of 63946 LinkedIn

De aanpassingen in de bijstand op een rijtje

Kabinet en 3 'gedoogpartijen' uit de oppositie hebben de bijstandsplannen aangepast. Hier de veranderingen op een rij.
4 reacties

Kabinet, coalitiepartijen en 'bevriende' oppositiefracties D66, ChristenUnie en SGP zijn het maandag eens geworden over aanpassingen van de bijstandsplannen en de participatiewet voor arbeidsgehandicapten van staatssecretaris Jetta Klijnsma van Sociale Zaken. Hieronder de belangrijkste punten.

- Wie bijstand ontvangt, moet een tegenprestatie leveren voor zijn uitkering. De gemeenten mogen echter zelf gaan bepalen hoe die eruit ziet.

- Het plan om voor nieuwe bijstandsuitkeringen een 'wachttijd' van 4 weken in te voeren, verdwijnt.

- De sollicitatieplicht voor bijstandsmoeders met kinderen onder de 5 jaar komt er niet.

- De bijstandsregels worden op veel punten wel strenger dan nu. Er komt een verhuisplicht voor bijstandsgerechtigden die elders een baan kunnen krijgen. Ook moeten bijstandsgerechtigden Nederlands kunnen spreken en netjes gekleed op een sollicitatiegesprek verschijnen.

- Bijstandsgerechtigden die hun kosten van levensonderhoud met huisgenoten kunnen delen, krijgen straks een lagere uitkering. Deze regel geldt overigens ook voor AOW'ers.

- Wie zich niet aan de regels houdt, kan worden gekort op zijn uitkering. De sanctie is wel wat minder streng dan in de oorspronkelijke plannen.

- Alle 240.000 jonggehandicapten met een Wajonguitkering worden herkeurd. Maar wie daarbij arbeidsgeschikt wordt verklaard, komt niet terecht in de bijstand. Hij of zij houdt een Wajonguitkering. Die wordt wel 70, in plaats van 75 procent van het minimumloon. Voordeel van de Wajong is dat die, anders dan de bijstand, geen vermogenstoets kent.

- Voor arbeidsgehandicapten komen 125.000 nieuwe banen beschikbaar, is eerder in het sociaal akkoord afgesproken. Wettelijk wordt nu geregeld dat de loonschalen beginnen op het minimumloon.

- Beide wetsvoorstellen gaan 1 januari volgend jaar in. Voor de nieuwe bijstandsregels is dat een halfjaar later dan in het regeerakkoord staat. In totaal moeten beide plannen zo'n 2 miljard euro opleveren.


De marktsector gaat 5.000 banen extra scheppen in de periode 2015-2017 om inwerkingtreding van de quotumplicht te voorkomen.

- Het kabinet biedt een financiële tegemoetkoming aan gemeenten ten behoeve van de pensioenen van werknemers in de sociale werkvoorziening.

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door H Kamp (Toezichthouder) op
Dit programma moet 2 miljard euro op leveren?
Mevr Schippers geeft hier al 3 miljard aan uit,dus gooi het maar in de prullenbak,of worden we hier als Nederlanders weer eens genaaid door Den Haag.
Door keijzer (burger) op
@Wiersma
Wat een verademing uw reactie te lezen.
In mijn reacties probeer ik die ongelijkheid door Gemeenten ook op andere fronten onder de aandacht te brengen.
Het verbaast mij dat Den Haag en alle goed betaalde vertegenwoordigers van burgerbelangengroepen daaraan voorbij gaan. Dat het Malieveld en overal bij Gemeentehuizen het niet zwart staat van mensen, die protesteren tegen de al jaren bestaande willekeur, die met verdere decentralisering nog eens vergroot wordt.

@Nick komt met een typische ambtelijke reactie. Het ontbreekt toch ontstellend aan gezond verstand. Men praat zich in die creatiefloos denkende ambtenarenwereld elkaar wat aan, of wie anders wil houdt zijn mond maar, want blokkerende culturen daar veranderen toch niet!

Of iemand in Zoetermeer globaal bekijkt wat die kan doen in situaties, is voor de burger een betere optie, dan van lokale ambtenaren afhankelijk zijn. De kwaliteit lokale politiek verschilt enorm, de kwaliteit en cultuur onder ambtenaren enorm, het verschil tussen kleine en grote gemeenten verschilt enorm. De aard en omvang van de inwoners per Gemeente verschilt enorm. De samenstelling gemeenteraad kan enorm verschillen na 4 jaar.

Opa in Gemeente A krijgt dat, oma in Gemeente B krijgt dat, een gehandicapte broer of zuster in Gemeente C krijgt weer wat anders. Hooguit kleine Gemeenten waar bevolking elkaar kent en dus ook wat in het Gemeentehuis werkt, kunnen de menselijke maat garanderen. Daar trekt men door gemeenschapszin ook aan de bel, of aan het jasje van een wethouder, of raadslid waarop men gestemd heeft.

Het is wel erg schraal om dan met Zoetermeer te komen als doemscenario en enig alternatief t.o.v. bovengenoemde nadelen bij Gemeenten. Gemeenten kunnen ook gezamenlijk zorgen voor een landelijk systeem waarbij Nederlanders, waar men ook woont, maximaal dezelfde behandeling krijgen in dezelfde situatie en daar moet je lokaal mensen voor aanstellen, die onafhankelijk zijn en op afstand van Gemeente dat kunnen beoordelen en die op regio niveau en landelijk niveau ook contact met elkaar hebben. Er zijn natuurlijk modellen te maken en het mooie is dat die met gezond verstand kan beslissen over al die situaties die nog buiten modellen vallen.
Dat doet men op gemeentehuizen niet. Vaste sommetjes, vaste beleidslijnen. Ik volg de richtlijnen, ligt in de mond bestorven en is de meest toegepaste dooddoener bij de overheid.

Een zorgcoördinator naast de huisarts, onafhankelijk, laagdrempelig, dicht bij huis, historie bekend, volgt kwaliteit zorgaanbod, nut en noodzaak en duur daarvan, zou echt een reuzenstap vooruit zijn. De geldschieters volgen processen en financiële bedding.

Je hele privacy zijn dan ook niet in gemeentelijke computers.
Dat is ook een nadeel van decentralisatie naar lokale ambtenaren. Er wordt enorm veel gevoelige gegevens gevraagd en dat ligt daar ter plekke. Hoeveel mensen werken niet parttime, zwangerschapsverlof, ziekteverlof, overplaatsing... Op een gegeven moment breidt die vlek zich steeds meer uit die toegang hebben gehad en wetenschap heeft over plaatselijke bewoners.
Als daar nog erfelijke ziektes, dus generatie op generatie problematiek bij komt kijken, strekt zich dat over heel veel ambtenaren uit. Binnen het gemeentehuis moet men dat niet eens willen weten en hoort men dat daar ook niet te weten. Dat via afhankelijkheid van burgers van voorzieningen!
Door Nick op
Ach meneer Wiersma. Liever iedereen hetzelfde, dan inspelen op de omstandigheden en de mogelijkheden.
De gelijke behandeling waar u het over heeft, dat is de tegenprestatie. Welke tegenprestatie geleverd moet worden hangt af van wat er in de betreffende gemeente mogelijk is en wat wenselijk is.
Mensen en omstandigheden zijn geen nummers en vaststaande feiten, maar situationeel. Daarom heb je ook goed opgeleide ambtenaren nodig om dit goed uit te voeren.
Als dat niet meer kan, dan maar gauw weer centraliseren. Dan kunnen ze het vanuit een groot gebouw in Zoetermeer wel efficient doen. Maar dat heeft niets te maken met het op een menselijke manier uitvoeren van de regeling.
Door H. Wiersma (gepens.) op
Als gemeenten zelf mogen bepalen welke tegenprestatie moet worden geleverd is het gevaar van rechtsongelijkheid levensgroot aanwezig. Bovendien werkt dit een enorme verjuridisering van dat onderdeel in de hand. Uitgangspunt behoort te zijn dat bijstandsgenietenden in alle Nederlandse gemeenten een gelijke behandeling krijgen (= één van de algemene beginselen van behoorlijk bestuur, zie ook artikel 1 Grondwet). Via de toelichting op de wetgeving en de uitvoeringsvoorschriften behoort de wetgever dit m.i. met een aantal voorbeelden van tegenprestaties duidelijk te regelen.