of 60264 LinkedIn

Eén budget voor sociaal domein

Gemeenten krijgen zeer ruime beleidsvrijheid bij de concrete invulling van gedecentraliseerde voorzieningen. Wel wordt er fiks gekort op de over te hevelen budgetten, zo blijkt uit het regeerakkoord.

Er komt één budget voor de taken binnen het sociaal domein die naar gemeenten worden overgeheveld: werk, begeleiding en jeugd. Ook wordt er een coördinerend bewindspersoon verantwoordelijk gesteld om de decentralisaties in goede banen te leiden. Dat blijkt uit het regeerakkoord en de doorrekening van het Centraal Planbureau (CPB).

Minder budget gemeenten

Gemeenten krijgen 1,2 miljard minder voor de uitvoering van de Wet maatschappelijk ondersteuning (Wmo) en 1,6 miljard euro minder voor de taken die vanuit de Algemene Wet bijzondere Ziektekosten (Awbz) naar gemeenten worden overgeheveld.

 

Huishoudelijke hulp deels geschrapt

Lokale overheden worden verantwoordelijk voor de activiteiten op het gebied van ondersteuning, begeleiding en verzorging. De aanspraken worden beperkt, dienstverlening versoberd en meer gericht op waar deze het hardste nodig is. Dit alles komt te vallen onder de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo). In de Wmo wordt de aanspraak op huishoudelijke hulp voor de hoge en middeninkomens met ingang van 2015 geschrapt (voor nieuwe gevallen in 2014). Gemeenten krijgen voor de uitvoering van de Wmo 1,2 miljard euro minder van het rijk. Het verplicht hergebruik van scootmobielen wordt ingevoerd.

 

Eén gezin, één plan

Het uitgangspunt bij de decentralisaties is ‘Eén gezin, één plan, één regisseur’. Hiermee hoopt het kabinet een einde te maken aan de praktijk waarbij verschillende hulpverleners bij een gezin over de vloer komen en langs elkaar heen werken.

 

Beleidsvrijheid

De decentralisatie moet ertoe bijdragen dat de eigen kracht, het sociale netwerk en de voorzieningen in een gemeente beter worden benut. Het accent ligt op participatie in de samenleving. Gemeenten krijgen ruime beleidsvrijheid bij de concrete invulling van de gedecentraliseerde voorzieningen.

 

Romp-Awbz voor zorgzwaarte 5

De Algemene wet bijzondere ziektekosten (Awbz) wordt fiks ingekrompen. Er blijft een ‘romp-Awbz’ over voor intramurale zorg voor gehandicapten en ouderen met een zware zorgvraag (zorgzwaarte 5 en hoger). De inkrimping van de Awbz wordt gerealiseerd door overheveling van taken van de huidige Awbz  naar de Zorgverzekeringswet (Zvw) en de Wmo. De intramurale langdurige geestelijke gezondheidszorg (ggz) en de extramurale verplegingszorg wordt in 2015 overgeheveld naar de Zvw.  Samen gaat het om een bedrag van krap 2 miljard euro.

 

Begeleiding wordt voorrziening

De overige extramurale Awbz-zorg van ongeveer 10 miljard euro -  verzorging, begeleiding en dagbesteding - wordt in 2015 overgeheveld naar de Wmo  en verandert van een verzekerd recht in een voorziening. De functie dagbesteding wordt geschrapt en de aanspraken op persoonlijke verzorging worden ingeperkt. Omdat gemeenten mede dankzij het voorzieningenkarakter beter maatwerk kunnen leveren, zo stelt het kabinet, wordt het over te hevelen budget voor de gemeenten met 1,6 miljard euro verlaagd.

 

Wijkverpleegkundigen

Vanaf 2015 gaat het kabinet investeren in extra wijkverpleegkundigen met een bedrag dat

oploopt tot minimaal 250 miljoen in 2017. Dit wordt gefinancierd met middelen die worden vrijgespeeld bij medische zorg in de tweede lijn. Op deze manier wordt bevorderd dat

meer zorg dicht bij de mensen thuis wordt geleverd.

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door keijzer op
Heeft de eenzijdige verandering van een verzekerd recht in een voorziening geen juridische implicaties?
Mensen droegen jarenlang premie af waar tegenover een recht stond.

In het vat gegoten zoals het hierboven staat kun je beter het brutoloon afromen met een percentage als belasting. Nu men met alle valkuilen (in dezelfde situaties verschillende uitkomsten) van dien van een recht een voorziening maakt en dus geheel afgestemd per geval, is dat realistischer.

Dat verzekerd recht was en is wel van bovenaf verplicht,
De zorgverzekering nu ook. Was het al niet discutabel of het juridisch sluit steeds de verzekerde rechten te veranderen met een verplichting tot voortzetting en betalen? Het is continue de spelregels eenzijdig wijzigen tijdens het spel.

Ik begin de Amerikaanse weerstand te begrijpen als het gaat om overheid als regievoerder met tegelijk royale handen in ieders portemonnee.

Bij levering van gas en licht kun je sinds de marktwerking bij tussentijdse wijzigingen nog besluiten naar een andere leverancier te gaan. Bij inhoudingen van het brutoloon kan men maar beter een percentage aan belasting inhouden. Welk deel daarvan in allerlei potten gaat kan de overheid dan zelf bepalen zonder illusies van rechten te wekken bij premiebetaler, die toch continue eenzijdig gewijzigd worden.
Door keijzer op
Die ontschotting en plannen kunnen alleen maar goed gaan met een onafhankelijke zorgcoördinator naast de huisarts. Die indiceert, verwijst, controleert op kwaliteit en bijstuurt. Dit in een landelijke aanpak en waarbij de persoonlijke situatie veel beter bekend is en verschillen tussen Gemeenten niet zo groot zijn.

Het maakt, behalve in heel kleine gemeenten (ons kent ons), niets uit of de indicatie bij een kantoor gebeurt ver af, of in het Gemeentehuis. Het vergt een systeemomslag en niet noodzakelijkerwijs meer geld. Dat is de gemakkelijke weg. De gehandicapte met nog geen 1000 Euro moet met onveranderd inkomen immers ook doen met veel hogere kosten en van 1 Euro er 10 maken. Waarom wel meer geld voor Gemeenten zelf?
Wie taalt er nu om dat bodeminkomens door de bodem zakken? De gehandicapte en iedereen met een bodeminkomen moet terug schakelen naar 30 jaar terug, terwijl de wereld toen wel even anders was en minder kostbaar. Bodeminkomen nu is domweg niet toereikend voor basis vaste lasten en voeding. Laat staan de rest.

Wie geen netwerk heeft wordt beoordeeld of die dit wel heeft. Beperkte hulp aan huis bij gehandicapten, maar bij calamiteiten tussendoor geen hulp. Vraag eens rond bij al die vrijwilligersclubs. Wat men kan is beperkt en wat men wil ook. Hulp tussendoor dus moet je in eigen beheer doen zonder geld, of compensatie achteraf. Kortom ijzer met handen moet je breken. Of persoon dat kan of niet is geen issue.
Ook niet als dit onbetaalbaar is voor die persoon.

De instanties, van MEE tot MDF met subsidies hebben er geen antwoord op, behalve naar elkaar doorverwijzen. Je bent pas urgent als de boel ontspoort en dan blijft het nog traag, te laat of niet adequaat. Aanbodgericht. Kortom het wordt heel eng leven als alleenstaande gehandicapte zonder netwerk die je dag en nacht mag bellen. De zorgcoördinator staat naast de cliënt, maar met kritische blik en maatwerk. Zo hoort dat.

Geen tandem meer in bruikleen. Als je gewone fiets niet meer kan vanwege visuele handicap koop je zelf een tandem van die nog geen 1000 Euro per maand. Als je PC de nieuwe nodige software voor blinden en slechtziende niet trekt. Koop er zelf een nieuwe. Dit heten algemene gebruiksmiddelen tegenwoordig. Je bedenkt gewoon een pseudo logica en zo bezuinig je heerlijk verder. Leert de ervaring dat software voor blinden en slechtzienden problemen geven bij verschillende type pc's en het is beter om een merk te kopen waar dat al in zit. Pech als de kosten van die software daarin niet wordt gecompenseerd. Wel als je die los moet aanschaffen.

Minister Rouvoet introduceerde ook iets dergelijks.
Als je dan vraagt aan zo'n wijkverpleegster of zij ook mandaat heeft in te breken bij al die zorgeilandjes, blijft zij het antwoord schuldig. Nee dus. Het is weer een vergadercircuit en masseren om nodige hulp snel te krijgen. Het gaat vaak om al uitgestelde nodige hulp in een huishouden.

We gaan door met het wal keert schip beleid. Geen probleemeigenaar. wie dicht bij het vuur zitten verwarmen zich prima, de jungle wet versterkt per week! Dag sociaal democratie.......