurgen (sociaal domein) op
Waar slaat dit op? Wat is dit voor een zinloos nieuws. Voor de bühne en niet anders.
Door Bert (pensionado) op
Ik haal graag hieronder de reactie van Dennis aan. De vraag is ook "wat nu"? Geen woorden maar daden en het wordt des te pijnlijker als er over 2 jaar nog helemaal niets veranderd is (waar ik voor vrees.) We zijn de menselijke maat allang voorbij en geven liever veel geld uit aan megalomane woontorens, bruggen en pleinen. Dat is ook veel makkelijker omdat het meestal om geleend geld gaat en nauwelijks op de kapitaallasten van gemeenten drukken. Bijstand is structureel en niet financierbaar...... met alle gevolgen van dien. Een brug openen is sexy (kijk eens wat mooi) iemand een baan geven valt niet op. Jammer want de overheden waren ooit bedoeld om voor de inwoners van hun land, provincie en gemeente te ZORGEN.
Door Zipje op
Misschien moet het individuele recht op bijstand worden vervangen door individueel recht op betaald werk.
Door ReindeR Rustema op
Fascinerende actie. Opmerkelijk is ook dat ze niet via een politieke partij wethouder is (volgens Wikipedia). Dus als zet om zowel inhoudelijk als zelf in beeld te komen goed gekozen. Het is inhoudelijk sterk om alles wat al bekend is uit rapporten persoonlijk te maken, ze kan tot in lengte van dagen door journalisten gebeld worden als 'ervaringsexpert bijstand.' Ook als ze geen wethouder meer is. Bij de onvermijdelijke veranderingen in het beleid de komende tijd kan ze dan ook een rol krijgen waarbij ze over de uitwerking altijd kan verwijzen naar "toen ik als wethouder zelf een maand bijstand had genomen..."

Heel professioneel, media-savy maar ook inhoudelijk goed. En waarschijnlijk alleen goed mogelijk omdat ze niet door een politieke partij werd gehinderd.
Door Johan op
Voor de bühne.