of 59123 LinkedIn

'Minister ontkent problemen jeugdhulp'

Minister De Jonge (VWS) lijkt de problemen in de jeugdzorg te ontkennen, vindt GroenLinks-Kamerlid Lisa Westerveld. Zij wil weten welke concrete stappen de minister gaat nemen om de nood te lenigen.

Aanbestedingen, administratie en het ontbreken van meerjarenplannen verhogen de druk in de jeugdzorg, stelt GroenLinks-Kamerlid Lisa Westerveld. Minister De Jonge (VWS) lijkt de problemen in de jeugdzorg te ontkennen. Het Kamerlid wil weten welke concrete stappen de minister gaat nemen om de nood te lenigen.

Kamervragen

Dat blijkt uit Kamervragen van het Kamerlid, die zijn gesteld in reactie op een artikel in Binnenlands Bestuur over de lichte stijging van de werkgelegenheid in de jeugdzorg, terwijl deze in de rest van de zorg- en welzijnssector vorig jaar flink is toegenomen. Westerveld wil van de minister weten hoe dat kan. Daarnaast zijn er moeilijk vervulbare vacatures. Het Kamerlid maakt zich zorgen over deze ontwikkeling, vooral omdat de vraag naar jeugdhulp toeneemt. ‘Heeft dit gevolgen voor de kwaliteit van de jeugdzorg? Zijn er genoeg mensen werkzaam om het groeiende aantal jongeren te kunnen helpen?’, wil Westerveld van de minister weten.

 

Aanbestedingen

De problemen in de jeugdzorg maken het volgens Westerveld minder aantrekkelijk om in de branche te werken. Zij doelt daarmee op doorgevoerde bezuinigingen en de hoge werkdruk. Die is volgens Jeugdzorg Nederland mede ontstaan door de aanbestedingen met de sterke nadruk op lage tarieven, het gebrek aan meerjarige afspraken tussen gemeenten en jeugdzorgorganisaties en de administratieve rompslomp. In de landelijke campagne om meer zorgpersoneel aan te trekken, moet hiermee rekening worden gehouden, vindt het Kamerlid. Ze wil van de minister weten op welke manier dat gaat gebeuren.

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Marco van der Spek-stikkelorum (zelfstandig inkoopsadviseur sociaal Domein) op
De vragen die het kamerlid stelt rondom de kwaliteit van de dienstverlening en de beschikbaarheid van voldoende gekwalificeerd personeel zijn zeer relevant, echter dit vraagstuk speelt natuurlijk in meer sectoren. Wat wel verbazingwekkend is, is dat het kamerlid niet juist geïnformeerd lijkt te zijn over de wijze waarop de inkoop is vormgegevens door gemeenten. Er zijn nog slechts een handjevol gemeenten te vinden die via aanbestedingen (al dan niet met de nadruk op lage prijzen) de dienstverlening verwerven.

Al sinds het begin van de decentralisatie is er een oplopende trend te zien dat er steeds meer andere vormen van inkoop zijn ingericht waarbij financiële concurrentie of het drukken van de tarieven niet aan de orde is. Sterker nog er is ondertussen m.n. op het gebied van de jeugdzorg nog amper sprake van klassieke aanbestedingen.


Tevens is er de waarneming dat gemeenten vanuit hun positie organisatie vragen om financiële verantwoording over de uitgaven. Dat dit administratieve lasten met is meebrengt t.o.v. situatie waar deze eerder ontbrak is evident.