of 59761 LinkedIn

Medisch beroepsgeheim boven betalingsgemak

Betalingsgemak mag niet de reden zijn om het medisch beroepsgeheim via een ministeriele regeling opzij te schuiven. Dat stellen de Kamerleden Bergkamp (D66) en Keijzer (CDA) in vervolgvragen aan het kabinet. Het Landelijk Platform GGz pleit voor uitstel van de tijdelijke regeling persoonsgegevens op jeugdwet-facturen.

Betalingsgemak mag niet de reden zijn om het medisch beroepsgeheim via een ministeriële regeling opzij te schuiven. Dat stellen de Kamerleden Vera Bergkamp (D66) en Mona Keijzer (CDA) in vervolgvragen over het kabinetsbesluit om jeugdzorgverleners te verplichten medische gegevens met gemeenten te delen. Het Landelijk Platform GGz pleit voor uitstel van de tijdelijke regeling persoonsgegevens op jeugdwet-facturen.

Geheimhoudingsplicht

Het LPGGz vindt dat eerst moet worden onderzocht hoe betalingen kunnen plaatsvinden zonder dat deze geheimhoudingsplicht wordt doorbroken. Ook de Kamerleden vinden dat er naar andere oplossingen moet worden gezocht. Daarnaast moeten cliëntenorganisaties de kans krijgen om tot een gewogen reactie te komen, vindt de LPGGz. Medio juli ontvingen cliëntenorganisaties ‘het verzoek om, binnen een dag, een reactie te geven op het concept van de tijdelijke ministeriële regeling voor persoonsgegevens op jeugdwet-facturen’, zo schijft het platform in een brief aan de Kamer. ‘Juist bij een regeling waarbij het beroepsgeheim en de privacy van kinderen in het geding zijn, moet zorgvuldigheid worden betracht. We willen kunnen beoordelen in hoeverre de veiligheid van de patiëntgegevens (van kinderen en hun ouders) goed geborgd zijn en of het beroepsgeheim voldoende erkend wordt en daarmee de patiëntgegevens.’

 

Geen schoonheidsprijs

Evenals de LPGGz stellen de Kamerleden Bergkamp en Keijzer dat de bewindslieden zich op het verkeerde wetsartikel beroepen. Bovendien stuit de gevolgde procedurele weg – waarbij de Kamer in hun ogen wordt gepasseerd – hen tegen de borst. Die verdient niet de ‘democratische en politieke schoonheidsprijs’, aldus D66 en CDA. Zij nemen geen genoegen met de antwoorden op eerdere Kamervragen voer deze kwestie die staatssecretaris Van Rijn (VWS) deze week naar de Kamer stuurde.

 

Verkeerd wetsartikel

Zorgaanbieders moeten in hun rekeningen aan gemeenten duidelijk maken welke zorg is verleend aan welke jongere, zo is vastgelegd in een tijdelijke ministeriële regeling die op korte termijn van kracht wordt. Als zorgaanbieders dat niet doen, ‘kunnen en mogen gemeenten deze rekening niet betalen’ liet Van Rijn weten in antwoorden op eerdere vragen. De bewindslieden beroepen zich daarbij op artikel 7.3.11 (vierde lid van de Jeugdwet). De Kamerleden menen dat staatssecretarissen Van Rijn en Dijkhoff (Justitie) zich op een verkeerd wetsartikel beroepen. Het gebruikte artikel heeft geen betrekking op de inhoud van gegevens, maar op ‘eenduidige terminologie en systemen om te voorkomen dat er een diversiteit aan facturerings- en verantwoordingsinformatie ontstaat’, aldus Bergkamp en Keijzer in hun vervolgvragen. Zij willen weten waarom de bewindslieden toch dit artikel uit de kast hebben gehaald.

 

Declaraties

De vertrouwelijkheid van bijvoorbeeld gegevens die onder het medisch beroepsgeheim vallen en gegevens over een rechtelijke uitspraak in het kader van jeugdbescherming, zijn in de ogen van Keijzer en Bergkamp ‘dermate belangrijk dat deze niet via een ministeriële regeling opzij geschoven mogen worden, enkel en alleen omdat dit de administratieve verwerking van declaraties ten goede komt’. Voor de bewindslieden zijn de betalingsproblemen tussen gemeenten en jeugdzorgaanbieders de belangrijkste reden om aanbieders te verplichten medische gegevens van kinderen met gemeenten te delen.

 

Opheldering

De Kamerleden willen tevens opheldering over de zogeheten bestuurlijke afspraken die eind juni zijn gemaakt met gemeentekoepel VNG. In de beantwoording van Van Rijn op eerdere Kamervragen over de regeling, stelde de staatssecretaris dat de gekozen oplossing het resultaat is van afspraken die in dat bestuurlijk overleg zijn gemaakt. Ook aanbieders zijn volgens de bewindslieden akkoord met de gemaakte uitwerking.

 

Precedent

Het steekt de Kamerleden bovendien dat de bewindslieden deze stap hebben genomen, terwijl een conceptwet Veegwet voor behandeling bij de Kamer ligt. De afspraken die nu in de tijdelijke ministeriele regeling zijn vastgelegd, moeten uiteindelijk in de Veegwet worden opgenomen. Het LPGGz vreest dat de tijdelijke regeling een precedent schept voor de manier waarop de regeling straks in de Veegwet 2015 wordt opgenomen.

 

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door iemand van de gemeente (mijnheer integriteit Groningen) op
Wij zouden heel erg graag willen zien dat er iets gedaan werd aan het grensoverschrijdende asociale criminele gedrag van wijk/gemeente en bemoeizorg teams die echt leven als bendes.
Ze vernielen,breken in,schelden,zijn handtastelijk,alleen maar met zichzelf bezig,liegen zoals het hun uitkomt,verzinnen diagnoses en matrix schema's ( en geven deze door aan vrijwiligers ) en verhalen bij de gemeente als ze boos zijn,rijden burgers van de fiets af terwijl ze naar hun werk moeten,,gebruiken burgernet voor intimidatie met medewerking van de gemeente ( dit wordt samen besproken verneder hem maar dan houdt ie zijn kop wel ), intimideren in groepen, schelden,pesten en maken sexuele opmerkingen alsof de burger hun eigendom is en sommigen verlieen door deze teams door opzet hun baan en goede zakelijke contacten.
Anderen ( contacten om iemand heen ) worden geindoctrineerd om mee te werken en zich tegen iemand te keren door leugens.
Soms met agenten die belangeloos leuk of corrupt meewerken.
Sommige burgers worden doelbewust in wijken neergezet als gekken terwijl ze geen dsm stoornis hebben. ( dit doen ze ook bij kinderen )
De teams maken gewoon de dienst uit ze plaatsen een burger waar zij die hebben willen of iemand nou gek is of niet het is mogelijk volgens de participatie wet.
Er is geld genoeg maar geen beleid.
De harde overlast gevende groeps-aanpak wordt standaard uitgevoerd ook bij gezonde mensen of onterechte meldingen de teams komen en verdwijnen niet meer ze mogen zo lang blijven als ze willen in iemands leven.
Ze zoeken contact met iemand zoveel als zij dat willen
de ander heeft niets hierover in te brengen.
Er moet op zijn minst iets aan gedaan worden want van de gemeente/wmo/raad/burgemeester,sociale teams en het kabinet uit hoeven we niets te verwachten ze blijven op dezelfde voet doorgaan na gesprekken .
De burgers moeten hun rechten terug krijgen het gaat hier om wilsbekwame burgers die gewoon hun dagelijks leven moeten kunnen leven zonder steeds in de gaten te worden gehouden en op de voet gevolgd te worden door de teams die buregers ook steeds filmen en dit gewoon tonen aan andere wijkbewoners en privegegevens bespreken.
En aan de privacy moet zeker iets worden gedaan iedereen doet maar wat ie wil met een ander zijn gegevens.
Ze krijgen er alle geld en kansen voor om dit te doen.
Vooral voor kinderen is dit erg.
De teams zijn hier meer de baas in dit land dan het kabinet zelf.
De teams worden gezien als professionals dus zij mogen het oplossen.
Dit gedrag kan zo niet langer en het heeft gewoon een hele negatieve uitwerking voor de contacten onderling tussen burgers door hun constante leugens.
Door F Blake (Wan / Lan beheerder) op
Ik raad alle betrokkenen aan de volgende uitspraak van het Europese hof te lezen.

NJB 2012/1418: EHRM, 27-03-2012, nr. 20041/10: Eternit/Frankrijk
Daar staat in dat art. 6 het onderspit delft aan art. 8
Ons hoogste rechtscollege toch?