of 65101 LinkedIn

Handleiding voor omgaan met Eritreeërs

Het voormalige studentencomplex aan de Griftdijk in Lent, waar sinds najaar 2015 97 jongeren uit Eritrea worden opgevangen.
Het voormalige studentencomplex aan de Griftdijk in Lent, waar sinds najaar 2015 97 jongeren uit Eritrea worden opgevangen.
26 reacties

Bijna alle gemeenten die Eritrese statushouders moeten inburgeren kampen met moeilijkheden. Hun leefwereld sluit slecht aan op de Nederlandse samenleving. Een handleiding van het Kennisplatform Integratie & Samenleving (KIS) moet uitkomst bieden. 

Witte jas
Banken vertrouwen ze niet, evenals huisartsen zonder witte jas. Zelfstudie in het onderwijs is onbekend. En het laten luchten van een woning in het koude Nederland is ook eerder uitzondering dan regel. De gevolgen stapelen zich op: schulden, een slechte gezondheid, weinig ontwikkelingskansen.

Normen en waarden

KIS heeft een handleiding gemaakt voor gemeenten die moeite hebben met het integreren van statushouders uit Eritrea. De onderzoekers komen met allerhande praktische tips. Opvallend is dat de overdracht van de Nederlandse kernnormen en -waarden aan deze nieuwkomers geen rol speelden in het onderzoek.

Agrarisch
Bijna alle gemeenten die Eritrese statushouders moeten inburgeren kampen met moeilijkheden. Dit komt vooral omdat Eritrea een ouderwetse agrarische maatschappij is met traditionele rolpatronen tussen mannen en vrouwen, ouderen en jongeren. Er zijn mede daarom in Nederland veel integratieproblemen met Eritreeërs. Omdat er behoorlijk wat vragen uit het veld waren, maakte het Kennisplatform Integratie en Samenleving, een programma van het Verwey-Jonker Instituut en Movisie, een rapport met pijnpunten over en tips voor de integratie van Eritreeërs.

Verschillen enorm
De onderzoekers hebben gekeken naar verschillende gemeenten, die volgens onderzoekster Merel Kahmann van elkaar kunnen leren. ‘De verschillen tussen Eritrea en Nederland zijn enorm. In dat land behoort tachtig procent van de bevolking tot de traditionele agrariërs. Mede daarom lopen deze mensen in ons land tegen muren op. Gemeenten kampen met veel praktische problemen en daar hebben wij ons op gericht’, vertelt ze. ‘We spraken met gemeenten en hulpverleners, maar ook met Eritreeërs die hier al sinds de jaren tachtig en negentig wonen. Ons rapport is daarom een bundeling van kennis.’

Leefstijl
‘We hebben gekeken naar het dagelijkse leven in Nederland waar Eritreeërs mee te maken krijgen en op alle gebieden zijn er problemen. Hun oorspronkelijke leefwereld sluit erg moeilijk aan op de onze en we zien dat zij erg veel dingen op zich af krijgen’, aldus Kahmann. Hun leefstijl is anders. ‘Kijk bijvoorbeeld naar hoe zij hun de huishoudelijke financiën regelen. Uit ons onderzoek blijkt dat men onbekend is met de spaarrekening. In Eritrea worden banken namelijk veelal als corrupt beschouwd. Daar wordt dus veel met contant geld betaald. Ze vertrouwen daarom ons digitale betaalsysteem niet en nemen bijvoorbeeld maandelijks al hun geld op van de bank, waardoor automatische incasso’s niet geïnd kunnen worden en er al snel schulden ontstaan. Eritreeërs moeten daarom leren om digitaal te bankieren en om te budgetteren.’

Onderwijs
In het onderwijs loopt het spaak omdat in Eritrea nog niet aan zelfstudie wordt gedaan, waardoor Eritreeërs veelal vastlopen in hun studies. En als Eritreeërs in Nederland naar de dokter gaan, vinden ze het vreemd dat de huisarts niet in een witte doktersjas rondloopt en hen naar de drogisterij verwijst voor medicijnen.

Geen kernwaarden- en normen
De overdracht van de Nederlandse kernnormen- en waarden – die de basis vormen voor integratie en cruciaal zijn voor succes in de Nederlandse samenleving – is door de onderzoekers niet onderzocht. Kahmann is het ‘normen- en waardenverhaal’ ook niet tegengekomen. ‘We vermoeden dat er in de praktijk geen botsingen zijn geweest op dit gebied. In gesprekken met hulpverleners en gemeenten hebben we bijvoorbeeld niet ontdekt dat er problemen zijn met een kernwaarde als de positie van de vrouw. Ons onderzoek heeft grenzen gehad.’ Ook werd de Eritreeërs zelf niet gevraagd wat zij van hun integratie vinden en wat ze ervan vinden hoe de gemeenten het doen. Wel ondervroegen de onderzoekers een acht Eritreeërs die al decennia wonen.

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Bloem en bonen op
Een acht Eritreeers die al decennia wonen zijn ondervraagd, de rest is nog onderweg.
Door Berhe Tesfay (Tolk en vertaler, momnteel systembeheerder) op
Geacht heer, mevrouw,

Mijn naam is Berhe Tesfay en sinds vijf jaar ben ik bezig geweest een woordenboek in het Nederlands Tigrigna (Eriteese Taal) samen te stellen met ongeveer 30.000 woorden. Sinds 6 maanden ben ik bezig een subsidie te zoeken maar terwijl er heel veel over Eritrese integratieproblemen wordt gesproken, is er geen instantie die mijn woordenboek wil subsidiëren. Ik las dat u Artikel over het problematiek van Eritrese asielzoekers. Ik wil graag een verzoek doen of jullie kunnen helpen, vooral als u ziet dat de Eritrese situatie in Nederland er niet beter op is geworden. En ik week zeker dit soort initiatieven heel veel kunnen bijdragen om de Eritreërs te laten integreren in Nederlands samenleving, vooral omdat de taalkwestie een groot probleem is.

een subsidie aangevraagd en geweigerd:
ministerie van Integratie,
Taalunie
Orange fonds en andere tientalen fondsen

Met vriendlijke groet,
Berhe Tesfay
0619987072
Door Gepensioneerd (Gepensioneerde) op
Overal probeert men een excuus voor te vinden en waar heeft al dat gepamper toe geleid? Deze mensen hebben er voor gekozen om in Nederland te komen. Een vereiste is, dat ze zich razendsnel aanpassen en inspanningen doen om in hun eigen onderhoud te voorzien. De cultuur waar uit zij zijn voortgekomen, is van ondergeschikt belang. Het grote probleem in Nederland is, dat er een grote geldverslindende Vluchtelingenindustrie is gecreëerd. Sommigen denken alle problemen in de wereld te kunnen oplossen en zetten de grenzen wagenwijd open voor iedereen. Men kijkt weg voor de gevolgen voor de eigen inwoners en als we niet oppassen, ontaarden we in een chaos en instabiliteit die zijn weerga niet kent. Zodra in het land van herkomst geen direct gevaar meer aanwezig is, dan moeten deze mensen zo snel mogelijk weer terug om hun land op te bouwen.Daar zijn die mensen nodig en niet hier. In Nederland komen ze nooit aan een baan omdat ze onvoldoende zijn opgeleid en blijven ten eeuwige dagen in de bijstand (Bericht uit de media 31/8 '2017)
Door loekoek (vm. jur.medew.gsd) op
@p. 10.56 leest u het verhaal nog eens en ook mijn eerste bijdrage. U neemt aan dat deze onderzoekster een handleiding heeft gemaakt. M.i. heeft ze er hooguit aan mogen meewerken het gaat uit van Verweij Jonker. Wie is trouwens de opdrachtgever(VNG?) komt dit vanuit de PvdA en VWN? Zoals gemeld heeft ze het nomen en waarden verhaal niet gezien. Dat is wel de basis van hoe we hier in Nederland met elkaar omgaan. Dat is dus de eerste omissie. Kahmann vermoedt dat er in de praktijk geen botsingen zijn geweest. Op vermoedens kun je niet bouwen. Feiten. Ik vermoed dat men een handleiding zoekt/maakt omdat een handleiding handig is om je in te dekken. Met uw verhaal richting Broadcaster bevestigt u dat wordt uitgegaan van ze zijn er nu eenmaal. Dan val ik stil want dat heet pappen en nathouden c.q. pamperen. Niet oplosssingsgericht. Eens is het vluchtelingschap over. Niet mijn keuze dat pamperen dat blijkt daar zijn nl.politici voor ingehuurd die helaas andere bezigheden blijken te hebben. Ik heb mijn zegje gedaan.
Door Heukers op
Ja hoor, wij kronkelen ons weer in duizend bochten om het de nieuwkomers nog meer naar hun zin te maken. Alles gratis: huis gemeubileerd en wel, geld, onderwijs, zorg, noem maar op. Terwijl zij het verdommen zich een beetje aan te passen.

Als je dit een jaar geleden zei, werd je uitgemaakt voor rechtse racist. Maar nu wordt het bevestigd door Jonker Verwey Instituut. Waar blijven de excuses van de linkse politici en bestuurders?
Door p op
-loekoek kan je dan even de feiten geven waarom deze handleiding rammelt? Er is behoefte om kennis over een bepaalde doelgroep te bundelen en dat heeft de onderzoekster gedaan dmv het maken van een handleiding. Niet meer of minder.

@B Volgnes mij gaat het niet daarover. Het gaat erom dan de mensen gewoon mee gaan doen in de Nederlandse maatschappij. We zijn geen hotel.
Door B. (Ambtenaar) op
Sorry, hoor maar waarom moeten al deze mensen hier als statushouder verblijven? Als er op termijn weer eens een normale regering aan de macht is in Eritrea kunnen al deze mensen toch terug? Onze ooms moesten in de jaren 50 van de vorige eeuw emigreren omdat er geen perspectief was in Nederland. Niet teveel problemen in Nederland creëren, die hebben we al genoeg. Regeren is vooruitzien. Er worden wel meer mensen onderdrukt, je kan niet alle problemen van de wereld op je schouders nemen.
Door loekoek (vm. jur.medew.gsd) op
@gijs en @p. Leest u nog eens na wat Kahmann meldt d.w.z. dat ze aangeeft dat het rapport in feite aan alle kanten rammelt en minder zou zijn dan een kopje slappe thee. Het gaat altijd om de wet van oorzaak en gevolg. Dus gaat het hier niet om te stellen het is nu eenmaal zo dus zullen we moeten aanmodderen (dat is de gedachte die je o.a. in EU-burelen kunt tegen komen). Er worden geen echte oplossingen aangedragen door clubs die geacht worden daar verstand van te kunnen hebben. Komt men er wel mee dan wordt men verguisd want...zielig. Logisch want wiens brood.... N.B. bekijkt u mijn eerdere verwijzing eens voor de wet van oorzaak en gevolg. Er zijn oplossingen, maar dan heeft het politieke pappen en nathouden geen zin.Oplossingsgericht is echt moeilijk maar van levensbelang.
Door p op
Ach ja, sommigen mensen willen niet begrijpen dat je met andere mensen moet meedenken om in beweging te komen. Is fijn als een club dit soort kennis bundelt zodat je het wiel niet telkens opnieuw hoeft uit te vinden.

Fijn dat mensen de moeite den om anderen de weg in onze maatschappij te laten vinden, zodat ook zij zichzelf staande kunnen houden in onze maatschappij.

Door Gijs (Jeugdverbinder) op
In de 35 jaar dat ik in het sociale domein werkzaam ben is een ding voor wel duidelijk. Zonder contact geen contract. dat geldt voor iedereen. De wijze van contact maken, vraagt echter wel vaak maatwerk. Helaas door beperkingen in kennis, vooroordelen, arrogantie of anderszins, kom ik nog steeds collega's tegen die niet in staat zijn om contact te maken. Enkele voorbeeld in de voorgaande reacties zijn hiervan een bevestiging.