of 58952 LinkedIn

Regels opvanghuizen zijn te streng

Volgens hem is die eis de laatste tijd toegenomen en kunnen vrouwen en hun kinderen in de problemen komen als hulpverleners die 'regionale eis' opvolgen. Hij zegt geen 'harde cijfers' te hebben, maar signaleert wel een trend. Volgens hem komen de gemeenten met die eis omdat er anders moeilijker is de kosten te verhalen. ,,Maar soms is het voor de veiligheid van de vrouw en haar kinderen beter dat ze in een andere regio worden opgevangen."
1 reactie
Een groeiend aantal gemeenten eist dat er in (geheime) opvanghuizen voor bedreigde vrouwen alleen vrouwen kunnen wonen die uit de directe omgeving komen. Een woordvoerder van de landelijke Federatie Opvang bevestigde maandag een bericht van die strekking in Trouw.
Problemen
Volgens hem is die eis de laatste tijd toegenomen en kunnen vrouwen en hun kinderen in de problemen komen als hulpverleners die 'regionale eis' opvolgen. Hij zegt geen 'harde cijfers' te hebben, maar signaleert wel een trend. Volgens hem komen de gemeenten met die eis omdat er anders moeilijker is de kosten te verhalen. ,,Maar soms is het voor de veiligheid van de vrouw en haar kinderen beter dat ze in een andere regio worden opgevangen."

Landelijke functie
De Federatie Opvang zegt dat gemeenten in strijd handelen met de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO). Daarin staat onder meer dat vrouwenopvang een landelijke functie is, waartoe elke vrouw toegang heeft, waar zij ook vandaan komt. Volgende maand houdt de Tweede Kamer een hoorzitting over de vrouwenopvang.

75 instellingen
De Federatie Opvang is een landelijke organisatie waarbij 75 instellingen van maatschappelijke opvang en vrouwenopvang zijn aangesloten.
Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door bas (logicus) op
Hoe ver staat de dienstverlening af van de realiteit als ze met een plan komen om de vrouwen in de eigen regio op te vangen. Zo zijn ze een stuk makkelijker te vinden voor de partner. Vast iets dat het slachtoffer gerust zal stellen.

Volgend punt van bezwaar in deze opvanghuizen is dat er slachtoffers worden opgevangen uit verschillende milieus (drugsverslaafden, rijk,arm, allochtoon, autochtoon, hoog/laag opgeleid, etc.) die verstandig – sociaal en qua hulpverlening - gezien beter niet gemengd zouden moeten worden. In de huidige samenstelling vinden slachtoffers geen steun aan elkaar maar ervaren de ander eerder als een bedreiging voor de eigen veiligheid.

Ook de woningbouw werkt goed mee bij het vinden van een nieuwe woning voor zo’n slachtoffer van huiselijk geweld. Het slachtoffer krijgt alleen een urgentie status als ze bereid is om letterlijk buurvrouw te worden van de dader.

De politie – eigenlijk het justitiële apparaat -is er niet voldoende op ingesteld om slachtoffers bij te staan.

Veel van dit soort slachtoffers hebben suïcidale neigingen, maar zelfs een gespecialiseerde organisatie (in de psychiatrie) laat deze slachtoffers in de kou staan.

Alle betrokken organisaties werken en kakelen langs elkaar heen. Een slachtoffer die denkt dat ze de deur onmiddellijk zullen openzetten om bijstand te verlenen komt bedrogen uit.
En dit is geen fabeltje maar de harde realiteit uit de praktijk.