of 59147 LinkedIn

Monopolie ambulances moet van tafel

Het monopolie dat ambulances hebben, moet van tafel. Er moet er een landelijk meldnummer komen waar ofwel de persoon met verward gedrag of zijn omgeving terecht kan. Dat stelt Onno Hoes, voorzitter van het Schakelteam Personen met verward gedrag, in Binnenlands Bestuur van deze week.

Het monopolie dat ambulances nu hebben, moet van tafel. Daarmee komt de weg vrij voor mengvormen, waarbij onder meer mensen met verward gedrag ook door bijvoorbeeld een ggz-instelling kunnen worden vervoerd. Ook moet er een landelijk meldnummer komen waar ofwel de persoon met verward gedrag of zijn omgeving terecht kan.

Druk uitoefenen

Dat stelt Onno Hoes, voorzitter van het Schakelteam Personen met verward gedrag, in Binnenlands Bestuur van deze week. GGD-instellingen moeten zich daarnaast meer in de wijk bewegen. Dat doen ze weliswaar meer dan voorheen, ‘maar dat is nog lang niet klaar. Daar moet door zowel de staatssecretaris als de Tweede Kamer veel druk op blijven worden uitgeoefend’, aldus Hoes.

 

Sluitende aanpak

Gemeenten zijn druk bezig met het regelen van een sluitende aanpak voor mensen met verward gedrag. Daarbij stuiten gemeenten en regio’s regelmatig op obstakels. Hulp van de landelijke overheid blijft nodig, zoals bij de aanpassing van de tijdelijke Wet tijdelijke ambulancezorg, stellen Hoes en Tjolina Proost, projectcoördinator aanpak verward gedrag van de Gooi- en Vechtstreek. De acht gemeenten die daar tot de gemeenschappelijke regeling behoren, lopen bij het regelen van passend vervoer tegen muren aan. Meer gemeenten worstelen daarmee.


Passend vervoer

‘Passend vervoer is veelzijdig’, aldus Proost. ‘Wat voor de ene persoon passend is, is dat voor de ander niet. Soms is het nodig, als iemand een strafbaar feit heeft gepleegd, dat er een politieauto komt. Een andere keer moet er een ambulance komen. Waar het gat zit, en wat wij passend vervoer noemen, is psychiatrisch vervoer. Als iemand in de openbare ruimte of thuis in crisis is, en niet zelfstandig naar de crisisdienst kan komen of de beoordeling ter plaatse opvolging nodig heeft, willen wij zorgvervoer kunnen inzetten.’


Zware dobber

Klinkt zo logisch als wat, maar ga het maar eens regelen. Dat blijkt een zware dobber, weet Proost inmiddels. Want wie betaalt wat, wie mag het vervoer regelen en aan welke kwaliteitsnormen moet het zorgvervoer voldoen? De Gooi- en Vechtstreek is bijna zo ver dat ze een pilot kunnen starten waarmee de ggz bij de mensen thuiskomt, hen ter plekke probeert te kalmeren en te beoordelen, maar indien nodig naar de crisisdienst of opnamelocatie brengt. Er zijn echter nog wat partijen die dwarsliggen.


Aanpassing wet

‘De Wet tijdelijke ambulancezorg maakt het ons niet makkelijker’, verzucht Proost. Daarin is geregeld wie zorgbehoevenden mag vervoeren en hoe. ‘Staatssecretaris Blokhuis (maatschappelijke opvang, red.) is nu bezig met aanpassing van de tijdelijke Wet op het ambulancevervoer’, stelt Hoes. ‘Wij hopen heel sterk, en dat is ook toegezegd, dat de ervaringen die nu worden opgedaan met alternatieve vormen van vervoer worden meegenomen bij de aanpassing van de wet. Het monopolie dat ambulances nu hebben, moet van tafel. Daarmee komt de weg vrij voor mengvormen.’

 

Lees het hele artikel in Binnenlands Bestuur nummer 14 van deze week (inlog)

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Jack Geelen (Ambulancechauffeur) op
1 ambulance dienst in Nederland onder bestuur van binnenlandesezaken ministerie
Door Stops (Ambulancechauffeur) op
Dus de weg vrijmaken voor differentiatie. Dit soort luchtballonnetjes zijn al lang onderling besproken bij de ministeries en werkgevers . Doe eerst eens iets aan de beloning, en dan zorgbreed. Brandweer , politie, beiden vallen onder binnenlandsezaken, en de ambulance moet aanbesteed worden . Marktwerking is het toverwoord. Er valt heel wat te besparen , maar wel onder 1 ministerie!!
Door A. Willemsen op
Makkelijker kunnen we het niet maken. Ik heb nu al medelijden met de mensen die de keuze voor het soort vervoer moeten gaan maken bij een hulpvraag. Wordt er ook naar de mensen op de werkvloer geluisterd? De mensen die het moeten gaan uitvoeren/aansturen? Ik vrees dat ik het antwoord al weet........