of 61043 LinkedIn

‘Poetshulp’ moet overgeheveld naar bijzondere bijstand

De huishoudelijke hulp moet uit de Wmo worden gehaald en naar de bijzondere bijstand worden overgeheveld. Dat wil Oldenzaal, die voor dit plan steun zoekt bij gemeenten en de Tweede Kamer.

De huishoudelijke hulp moet uit de Wmo worden gehaald en naar de bijzondere bijstand worden overgeheveld. Een motie met die strekking heeft de raad van Oldenzaal aangenomen en is door het college omarmd. De gemeente hoopt op steun van andere gemeenten om zo een stevige lobby richting Den Haag te kunnen voeren.

Onbetaalbaar

De invoering van het inkomensonafhankelijke vaste tarief van 19 euro per maand voor Wmo-voorzieningen pakt voor veel gemeenten slecht uit. In Oldenzaal nam het aantal aanvragen dit jaar met 10 procent toe, stelt initiatiefnemer van de motie, Henk Winkelhuis van WG Oldenzaal. Het gaat daarbij vooral om aanvragen voor huishoudelijke hulp. De financiële compensatie vanuit het rijk is nihil. ‘We komen bijna op het moment dat de zorg onbetaalbaar wordt voor gemeenten’, aldus Winkelhuis. De motie moet dan ook als noodklok worden gezien. ‘Met deze motie willen we nogmaals een signaal afgeven aan Den Haag: het kan zo niet verder.’

 

Algemeen gebruikelijk

Het schoon en op orde houden van het huishouden en het kunnen beschikken over schoon beddengoed en schone kleding moet als ‘algemeen gebruikelijke voorzieningen’ worden aangemerkt, stelt de motie. Binnen de Wmo hoeven dergelijke voorzieningen niet door gemeenten te worden gefinancierd. Als inwoners echt niet in staat zijn om een huishouden draaiende te houden, en niet over voldoende financiële middelen beschikken om dit te regelen, kan een beroep op de bijzondere bijstand worden gedaan. Bij de beoordeling van een aanvraag voor de bijzondere bijstand kan de gemeente wel naar het inkomen kijken, bij het Wmo-abonnementstarief kan dat niet. ‘Het is mijn aanroep aan de Tweede Kamer: zorg dat het geld terechtkomt daar waar het nodig is.’ De motie is, op GroenLinks na, door de hele raad aanvaard.

 

Alle gemeenten

De motie wordt naar alle gemeenten gestuurd, aldus Winkelhuis. Daarnaast zullen fracties via de partijpolitieke lijn bij ‘hun’ Kamerleden steun proberen te krijgen voor deze overheveling. Er wordt nog gebroed op andere manieren om de motie verder onder de (landelijke) aandacht te brengen. De raad van Oldenzaal heeft er bewust voor gekozen om niet voor afschaffing van het Wmo-abonnementstarief te pleiten, en ook niet voor extra geld, maar voor de overheveling van het budget huishoudelijke hulp naar de bijzondere bijstand. ‘Wij denken dat hiermee de kans van slagen groter wordt’, stelt Winkelhuis. 

 

Niet de bedoeling

Bijna de helft van de Oldenzaalse begroting, 45 miljoen euro, gaat naar het sociaal domein, en daar weer een kwart van naar de Wmo. De aanzuigende werking wordt vooral veroorzaakt door het Wmo-abonnementstarief waardoor mensen, ongeacht hun inkomen, 19 euro per maand voor een Wmo-voorziening betalen. Winkelhuis: ‘Mensen die voorheen zelf een hulp inhuurden, kloppen er nu voor bij de gemeente aan. Dat kan niet de bedoeling zijn. Het geld wat we hebben, moet terecht komen bij hen die het echt nodig hebben.’

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Henk op
Wat een a sociaal beleid daar in Oldenzaal. Nooit gaan wonen dus.
Door Joost (beleidsmedewerker) op
Gemeenten hebben niet zoveel knoppen om aan te draaien om geld binnen te krijgen. Gevolg OZB-belasting flink omhoog. Met een duurder huis betaal je meer ....Hoezo nivelleren?Dit allemaal door het Haags beleid.
Door Cora Boxma (Clientenraad ) op
Uiterst kwalijke ontwikkeling. Het abonnementstarief is ingevoerd om juist de stapeling zorgkosten te compenseren. De middeninkomens werden hierdoor ontzien. Nu is deze groep weer de klos, zij kunnen door de stapeling geen huishoudelijke hulp betalen.
Door Marijke (geen) op
Alleen al het gebruiken van het woord poetshulp stuit mij tegen de borst. De huishoudelijk verzorgenden doen meer dan alleen poetsen, zij zijn ook de ogen en de oren van de zorginstelling waar zij voor werken. Zij zien het als het niet goed gaat met mensen die hulp nodig hebben.
Door Toine Goossens op
Laten we heel goed de kern van de motie tot ons laten doordringen:

'Het schoon en op orde houden van het huishouden en het kunnen beschikken over schoon beddengoed en schone kleding moet als ‘algemeen gebruikelijke voorzieningen’ worden aangemerkt.'

Dat is helder beleid en raakt de kern van de overheidstaak. "De overheid is er alleen voor als iets niet gebruikelijk is".

Ik licht dat toe aan de hand van een uitspraak van de Raad van Beroep Utrecht van ca. 30 jaar geleden.

Een echtpaar had wegens medische redenen recht op een vervoersvoorziening (auto kilometers). Het bezit van een auto was nog niet algemeen gebruikelijk.
Het echtpaar verhuisde naar de outback in Noord Australië. Wonen in de outback is niet mogelijk zonder het bezit van een auto. De bedrijfsvereniging besloot door deze verandering in de gebruikelijkheid, de voorziening in te trekken. De Raad van Beroep was het daar mee eens.

Voor haar oordeel was het begrip: "Vast beleid", van doorslaggevend belang.
In die tijd leidde dat begrip tot maximale duidelijkheid en helderheid bij het toekennen van voorzieningen. De bedrijfsverenigingen stemde dat vaste beleid zoveel als mogelijk op elkaar af, en als dat niet voldoende was, dan was daar de Centrale Raad van Beroep die met haar uitspraken voor de duidelijkheid een eenduidigheid zorgde.

Beleid, definities, normeringen, situationele afwegingen waren omkaderd door een sterk eenduidig stelsel van beleid en interpretaties. Daarmee stond dit stelsel in de traditie van centrale sturing die de Franse verlichting Europa heeft gebracht.

Dat is overboord gegooid. Nu heeft Jan en alleman iets over de voorzieningen te zeggen. Chaos, onzekerheid en geldverspilling is het resultaat. Een van de oorzaken daarvan is de strijd over de zeggenschap op deze dossiers.
Ik heb hier al eerder betoogd dat de herontdekking van de gemeentelijke autonomie daar een van de belangrijke oorzaken van is.

Gemeenten weigeren om alleen uitvoerder te zijn, zij willen het beleid mede bepalen en de normen zelf vast stellen. Samenhang en coördinatie zijn bij het vuilnis gezet.

Het overhevelen van de schoonmaakhulp naar de bijstand houdt de chaos in stand. Gemeenten dienen zich te voegen naar landelijk beleid en landelijke normering.
Door Jan op
Is het nou zo moeilijk? Welnee, gewoon een eigen bijdrage (weer) invoeren die inkomensafhankelijk is. Bijvoorbeeld minimaal 19 euro per maand tot aan het bijstandsniveau en vanaf bijstandsniveau 10 % van het bruto inkomen. Dan zien de hogere inkomens er wel vanaf en huren ze zelf wel weer (een ongetwijfeld "zwarte") huishoudelijke hulp in.
Door mr. S.T. Dieters (ex-advocaat sociale rechtshulp) op
poetshulp is belediging want het gaat om medisch geïndiceerde zaken l; excuses / rectificatie lijkt me terecht en wat betreft onvermogen van gemeentes in dit soort zaken adequaat te opereren , bepleit ik al tijden gemeentes op te heffen althans minder duurbetaalde beleidsambtenaren , indicatieambtenaren in te zetten want die kosten veel t eveel en neimadn heeft er iets aan
Door Petra op
"‘Mensen die voorheen zelf een hulp inhuurden, kloppen er nu voor bij de gemeente aan. Dat kan niet de bedoeling zijn. Het geld wat we hebben, moet terecht komen bij hen die het echt nodig hebben.’"

Zo dacht ik er eerst ook over maar n.a.v. een opmerking hier op BB: mensen met een hoger inkomen betalen meer belasting. Per saldo zou hun besteedbaar inkomen niet groter hoeven zijn dan dat van 'iemand in de bijstand' en zouden zij dus net zo goed recht hebben op hulp voor € 19/maand.
Door Zwaantje (beleidsmedewerker sociaal team) op
Waarom vragen mensen huishoudelijke hulp aan, vanwege hun beperkingen of vanwege de financiën? Zat zou moeten bepalen waar deze vraag beoordeeld moet worden. Dat de regering een besluit heeft genomen die er toe leidt dat meer mensen het proberen te krijgen, een bewust gekozen beleid, ondanks alle waarschuwingen vanuit de mensen die de praktijk kennen, verplicht de regering ertoe de daarbij behorende middelen aan de gemeenten te verstrekken. Zij leggen namelijk dit beleid op aan de gemeenten.