of 63908 LinkedIn

Minister: ‘Inkomenstoets Wmo in strijd met wet’

De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport heeft Krimpen aan de IJssel en Leusden laten weten dat voor 15 oktober te moeten doen, zo schrijft hij de Tweede Kamer in antwoord op vragen van VVD-Kamerlid Ockje Tellegen naar aanleiding van berichtgeving in Binnenlands Bestuur.

Het onderwerpen van inwoners aan een inkomenstoets voor het recht op huishoudelijke hulp kan volgens minister De Jonge niet door de beugel. Hij sommeert de gemeenten Krimpen aan de IJssel en Leusden dat genomen raadsbesluit terug te draaien.

De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport heeft beide gemeenten laten weten dat voor 15 oktober te moeten doen, zo schrijft hij de Tweede Kamer in antwoord op vragen van VVD-Kamerlid Ockje Tellegen naar aanleiding van berichtgeving in Binnenlands Bestuur. De Jonge zegt zich niet te kunnen vinden in de besluitvorming van Krimpen aan de IJssel en Leusden: hun aanpassingen passen ‘evident’ niet binnen de kaders en de uitgangspunten van de Wet maatschappelijke ondersteuning, de Wmo 2015. Die wet verplicht gemeenten tot het doen van zorgvuldig onderzoek als iemand zich meldt voor ondersteuning in het huishouden meldt. Als daaruit blijkt dat een cliënt voor die ondersteuning op de gemeente is aangewezen, moet de gemeente deze volgens de minister ook bieden: ‘De wet laat, bij de beoordeling of een inwoner van een gemeente in aanmerking komt voor hulp en ondersteuning op grond van deze wet, geen ruimte om de eigen financiële middelen van inwoners onder het begrip ‘eigen kracht’ te scharen.’ Het voeren van inkomensbeleid is en blijft een verantwoordelijkheid van het rijk, zo betoogt De Jonge.

Ingreep
De CDA-bewindsman meldt de Tweede Kamer dat hij vanuit zijn rol als systeemverantwoordelijke genoodzaakt beide gemeenten erop heeft aangesproken dat wanneer zij hun beleid doorzetten en zich niet aan de kaders van de Wmo 2015 houden, ze een ministeriële ingreep riskeren met uiteindelijk een vernietiging van het besluit door de Kroon.

Onwenselijk VNG-advies
Ook spreekt De Jonge zijn verbazing niet onder stoelen of banken dat de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) de gemeenten adviseerde de grenzen van de Wmo op te zoeken om op die manier de uitvoeringskosten behapbaar te houden. Een aantal van die in het advies gedane voorstellen zijn volgens hem niet in lijn met de wettelijke kaders van de Wmo 2015. ‘Ik vind het onwenselijk dat gemeenten de beleidsruimte dusdanig interpreteren, dat het beleid vervolgens strijdig is met de Wmo 2015, om zodoende het abonnementstarief ter discussie te stellen. Individuele inwoners worden hierdoor mogelijk benadeeld. Zij dienen erop te kunnen vertrouwen dat (decentrale) overheden de wet naleven’, stelt hij.

Zorgkosten
Een belangrijke reden voor de invoering van het Wmo-abonnementstarief was het beperken van de stapeling van zorgkosten, zo memoreert De Jonge. ‘Feitelijk betekent de maatregel voor een groot aantal huishoudens een vaak aanzienlijke verlaging van de eigen bijdrage. De invoering van een inkomenstoets zal deze beperking grotendeels teniet doen en er toe leiden dat midden- en hoge inkomens te maken krijgen met hogere kosten.’

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Spijker (n.v.t.) op
1. De minister gebruikt eindelijk klare taal en fluit gemeenten terug die zich niet aan de WMO-wetgeving houden.
2. De minister behoort te zorgen dat gemeenten voldoende worden gecompenseerd dan behoeven gemeenten ook niet de randen van de wetgeving op te zoeken.
Door Peter (Ambtenaar) op
@P.Pluim
De reden dat de gemeenten dit doen is juist omdat de minister ze al onterecht vooraf gekort heeft.
Nu wilt u ze dus dubbel straffen omdat de minister vertikt om zijn werk naar behoren te doen?

P.S. ik ben het wel met u eens dat wat de gemeenten doen niet kan, maar dat geldt nog veel meer voor het gedrag van het rijk in deze.
Door P.Pluim op
Ik ben het eens met de minister. Stop die gemeenten anders korting via gemeentefonds!
Door de vries (ambtenaar (stempel oud)) op
Basis voor het vertrouwen in de overheid is de redelijke zekerheid dat de overheid zich aan wetten houdt. Er kunnen altijd verschillen van inzicht zijn en daar hebben we dan het bestuursrecht voor om dat op te lossen. Ik meen waar te nemen dat ambtenaren én politici vinden dat ze de ruimte hebben om zelf te bepalen welke regels wel en welke niet toegepast hoeven te worden. Dit fenomeen heeft veel namen gekregen: flexibel burgers en bedrijven bedienen, ontbureaucratiseren etc etc. Een gevaarlijke trend maar soms zelfs gepropageerd door de politiek. In plaats vd regels aan te passen worden ze genegeerd. Politie en justitie hebben er ook een handje van voortdurend verruiming v wet en regelgeving af te dwingen door de bestaande net niet of een heel klein beetje te overtreden. Vaak onder goedkeurend oog vd minister. Ik zie één onderliggende oorzaak: geen besef meer van eat een democratische rechtsstaat eigenlijk is.
Door Rob Barlage (Gepensioneerd ambtenaar) op
Het is werkelijk niet te geloven hoe het Rijk en de gemeentes elkaar de zwarte piet aan het toeschuiven zijn. Het maakt het allemaal nog gekker dat zowel het Rijk als de gemeenten zich kennelijk niet meer gehouden voelen om de wet na te leven. We hebben kunnen zien in de toeslagen affaire tot welke ellende deze houding kan leiden. Overbodig om nog maar eens te benadrukken dat terwijl dit achterlijke gekibbel maar voort duurt en voort duurt, weer hele groepen mensen tussen wal en schip belanden. Vervolgens laten de beleidsmakers de ambtenaren die het meeste publiekscontacten hebben weer in de kou staan en zij kunnen het kromme beleid en het gebekvecht verkopen aan de mensen die op elle lange wachtlijsten staan. Als je wil dat de wet wordt uitgevoerd dan hoort daar een pot personeel en middelen tegenover te staan. Wachtlijsten die oplopen, ziekte verzuim wat oploopt draagt allemaal niet bij aan een snelle fatsoenlijke oplossing! Politiek neem uw verantwoordelijkheid!!
Door Peter (Ambtenaar) op
De decentrale overheden moeten er op hun beurt op kunnen vertrouwen dat de centrale overheid zich aan de wet houdt. Dat doet de centrale overheid echter niet doordat zij wetgeving uitvaardigd, maar vervolgens weigert de gemeenten te compenseren voor de gevolgen van die wetgeving. In dit geval is het WMO abonnementstarief een wetswijziging geweest waarvan vooraf duidelijk was dat deze kostenverhogend zou werken. Pas nadat dat was aangetoond wilde het rijk reageren en toen nog weigerde ze het gehele verschil te compenseren terwijl ze daar vanuit diverse wetten wel toe verplicht is.

Het is dus wel de pot die de ketel verwijt dat die zwart is.