of 59130 LinkedIn

De meest hinderlijke wet- en regelgeving voor mantelzorgers

Belangenvereniging voor mantelzorgers Mezzo heeft een lijst samengesteld met de meest mantelzorgeronvriendelijke wet- en regelgeving. Volgens de vereniging heeft die regelgeving een ontmoedigende werking op mensen die mantelzorg willen bieden.

Belangenvereniging voor mantelzorgers Mezzo heeft een lijst samengesteld met de meest mantelzorgeronvriendelijke wet- en regelgeving. Volgens de vereniging heeft die regelgeving een ontmoedigende werking op mensen die mantelzorg willen bieden.

‘Mantelzorgboete’

De kostendelersnorm, door tegenstanders ook vaak als ‘de mantelzorgboete’ aangeduid, is Mezzo al tijden een doorn in het oog.  Door de kostendelersnorm leveren mantelzorgers met bijstand of Wajong een aanzienlijk deel van hun uitkering in op het moment dat ze intrekken bij hun mantelzorgcliënt. Het idee achter de kostendelersnorm is dat er lage lasten ontstaan bij samenwonen omdat de woonkosten gedeeld kunnen worden.

 

Verklaring bestaat wettelijk niet

Een andere grote hindernis in het regelen van de huisvesting bij mantelzorg is het verkrijgen van een mantelzorgverklaring. Die is nodig om een vergunning te krijgen voor een mantelzorgwoning, maar sommige gemeenten nemen door artsen opgestelde mantelzorgverklaringen niet aan en eisen extra onderzoek. Een andere klacht omtrent de mantelzorgverklaring is dat mantelzorgers niet weten waar ze terecht moeten, omdat een dergelijke verklaring wettelijk niet bestaat.

 

Ineens uit de woning gezet

Een ander probleem dat Mezzo aankaart, is dat medehuurderschap pas na twee jaar kan worden aangevraagd. Dat heeft tot gevolg dat het voorkomt dat een inwonende mantelzorger na het overlijden van de mantelzorgcliënt, ineens de huurwoning uit moet.

 

Bijstand

Behalve de kostendelersnorm zijn er voor mantelzorgers met een bijstandsuitkering nog meer ‘koppijn-regeltjes’; zo kunnen uitkeringsgerechtigden een korting op hun uitkering verwachten als ze voor de verzorging meer dan drie nachten per week doorbrengen bij hun zorgbehoevende naaste. Een andere hinderpaal voor bijstandsgerechtigde mantelzorgers is de sollicitatieplicht. Hoewel WW-ontvangers die intensief mantelzorgen een half jaar ontheffing van de sollicitatieplicht kunnen krijgen, geldt dit niet voor bijstandsgerechtigden. Gemeenten hebben op dat gebied discretie.

 

Onzekerheid

Volgens een woordvoerder van Mezzo kwamen afgelopen jaar het meeste vragen en klachten binnen over onderwerpen die verband houden met de woonsituatie van mantelzorgers. ‘Onze grootste overkoepelende ergernis blijft nog wel dat we naar een samenleving toe willen waarin meer voor elkaar gezorgd wordt, terwijl dat door dit soort regels enorm wordt ontmoedigd. Dat veroorzaakt bij mantelzorgers en bij ons veel frustratie en onzekerheid.’ Mezzo is over de wetgeving in gesprek met het ministerie van Volksgezondheid Welzijn en Sport .

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Antonia Rommen (ex-mantelzorger zus) op
Je bent zwaar maar dan ook zwaar de sjaak als je gaat mantelzorgen. Ik heb 28 jaar terug de zorg van mijn moeder overgenomen na haar overlijden van mijn mv-gehandicapte broer. Daar ik hms-syndroom heb, met wat andere vervelende gebreken. Ben ik uiteindelijk afgekeurd, in 2001 heb ik mijn partner verloren na een lang en slopend ziekbed. Daarna moest ik verder met mijn dochter en broer, die we in ons gezin hadden opgenomen. Na het overlijden van mijn partner kwam ik in een nachtmerrie terecht. Geen recht op een volledige anw, daar ik voor mijn broer zorgde. Mijn broer moest verplicht allerlei onderzoeken ondergaan, om te zien of hij wel daadwerkelijk mv gehandicapt was zoals ik beweerde. Mensonterend gewoon, alsof je het verzint. Dat die op een dagcentrum overdag zat maakte ze niet uit, hij moest onderzocht worden. Hetgeen een hele belasting voor hem was. Maar goed een vette korting op mijn anw. waar ook nog eens terecht mijn wao vanaf getrokken werd. Vervolgens had ik geen recht op toeslagen, zoals bv alleenstaande ouder-toeslag etc. Was nml geen alleenstaande ouder, ik woonde gewoon samen stelde de belastingdienst. De gemeente werkte totaal niet mee, ik moest van mijn probleem aanpassingen woningen etc niet hun probleem maken. Ik had tenslotte de keuze mijn broer uit huis te plaatsen. Alsof het een ....... Tja en daar ondertussen de zorg steeds verder en verder uitgekleed werd, moest ik als zus steeds meer en meer opvangen. Oa het vervoer van en naar dagbesteding, hij kon wegens de bezuinigingen niet meer met het rolstoelbusje naar zijn dagverblijf. Dus zus bouwde steeds de rolstoel in en uit elkaar en dat 2x per dag. Om mijn broer naar zijn geliefde dagbesteding te brengen. De zorgverlener verbrak het contract net zijn hulpverlener, en wederom ging het mis met mijn broers zorg en mocht zus het opvangen. En ondertussen maar ikortingen blijven ontvangen. Want ja ik woonde tenslotte samen. Mijn broer is na 26 jaar voor hem te hebben gezorgd. 2 jaar terug overleden, en weer wordt ik gekort, kreeg zo mooie brief thuis opgestuurd van de SVB, dat ze geconstateerd hadden dat ik nog steeds samenwoonde. Jawel met mijn dochter en dus wederom een korting mocht ontvangen a 55% nu. Volgend jaar weer een nieuwe, want ja moeders is totaal versleten nu en heeft zelf mantelzorg nodig. Dochterlief kan niet op haar zelf heeft te laag inkomen, bovendien is hier een wachttijd van 15 jaar voor je uberhaupt kans maakt op een woning. Omdat ik aangepast woon, betaal ik de jackpot voor mijn woning. Nou ja niet lang meer, want eerdaags sta ik door deze klote regelingen op straat. Het is gewoon niet meer op te brengen, maar voor deze regering tel je toch niet mee als chronisch zieken, gehandicapten, oudere etc... Hoe was het ook weer oja ik weet het weer we zijn hufters volgens de VVD die niet meer tot de maatschappij horen. IK ben blij dat ik het nog heb kunnen opbrengen voor mijn broer te zorgen, maar aan de andere kant ben ik dankbaar dat hij dit allemaal niet meer hoef mee te maken.