of 63966 LinkedIn

Opvang van statushouders het liefst kort en actief

Woonunits in het asielcomplex in Ter Apel. Beeld: ministerie van Justitie en Veiligheid.
Woonunits in het asielcomplex in Ter Apel. Beeld: ministerie van Justitie en Veiligheid.

Hoe korter Syrische statushouders in het asielzoekerscentrum (azc) verblijven, hoe groter de kans dat ze snel de taal leren en betaald werk vinden. Het beleid – waarvoor gemeenten vanaf 2022 verantwoordelijk worden – moet erop gericht zijn om de periode in de opvang zo kort en actief mogelijk te maken.

Drie takken
Dat is een van de conclusies van een vandaag verschenen rapport over de inburgering en participatie van Syrische statushouders. De publicatie van onder andere het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) kijkt naar drie takken van beleid waarmee statushouders te maken krijgen: opvangbeleid (in de azc's), uitplaatsingsbeleid (waarbij statushouders worden verspreid over verschillende gemeenten) en het inburgeringsbeleid.

Opvangperiode
Voor het opvangbeleid is het van belang dat statushouders zo min mogelijk verhuizen tussen verschillende azc's, tijdens de opvangperiode al kunnen beginnen met taallessen en andere activiteiten, en zo snel mogelijk uitstromen naar een eigen woonruimte in een gemeente. Dat zorgt voor een betere taalbeheersing en een sterkere arbeidsmarktpositie. De opvangperiode is echter de afgelopen jaren fors toegenomen als gevolg van achterstanden bij de IND (Immigratie- en Naturalisatiedienst) en krapte op de woningmarkt. Het aanbieden van ruimere participatiemogelijkheden in en om de azc's kan een manier zijn om de nadelige gevolgen van de lange opvangperiode te beperken.

Opleiding
Het huidige uitplaatsingsbeleid, waarbij statushouders naar rato van het inwonertal van gemeenten worden verspreid door het land, leidt tot ongelijke uitkomsten op de arbeidsmarkt. Statushouders die in minder kansrijke arbeidsmarktregio's terecht komen, staan op een achterstand. Daarom zou het beleid meer rekening moeten houden met de opleiding en werkervaring van de statushouder, adviseert het SCP. Omdat dit kan leiden tot hogere aantallen statushouders in bepaalde gebieden, is het daarbij belangrijk om te zorgen voor voldoende draagvlak onder de lokale bevolking.

Maatwerk
Wat betreft inburgeringsbeleid zijn de onderzoekers positief over het nieuwe stelsel dat vanaf 2022 in werking treedt. Daarin krijgen gemeenten de regie (terug) en komt er meer ruimte voor maatwerk. Het SCP wijst erop dat gemeenten zich in het bijzonder zouden moeten richten op de groepen die nog achterblijven als het gaat om inburgering, taalverwerving en arbeidsparticipatie. Daarbij gaat het vooral om ouderen, lager opgeleiden, vrouwen, en statushouders met een slechte gezondheid.

Decentralisatie
In de publicatie wordt echter ook gewaarschuwd voor al te hoge verwachtingen van het nieuwe inburgeringsstelsel. Het gaat immers om een decentraliseringsoperatie. Ervaringen met de decentralisaties in het sociaal domein leren dat die niet altijd opleveren wat ermee wordt beoogd, brengt het SCP in herinnering. Ook deze decentralisatie, waarbij het beleid valt of staat bij de uitvoering ervan, stelt 'hoge eisen' aan gemeenten.

Nederlander
Het onderzoek wijst op nóg een reden waarom uitvoering van belang is. Statushouders die tevreden zijn over de manier waarop ze door de overheid behandeld en bejegend worden en het proces als rechtvaardig ervaren, identificeren zich sterker als Nederlander. Ze hebben bovendien meer vertrouwen in Nederlandse instituties, zoals de regering, de media en de rechterlijke macht.

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door dy (nvt) op
Het probleem zit 'm niet bij de vluchtelingen.

Vluchtelingen moeten altijd zonder poespas geholpen worden! Mensen die bedreigt worden vanwege hun politieke overtuiging of religie, actievoeren tegen mistatnden en daardoor in gevaar komen etc. verdienen onzen hulp. Altijd.

Mensen die 'vluchten voor armoede' zijn echter géén vluchtelingen. Dat zijn immigranten. Ja, écht; zo heet dat! Ten onrechte doen die veelal een asielaanvraag en worden behandelt als vluchteling. Daar gaat het fout.

Begin met het terechte onderscheid te maken tussen vluchtelingen en immigranten. Dan is het grootste deel van het probleem al opgelost.

Door Ambtenaar (Ambtenaar ) op
@Bimie:
- wilders heeft het gedaan
- ongelijkheid
- neo- kolonialisme...
- ze zijn zielig..
Het gebruikelijke rijtje. Als legitimering dat ze in de warme schoot van onze uitgebeende verzorgingsstaat tot in den treure mogen verblijven. Heb jij nog een villa met ongebruikte ruimte, een lege zolder of tuin in je gemeente of misschien zelf om ze te huisvesten? Mijn kinderen staan al > 10 op een wachtlijst voor een huurwoning en kunnen geen huis kopen.
Mogen ze de komende decennia met jou de dis delen, meeliften op je zorgverzekering. Weet je misschien een werkgever die een veel lagere productiviteit accepteert dan de gemiddelde Pool of NL zonder dat hij gecompenseerd wordt of een grote bek krijgt?
Vluchtelingen die opvang krijgen moeten de skills krijgen om weer hun land van herkomst op te bouwen en desnoods nog een startpremie. In een internationaal samenwerkingsverband. Maar laat ze niet inburgeren met de valse belofte dat ze dan onderdeel worden van dit land. Want dat worden meestal niet. Uit jarenlange ervaring weet ik dat de meesten gewoon terug willen, maar die wil neemt af wanneer er parallelle samenlevingen ontstaan met een etnisch/religieuze basis. Deze parallelle samenlevingen worden versterkt door de boodschap die dagelijks geventileerd wordt in onze massa-media dat de sociaal-culturele basis van Europa de wortel van alle kwaad in de wereld is. In mijn stad zijn de eroderende effecten van deze parallelle samenlevingen al zichtbaar in ruzies en gang-vorming langs etnisch/religieuze grenzen.
Door RechtsDoorZee op
@Bimie Janssen
Het asielbeleid kan wel degelijk veel beter worden gestuurd, maar er is gewoon bestuurlijke onwil in NL en politiek/bestuur probeert alles af te schuiven op en excusus te zoeken in Europese wetgeving en internationale verdragen. Japan, ook deelnemer aan allerlei verdragen, is 8 maal zo groot als NL, maar neemt maar een fractie op aan asielzoekers, hetzelfde geldt voor andere rijke landen zoals Zuid-Korea of Australie. Verder is duidelijk dat allerlei 'incentives' en faciliteiten in het spel zijn, in Oost-Europa melden zich relatief weinig asielzoekers, omdat het voor hen gewoonweg ECONOMISCH niet aantrekkelijk is en ze er ook niet actief worden gefaciliteerd en gepamperd, zoals in Duitsland, Zweden en Nederland. Dus waar een wil is ook een weg: Geneefs vluchtelingenverdrag uit 1951 / NY protocol uit 1967 door de shredder en juridisch opnieuw funderen: asiel wordt geen recht meer, maar een gunst en mensen worden alleen nog, op basis van jaarlijkse contingenten, uitgenodigd.

Door Zipje op
@ Birnie Jansen: Ik kan het ook niemand kwalijk nemen maar wil dat zeggen dat we alles moet accepteren.
Waarom mag iemand zijn hoger beroep hier afwachten als zijn aanvraag is afgewezen?
Waarom spiegelen we ons niet aan Denemarken?
Dat laat onverlet dat de rijke landen (en dus wij) iets moeten doen de ongelijkheid wereldwijd. Maar de oplossing is ook niet om iedereen maar hier naar toe te laten komen.
Door Bimie Janssen (Ambtenaar) op
Aangewakkerd door Wilders en de zijnen worden de mogelijkheden van de overheid om het Asielbeleid daadwerkelijk naar wens te sturen bewust voortdurend overdreven. Er zijn volstrekt onvoldoende mogelijkheden om "ff snel" mensen te screenen, maar ook het repatriëren is geen simpele aangelegenheid. Vooral omdat het ontbreekt aan medewerking van vooral de "veilige" landen. We hebben het dan nog niet eens over de volstrekte onmogelijkheid om asiel-problematiek te voorkomen. Want de ongelijkheid wereldwijd neemt alleen maar toe, waarbij het neo-kolonialistische karakter van de rijke landen alleen maar schrijnender wordt, zonder ons te bekommeren om de bewoners van landen en regio's. Ongelijkheid in veiligheid en of economisch blijft de belangrijkste motivatie om de enorme gok richting Europa te wagen. Kan het niemand kwalijk nemen.