of 63606 LinkedIn

Mantelzorgers weinig gewaardeerd door overheid

'Veel gemeenten doen hier schimmig over', zegt Floris Vervat, directeur van Senior Service.

Hoewel mantelzorgers veel waardering krijgen voor hun werk van de persoon voor wie ze zorgen, valt de waardering vanuit de overheid tegen. Een aanzienlijk deel heeft bovendien behoefte aan ondersteuning bij de zorg, maar de meeste mantelzorgers weten niet waar ze hulp kunnen vinden.

Onvoldoende
Dat blijkt uit het eerste Nationale Mantelzorgonderzoek, uitgevoerd in opdracht van Senior Service, een organisatie voor mantelzorgondersteuning. De waardering van de overheid voor het werk van mantelzorgers krijgt daarin een 'zware onvoldoende'. Een deel van de mantelzorgers zou graag een financiële tegemoetkoming krijgen of extra verlofuren van de werkgever. Een van de respondenten licht toe: 'Wij besparen de overheid veel geld, daar mag best wat tegenover staan.'

Schimmig
Ongeveer twee op de vijf mantelzorgers worden door professionele thuishulpen ondersteund. Tegelijkertijd zegt een even grote groep behoefte te hebben aan meer ondersteuning. Meer dan de helft van de mantelzorgers weet die hulp echter niet te vinden. 'Veel gemeenten doen hier schimmig over', aldus Floris Vervat, directeur van Senior Service. 'Mensen hebben geen idee dat ze professioneel kunnen worden ondersteund.'

Fulltime
Driekwart van de mantelzorgers verwacht dat de zorgvraag de komende jaren intensiever zal worden. Voor een deel van hen is de mantelzorg nu al een flinke taak. Een op de drie mantelzorgers is er dagelijks mee bezig. Voor een op de tien is de mantelzorg praktisch een fulltime baan: ze besteden er meer dan 36 uur per week aan. Ruim twee op de vijf ondervindt stress door het mantelzorgen, de helft daarvan ervaart zelfs regelmatig mentale klachten.

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Mw. A.T,C.W. Rommen van der kroft (afgekeurd 80-100%/ex-mantelzorger) op
Ik ben zelf mantelzorger geweest van mijn mv gehandicapte broer gedurende 26 jaar. Ik had mijn ouders beloofd om voor mijn broer te zorgen/te zorgen dat die een plek dicht bij mij in de buurt had. Daar ik was verhuisd naar Hoofddorp. Ons vader was al jong overleden, en ons moeder overleed nadat ik net getrouwd was en een dochter van anderhalf had. Tja daar ik mijn broer bij mij in de buurt wou hebben, ging hij morrend en wel (autisme) mee met zijn grote zus naar Hoofddorp. Daar zijn we op zoek gegaan naar een plaatsing in de buurt in een gezinsvervangend tehuis. Daar heeft hij 2 maanden gezeten, en heeft dat moeten bekopen met een ziekenhuisopname. Totaal geen rekening houden met zijn autisme, en het feit familiekwaaltje slechte longen. Ik kwam op bezoek, en mijn broer was helemaal over zijn rooie, had au aan zijn been. Dus ik zei laat maar eens zien dan, tja dat klopte niet, had het benauwd. Dus vroeg ik aan de leiding over misschien al de huisarts geweest was. Kreeg ik als reactie dat ik me er niet mee moest bemoeien, ik had hem in een instelling geplaatst en hij was geen familie meer van me volgens hun. Ehhhh dat was het moment dat ik tegen mijn broer zei, wil je mee naar huis met me, en hij al te graag zei jaaaa. ik vertrouwde het niet en ben met hem door naar het ziekenhuis gegaan, dat kon toen nog... zonder verwijzing. Zijn bloedwaardes gaven aan dat die een trombose moest hebben.. foto van zijn longen gemaakt dubele longontsteking, ct scan longembolie, en de volgende dag nog eens een echo daar ze van de eerste niet.... wijzer werden. Ze namen toen eens ze bovenbeen, en ja hoor daar zat dat kreng. Een diepe veneuze trombose kleine 7 weken ziekenhuis voor die naar huis mocht.Mijn man en ik hebben toen besloten geen herhaling van te willen. Ik ben minder gaan werken om voor mijn dochter en broer te zorgen. In 2001 vond ik mijn echtgenoot dood in de woonkamer... was inmiddels zelf al afgekeurd volledig. Toen moesten we rondkomen van een anw-minus wao voor een verzorgingsrelatie, dat kan men vergelijken met de participatiewet/kostendelernorm. Dus een kleine €600 in de maand want ja je wordt genaaid door de belastingdienst ene uitkering met heffingskorting en de andere zonder. Ik heb mijn broer tot zijn overlijden in 2015 verzorgd, en daarna ging ik verder voor de kostendelernorm tot heden. Dus ik leef al een dikke 20 jaar van €600,- pm. De schulden lopen steeds meer op. Als mijn broer mijn zoon geweest was, hadden ze me volledig uitbetaald, maar ja hij was mijn broer dus moest ik wel een freak zijn om voor je broer te zorgen.Oh en de redenen waarom ik volledig afgekeurd ben, extreme hypermobiliteit, cervale myopathie, hydrosyringomyelia, EDS,parese aan de onderbenen en voetheffers, ernstige uitvalverschijnselen, astma en artrose. Een beetje steun zou fijn zijn vd gemeente etc. En korten daar moeten ze mee stoppen. Tegenwoordig ben ik degene die de mantelzorg ontvangt en nog steeds wordt ik gekort, waarom ik kan nog praten en daardoor zelf mijn regie regelen. Onbegrijpelijk.
Door Bimie Janssen op
Het blijft een vreemd fenomeen: mantelzorger. Een mantelzorger is iemand die een sociale relatie heeft met de persoon die hij/zij ondersteunt. Wanneer dat het geval is blijft het vreemd dat wij een cultuur hebben waarin wij verwachten dat de "overheid" deze relatie financieel ondersteunt? Recht op een goed professioneel netwerk wanneer de omstandigheden dat vragen lijkt mij veel logischer. Of moet ik mijn kinderen toch een rekening gaan sturen voor de verleende zorg aan hen? Ingewikkeld.
Door Paaltje op
Mantelzorger zijn naast je normale werkweek is een belastende taak. Een beroep op hulp? Vergeet het maar, dat is er niet voor jou als werkende. Of je moet er goed voor betalen en dat kan ik mezelf niet permitteren. Korter werken is ook een optie maar ook dat kan financieel niet uit. Mijn partner is noodgedwongen steeds wat minder gaan werken en heeft nu 50% van de resterende werktijd als uitkering. Daarvan gaat 250 Euro in de maand op aan medicijnkosten.
In deze Corona tijd ia de beleving heel anders geworden. Eerder kwam ik thuis na mijn werk en vond ik toch wat ontspanning thuis. Nu zit ik er 24 uur per dag in, dag in dag uit..
Hoeveel mensen zitten niet in hetzelfde schuitje? Makkelijk praten als alles je voor de wind gaat hé..
Door Henk op
Stop in vredesnaam met mantelzorg.