of 59162 LinkedIn

Raad van State laakt invoering Wmo-abonnementstarief

Het Wmo-abonnementstarief ontneemt gemeenten ‘een instrument om de beheersbaarheid van de collectieve uitgaven aan maatschappelijke ondersteuning te bewaken’, oordeelt de Raad van State. De Raad vreest voor een verschraling van het voorzieningenaanbod en/of de kwaliteit van de voorzieningen

De Raad van State maakt gehakt van het voorstel tot invoering van het Wmo-abonnementstarief. Nut en noodzaak ervan worden onvoldoende onderbouwd. Het levert weliswaar een vereenvoudiging op voor burgers, maar het ontneemt gemeenten ‘een instrument om de beheersbaarheid van de collectieve uitgaven aan maatschappelijke ondersteuning te bewaken’. De Raad van State vreest voor een verschraling van het voorzieningenaanbod en/of de kwaliteit van de voorzieningen

Geen remmende werking

Net zoals gemeenten, voorziet de Raad van State een aanzuigende werking. ‘De hoogte van de voorgestelde vaste maximum eigen bijdrage (abonnementstarief) is zodanig dat er vanuit gegaan kan worden dat dit geen remmende werking zal hebben op de ondersteuningsvraag’, aldus de Raad van State. Bij het abonnementstarief geldt een eigen bijdrage van 17,50 euro per vier weken voor Wmo-voorzieningen, ongeacht het inkomen.

 

Nadelig uitpakken

De Raad wijst er daarbij op dat eigen bijdragen voor gemeenten een belangrijk instrument zijn om de financiën in de hand te houden, maar ook om de kwaliteit en beschikbaarheid van voorzieningen op lange termijn te kunnen garanderen. Als een stijging van de vraag onvoldoende of niet snel genoeg wordt gefinancierd, zal het aanbod en de kwaliteit van de voorzieningen verschralen of voorzieningen buiten het abonnementstarief worden gehouden, zo vreest de Raad van State. Op termijn zou dit nadelig kunnen uitpakken voor hulpbehoevenden met de laagste inkomens die afhankelijk zijn van het gemeentelijk aanbod. ‘Dit terwijl het voorzieningenstelsel van de Wmo 2015 nu juist beoogde om ondersteuning en zorg voor dergelijke kwetsbare groepen veilig te stellen.’ Ook is er de vrees dat gemeenten die nu voor minima geen eigen bijdrage vragen, in de toekomst het abonnementstarief zullen rekenen.

 

Beleidsvrijheid beknot

De beleidsvrijheid van gemeenten wordt met de invoering van het Wmo-abonnementstarief beknot, stelt de Raad van State, iets dat niet bevorderlijk is voor de interbestuurlijke verhoudingen. Een minpunt vindt de Raad van State ook dat er weliswaar met de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) over de invoering van het abonnementstarief is gesproken, maar dat er geen overeenstemming is bereikt.


Stapeling zorgkosten

De belangrijkste aanleiding voor de invoering van het abonnementstarief is het beperken van de stapeling van zorgkosten voor mensen, stelt minister Hugo de Jonge (VWS) in de Memorie van Toelichting die dinsdag naar de Kamer is gestuurd. ‘Invoering van het abonnementstarief kan voorkomen dat mensen met een stapeling van (zorg)kosten met het oog op de door hen verschuldigde eigen bijdrage afzien van maatschappelijke ondersteuning.’ De Jonge verwacht inderdaad dat het beroep op Wmo-voorzieningen zal toenemen. De kosten van de maatregel, inclusief de toename van gebruik, zijn door het CPB geraamd op 190 miljoen euro. De Jonge wijst er op dat er structureel 145 miljoen euro aan het gemeentefonds is toegevoegd en dat ook het accres van het gemeentefonds de komende jaren stijgt.

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Spijker (n.v.t.) op
@Marinus Huiskes.
Er zijn ook veel instellingen en gemeenten die het aan de voorkant voor cliënten goedkoop maken, waardoor het aan de achterdeur onbetaalbaar wordt en budgetten worden overschreden.
Door Marinus Huiskes op
Ik ben ook helemaal geen voorstander van al die eigen betalingen, en bedragen die per persoon en per gemeente weer anders zijn. Het zorgt voor een enorme uitvoeringslast, die beter bespaard kan worden. Er komt nog eens bij dat er geen remmende werking van uit gaat ten aanzien van voorzieningen die mensen nodig hebben en aanvragen. Mensen maken dus niet minder gebruik van zorg, omdat ze die tenslotte nodig hebben. De relatief geringe bedragen zijn dus vooral geld rondpompen. Komt nog bij, dat het uitgerekend de meest arme en kwetsbare mensen zijn, die gebruik maken van de wmo. Die mensen nog eens een keer vragen er aan bij te dragen, vind ik dus echt niet kunnen. Je zou aan kunnen voeren, dat door mensen tijdig en vlot voorzieningen te geven en te begeleiden, dat dure uitgaven over een langere periode voorkomen kunnen worden. Slim beleid voeren werkt dus beter dan de kruideniersmentaliteit, alles dubbel te belasten en vooral hysterisch te doen over de kosten. Een beetje slimme gemeente pakt problemen snel op, en bespaart duizenden euro door te voorkomen dat mensen van het padje af raken. Zorg aan de voorkant duur maken, maakt het aan de achterdeur dan onbetaalbaar!
Door Gerard mostert (Ex-wethouder) op
Geheel eens met Jansen en de Vries
Door Bertduss (Kijkert) op
'...en dat ook het accres van het gemeentefonds de komende jaren stijgt...'
Accres is een algemeen dekkingsmiddel van gemeenten en dus niet specifiek bedoeld om financiële gaten in de WMO te dichten. Bovendien moeten we nog maar zien of het de komende jaren stijgt.
Door Peter (Projectleider) op
Wat me opvalt in de berichtgeving rond dit thema dat het voorstel erg negatief in beeld komt. De invoering van het abonnementstarief heeft ook belangrijke voordelen in het kader van efficiënte uitvoering, privacy van de burger (minder gegevensuitwisseling CAK), administratieve lastenverlichting van zorgaanbieders, toepassing van het gelijkheidsbeginsel om maar eens wat te noemen. Het sturen in de zorg gaat niet alleen met geld maar vooral met kennis over de lokale situatie en praktische oplossingen. M.i. hebben de gemeenten daar volop beleidsruimte om dit maatwerk te leveren.
Door Spijker (n.v.t.) op
Als iedere gemeente zijn eigen abonnementstarief kan hanteren wordt het door de differentiatie in deze tarieven een grote warboel. Juist in het Sociaal Domein zijn burgers gebaat bij uniformiteit in de tarieven. Als daar (grote) verschillen ontstaan heeft dat een negatief effect op het evenwichtsbeginsel (gelijke monniken -gelijke kappen) en leidt dat tot (ongewenst) mobiliteitsgedrag.
Door Criticus op
De reactie op het advies van de Raad van State is ook voorspelbaar: wegschrijven en zich er niets van aantrekken.
Door W.F.Willems (pensioen) op
De VNG in 2014 al voor gewaarschuwd, maar toen hadden ze het kennelijk te druk met het binnenharken van de centen.
Door B. Janssen (Ambtenaar) op
Het rijk grossiert in wetsvoorstellen die niet of nauwelijks bijdragen aan de oplossing van het inhoudelijk probleem. De WMO is naar de gemeenten gedecentraliseerd omdat deze, naar de opvatting van het Rijk, op termijn niet meer beheersbaar en betaalbaar zou zijn. De gemeenten zijn er echter wel in geslaagd om dit voor elkaar te krijgen, de meeste gemeenten hebben de kosten kunnen beheersen en slagen erin toch in om een adequaat voorzieningenniveau te realiseren. Als "beloning" zadelt dit kabinet de gemeenten op met cadeautje aan de "welvarende" burger die nu voor €17,50 per vier weken een beroep gaat doen op voorzieningen die ze voorheen gewoon zelf betaalden: simpelweg omdat het kan!
Dit kabinet durft zijn nek niet meer uit te steken, populisme heerst want een visie is een olifant die het zicht belemmerd. Dus zeggen we dat Zwarte Piet cultuur is die burgers zelf bepalen, maar stellen we dat woonwagenbewoners ook cultuur zijn, maar splitsen ook dat probleem bij gemeenten in de maag en blijven we veilig in Den Haag.
Door de vries (ambtenaar) op
De gehaktmolen van de RvS draait op volle toeren en dan kan ook nog wel zo door blijven gaan. De centrale overheid produceert de ene na de andere maatregel die de facto de decentralisatie van de WMO en Jeugdzorg terug draait. Gemeenten blijven met de gebakken peren zitten: wel financieel verantwoordelijk maar ingesnoerd door amvb's, wettelijke maatregelen en jurisprudentie die elke beleidsruimte heeft weggenomen. Gemeenten moeten niet meer geld hebben van het rijk; ze moeten de bevoegdheden krijgen die horen bij de toebedeelde financiele verantwoordelijkheid. Er wordt vaak gesteld dat Den Haag de WMO en de Jeugdzorg over de heg gekieperd heeft naar de gemeenten. Was het maar zo. Den Haag zat er bovenop en is er ondanks alle mooie woorden bovenop blijven zitten.