of 59345 LinkedIn

Financiën jeugdzorg grootste bottleneck

De financiële beheersbaarheid van de jeugdzorg is het grootste knelpunt bij gemeenten, op afstand gevolgd door de Wmo. Dat blijkt uit het eerste bericht van de visitatiecommissie financiële houdbaarheid sociaal domein.

De financiële beheersbaarheid van de jeugdzorg is de grootste bottleneck bij gemeenten, op afstand gevolgd door de Wmo. Dat blijkt uit het eerste bericht van de visitatiecommissie financiële houdbaarheid sociaal domein.

Traject

Er is bij gemeenten veel animo om de financiën in het sociaal domein door te laten lichten. Ruim vijftig gemeenten hebben zich bij gemeentekoepel VNG gemeld om aan een traject deel te nemen. Tot het einde van het jaar kunnen tien gemeenten het hele visitatietraject doorlopen. Mogelijk dat de commissie tot juni volgend jaar aan de slag blijft, zo meldt de VNG.

 

Knelpunten

De eerste vijf visitatietrajecten lopen momenteel, en samen met de informatie vanuit alle aanmeldingen en de daaropvolgende oriënterende gesprekken is de commissie nu met een eerste aantal hoofdbevindingen gekomen. Daaruit blijkt onder meer dat jeugdzorg de grootste financiële knelpunten oplevert. Een vroegtijdige start met de transformatie biedt geen garantie voor grip op de uitgaven en een afname van de tekorten, constateert de commissie verder. Veel gemeenten hebben maatregelen genomen om de kosten in de hand te houden, maar zien daarvan nog te weinig resultaat.

 

Beteugelen

Gemeenten hebben weinig grip op de toegang tot zorg. Dit komt onder meer door de autonome positie van verwijzers zoals huisartsen, maar ook door de werkdruk bij de gemeentelijke toegang. Een goede samenwerking met huisartsen helpt wel de uitgaven iets te beteugelen. Een ander probleem waar gemeenten tegenaan lopen, is dat trajecten vaak lager duren dan voorzien, én dat de geboden hulp gedurende het traject wordt geïntensiveerd. Gemeenten die zicht hebben op de trajectduur kijken naar de oorzaak van die verlenging en spreken de aanbieders daar ook op aan. Gemeenten stellen zich daarbij zakelijker op naar aanbieders.

 

Verschraling

De lokale basisinfrastructuur zoals het welzijnswerk staat in sommige gemeenten vanwege oplopende tekorten onder druk. De commissie waarschuwt voor verschraling. Ook verdwijnt daarmee de mogelijkheid om (dure) tweedelijnszorg via die basisinfrastructuur af te vangen. De druk op professionele ondersteuning neemt dan mogelijkerwijs weer toe.

 

Monitor

Regionale samenwerking is een must, maar deels ook een last, zo blijkt verder. Schaalgrootte is nodig om als gemeente(n) met vooral grote aanbieders het gesprek te kunnen voeren. Aan de andere kant kan de besluitvorming trager verlopen en kan sprake zijn van tegengestelde uitgangspunten. Gemeenten zijn daarnaast niet allemaal in staat data te ontsluiten en die te gebruiken voor de opbouw van een monitor of dashboard. Gemeenten vinden vaak het wiel zelf uit, waardoor afzonderlijk kosten voor de ontwikkeling van instrumenten worden gemaakt. Er is nog geen model-monitor die gemeenten kunnen inzetten.

 

Belangrijkste doel van de visitatiecommissie is het boven tafel krijgen van de belangrijkste oorzaken van tekorten in het sociaal domein. De visitaties moeten leiden tot aanbevelingen die voor alle gemeenten bruikbaar zijn.

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Jaap van Velzen (adviseur, dataspotter.) op
De financiële beheersbaarheid in de jeugdzorg is een direct gevolg van het ontbreken van kennis en data over de betekenis van jeugdzorg en hoe die aan te pakken. Lees nu eindelijk eens het rapport van VWS van maart 2019: "Benchmarkanalyse uitgaven jeugdhulp
in 26 gemeenten"Daarin staat letterlijk:


"...Want de kernvraag is voor gemeenten en ook voor
professionals: ‘Wat is passende zorg?’ Gemeenten hebben wel behoefte aan houvast en zoeken daarnaar.
Nergens is omschreven wat ‘passende zorg’ precies is. In de vierde jaarrapportage van de Transitie Autoriteit
Jeugd (2018) wordt opgemerkt dat een ‘doorwrocht door professionals gedragen kwaliteitskader dat houvast
geeft in het gesprek met gemeenten en met ouders en jeugdigen’ ontbreekt. De vraag is nu of er zo’n
hulpmiddel ontwikkeld kan worden dat professionals en gemeenten houvast geeft. Hiermee zouden
gemeenten en professionals in de toegang een hulpmiddel in handen krijgen om (het beroep op) jeugdhulp te begrenzen.

Oftewel: Als je niet weet waarover je praat, zoek dan uit waarover het gaat. Het si een gotspe dat er zoveel geld wordt uitgegeven aan kletskoek van bestuurders zonder te checken waarover ze het hebben!
Door Lilian Matton (Adviseur) op
De stijging in kosten zien wij vooral terug in het aantal trajecten die een cliënt doorloopt en de verzwaring van zorg. Dit komt voort uit onze analyse aan de hand van het dashboard Zorgpaden. Met Zorgpaden zetten we per (anonieme) cliënten op een rij welke voorzieningen gelijktijdig en navolgend starten. Dat doen we per zorgvorm, per gemeente en per zorgaanbieder. Zo ontstaan er Zorgpaden (in tijd) waarmee cliënten worden gevolgd op hun weg door de zorg. Het blijkt een succes.Gemeenten, aanbieders en zorgproducten worden vergeleken op aantallen, doorverwijzingen, kosten, effectiviteit, uitstroom en meer. Het biedt inzicht en is input voor het goede gesprek over kwaliteitsverbetering. Gemeenten concentreren hun beleid en werkwijze op de toegang. Dat is onterecht als je kijkt naar de invloed van de factor tijd. Hoe langer een kind in Jeugdzorg is, hoe kleiner de kans op uitstroom of afschaling. De meest zinvolle interventies zijn de integrale maatregelen die na het tweede zorgtraject verdere escalatie voorkomen.

Inmiddels is Zorgpaden geïmplementeerd in diverse regio's en zien we de positieve effecten van het inzicht dat Zorgpaden geeft en de interventies die hierdoor in de gehele keten gericht kunnen worden ingezet.