of 60715 LinkedIn

David Pinto: ‘Overheid moet stoppen met integratiebeleid’

Prof. dr. David Pinto
Prof. dr. David Pinto

De integratie van niet-westerse migranten in Nederland is volledig mislukt, stelt David Pinto. In zijn nieuwe ‘Canon voor Participatie en Diversiteit’ heeft de hoogleraar en trainer interculturele communicatie ook de oplossing paraat: participatie.

David Pinto laat er geen misverstand over bestaan: ‘De tweedeling op de arbeidsmarkt wordt volgens het CBS alleen maar groter. Het aantal autochtone werklozen neemt licht af, terwijl de werkloosheid onder migranten, en met name nietwesterse migranten, is gestegen. Momenteel is 23,4 procent van de jonge niet-westerse migranten werkloos, tegen 7,7 procent van de autochtone jongeren.’

 

Positieve geluiden als het verbeterde opleidingsniveau van migranten legt hij schamper terzijde. ‘Dat is vast beter dan dertig jaar terug. Maar van een patiënt die dertig jaar in coma heeft gelegen en nu weer wat kan praten, kun je niet zeggen dat het goed met hem gaat. Het gaat nog steeds belabberd. Voor die realiteit moet je niet wegduiken.’

 

Participatie
 

Pinto vindt dat de overheid zich ten onrechte richt op integratie. Voor hem is participatie het kernwoord. De mate van integratie is niet bepalend, zelfs niet relevant. Maar wat moet er dan veranderen om die omslag te maken ? Dat is de centrale vraag in Pinto’s nieuwe boek Canon voor Participatie en Diversiteit. Daarin zet Pinto uiteen dat ambtenaren, onderzoekers en politici ten onrechte uitgaan van de hiërarchie van menselijke behoeften volgens de piramide van Maslow, waarin zelfontplooiïng wordt gezien als hoogste goed. Die eigenschappen schrijven ze vervolgens toe aan iedereen.

 

Maar bij niet-westerse migranten, die voor een groot deel van het platteland komen, geldt een andere hiërarchie van behoeften. In de ‘piramide van Pinto’ staat dan ook het belang van de groep, de goede naam van de familie en de eer bovenaan. Pinto: ‘Hier ligt een belangrijke oorzaak van de mislukking van het tot op heden gevoerde beleid. Het sluit niet aan bij de belevingswereld van migranten.’

 

In zijn boek maakt hij een onderscheid tussen fijnmazige (F-)structuren en grofmazige (G-)structuren. Veel niet-westerse migranten leven in een F-structuur. Voor vrijwel iedere situatie bestaat een gedragsregel. Terwijl er in de G-structuur, zoals die in veel westerse landen geldt, voornamelijk algemene regels gelden en het individu een grote vrijheid heeft om die zelf in te vullen. Pinto meent dat het weinig zinvol is ernaar te streven dat deze structuren opgaan in een gemeenschappelijke cultuur.

 

‘Uit onderzoek onder migrantenjongeren in verschillende landen is gebleken dat mensen die enerzijds vasthouden aan hun eigen cultuur, maar ook goed kunnen omgaan met de cultuur van het ontvangende land, de beste perspectieven hebben. Die participeren het meest. En de enige manier om dat te bereiken is de taal leren en je goed oriënteren op de maatschappij en de arbeidsmarkt. Dat is niet links of rechts, niet correct of incorrect, maar effectief.’

 

Kernwaarden
 

Volgens Pinto is het van belang dat mensen zich eerst afvragen wat hun eigen kernwaarden zijn. Als je die duidelijk hebt benoemd, kun je je verdiepen in de normen en waarden van anderen. Volgens zijn drie-stappen-methode is het vervolgens van belang om duidelijk grenzen te stellen en niet met de eigen waarden te marchanderen.

 

Hij geeft het voorbeeld van een kind dat in de klas brutaal wordt gevonden als het weigert de leraar aan te kijken. ‘Dat kind heeft misschien vanuit zijn cultuur geleerd dat het onbeleefd is om mensen recht in de ogen te kijken. Als leraar moet je je realiseren waar dat gedrag vandaan komt en kun je uitleggen waarom het zich thuis misschien op een bepaalde manier moet gedragen, maar dat hier in de klas andere regels gelden.’ Zo kan een kind vasthouden aan de eigen cultuur thuis, maar in de klas volgens de Nederlandse cultuur leven. Pinto: ‘Daar kan een kind beter mee omgaan dan dat het wordt bestraft.’

 

Maar begrip voor elkaars cultuur moet er niet toe leiden dat je je eigen normen en waarden opgeeft, vindt Pinto. ‘Als een migrant weigert opdrachten te aanvaarden van een vrouwelijke chef, dan is het goed dat beiden zich verdiepen in de beweegredenen van de ander. Maar uiteindelijk zal de chef toch tot de conclusie moeten komen: of je accepteert mijn leiding, of je ligt eruit.’

 

In de praktijk zal het er veelal toe leiden dat migranten zich zullen moeten voegen naar de normen en waarden van het ontvangende land. Dat vindt Pinto niet meer dan logisch. ‘Dat is een natuurlijk gegeven voor migranten in welk land ter wereld dan ook.’

 

Doelgroepenbeleid
 

Pinto vindt dat overheden zich nog te vaak ‘schuldig maken’ aan doelgroepenbeleid. ‘Je moet wel kennis nemen van het verschil tussen migranten en de ontvangende samenleving. Dat verschil is gigantisch groot. Dat moet je durven benoemen. Maar vervolgens moet je duidelijk maken dat er bepaalde normen en waarden zijn in deze cultuur waar je naar zult moeten leven.’

 

Voor gemeenten betekent dat volgens Pinto: ophouden met gescheiden zwemmen, bekostigen van feestjes en religieuze manifestaties. En stoppen met bekostigen van belangenorganisaties voor bepaalde groepen migranten.

 

‘Een aantal goedgebekte graaiers, met name van Marokkaanse afkomst, heeft een zwakke plek bij onze met overheidsgeld gooiende sinterklazen ontdekt en vakkundig weten uit te buiten. Die clubs zijn meer gericht op het behouden van eigen baantjes dan op emanicpatie van de achterban. Ze zijn niet doelgericht, maar stoelgericht’, aldus de professor.

 

En gemeenten moeten vooral stoppen met de dialoog aan te gaan over de in Nederland geldende kernwaarden. ‘Geen discussie aangaan, niet marchanderen, maar glasheldere grenzen trekken.’

 

Canon voor Participatie en Diversiteit. Uitgeverij Kluwer, 291 pagina’s. Prijs: € 42,50. Om te bestellen, klik hier.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door hans van de mortel (godsdienstwaanzinoloog anti-islam ethicus) op
Het probleem is niet de islam in onze kennisbeschaving, maar de mohammedaan. Want mohammedanen weten alles beter. Met hen discussiëren is uitgesloten. Zij vertellen u hoe het precies zit vanuit hun achterlijke hoofddoekenreligie die gebaseerd is op de historische achterlijkheid van 1400 jaar geleden. Niet iedere moslim is een terrorist, maar iedere terrorist is bijna altijd wel een moslim. Islam als potsierlijke heidense woestijnreligie past voor geen meter in onze kennisbeschaving. Als we dat nu eens onder ogen zagen
Door Kees Hendriks (Obstinaat cultuureigen columnist) op
"...het belang van de groep, de goede naam van de familie en de eer..." .
En daar moeten wij volgens Pinto rekening mee houden, nee, zelfs graag als verrijking absorberen.
Zijn wij daar net een dikke eeuw overheen, komt dat door de achterlijkdeur weer binnen.
Op zijn minst wordt van ons verwacht, weer een paar eeuwen geduld te hebben.
Wij moeten netjes wachten? Nix daarvan, Wilders heeft gelijk. Wij moeten ons niet laten ophouden, maar vooruit streven. Er uit met dat tuig en hun medeplichtigen. Te lang hebben wij de sociale en technologische teugels laten vieren en betalen daar, onder het goedkeurend oog van de Haagse oligarchie nu al een hoge prijs voor.
Een slagvaardig onderzoekje naar fraudevrijheid van het pre-professorale verleden van mijnheer Pinto zou wellicht interessants opleveren. Nodig ook, want de geruchten zijn te hardnekkig om te laten waaien. Hij (en zijn toenmalige vriendin) zijn aan smetvrije blazoenen geÏnteresseerd. Of niet soms?
Door Jozef (immigrant ) op
Als een immigrant kan ik u vertellen: dat míjn ervaring áls een vluchteling is, dat er gebrek aan acceptatie is in Nederland. Merendeel van immigranten en vluchtelingen zijn gemotiveerde mensen. Door hun collectivistische achtergrond zijn ze juist geneigd om zich zeer snel te mengen in de samenleving, maar ik kan zeggen dat dát helaas niet gebeurt. De reden hiervoor is het beeld dat bij veel autochtone Nederlanders bestaat over niet-westerse allochtonen. Deze beeldvorming over ''niet beschaafde landen'' beïnvloed de denkwijze van velen. Landen als Iraq, Afghanistan, Pakistan, Iran, Jemen etc. hebben bijna een negatieve klank in het volksmond. En als je pech hebt en uit een van deze landen komt zoals ik, dan moet je zich continu verdedigen tegen dat beeld. Want immers: Velen zijn opgevoed door media en hebben een verkeerd beeld. Want immers: ik bén geboren als een vrije mens! en niet als een Nederlander, Amerikaan, Turk, Afghaan of een Arabier. Ik zeg tegen Nederland: durf! durf te accepteren en laat u niet leiden door uw angstgevoelens voor het onbekende; anders zijn of onbekende is niet per se een risico; het kan ook een verrijking zijn.
Door Bas op
Mooie en heldere conclusies. Het lijkt erop dat er nu eindelijk iemand is die dit probleem aankaart op basis van kennis en niet op basis van vreemdelingenhaat. Laten we hopen dat zijn conclusies tot grote en broodnodige veranderingen zullen leiden in Nederland.
Door Bakker (ambtenaar hulpverlening) op
Hulde, eindelijk iemand die in het openbaar zegt waar het in Nederland aan schort. Misschien dat met name in de grote steden eindelijk het belang wordt ingezien van diepgravende kennis over de cultuur van hulpvragers en groepen allochtonen. Dat dus het denken van allochtoonse Nederlanders niet automatisch `Nederlands´ denken is. ´F-mazig versus ´G-mazig´. Verplichte leerstof voor beleidsambtenaren en wethouders.
Door George Visser (Excecutive Officer) op
Inderdaad is het integratiebeleid van de Nederlandse overheid volledig mislukt. De eerste fout werd reeds in 1949 begaan bij de souvereiniteitsoverdracht aan de Indonesische regering, die onder druk van de Amerikanen moest plaatsvinden. Hiermee werd in een keer een zelfstandige staat voor de Molukkers van tafel geveegd. De resultaten hiervan hebben we in 1977 kunnen zien in bloedige kapingsacties van RMS activisten. Het gevolg was dat vele Molukkers naar Nederland kwamen en in opvangkampen werden gehuisvest, zoals Lunetten. In 1975 werd een tweede grote fout begaan doordat het Kabinet Den Uyl groen licht gaf aan de Volksrepubliek Suriname, waarvan het geweldadig karakter in 1982 zeer duidelijk aan het licht kwam. Het Koningrijk der Nederlanden had meer zijn heil moeten zoeken in de oprichting van een soort Commonwealth voor de koloniale gebieden en had zo de regie over deze economisch belangrijke gebieden kunnen blijven voeren. Het meest belangrijke voordeel hiervan zou geweest zijn een minder sterke immigratie naar Nederland toe. In de jaren zeventig was Nederland nog steeds niet berekend op een forse instroom van burgers met een andere cultuur.
Op dit moment bestaat het gevaar dat instromers in het Koningrijk der Nederland menen aanspraak te kunnen maken op allerlei subsidies, die te koste gaan van de oorspronkelijke bewoners van het Koningrijk der Nederlanden. Gemeentes besteden een overdreven groot budget aan integratiecursussen en integratie van nieuwe geloven. Daarnaast heb ik me altijd sterk geërgerd aan het overheidsbeleid dat bedrijven verplicht zouden zijn om tien procent allochtone werknemers in dienst te moeten hebben. Dit is iets wat de bedrijven zelf wel bepalen, wie ze in dienst nemen en de praktijk blijkt dat zij toch een sterke voorkeur hebben voor de oorspronkelijke inwoners van het Koningrijk der Nederlanden en dit is natuurlijk een gezonde zaak. Daarnaast is dit Koningrijk der Nederlanden vol en is het niet meer mogelijk om nog ieder jaar weer 10.000 allochtone vluchtelingen op te nemen en wordt het tijd dat Nederlanders zelf weer eens de regie in handen gaan nemen.
Door Peter Coopmans (adviseur HRM en Medezeggenschap) op
Voor dit verhaal hoef je geen boek van 291 pagina's te schrijven. Het staat vol open deuren. Integreren hoef je niet te leren, dat doe je. Waarden en Normen kun je aan voelen als je in een land vestigt. Een paar opmerkingen, die me geweldig storen. In het taalgebruik merk je een minachtende houding naar onze medelanders: " Goegebekte Graaiers"bijvoorbeeld. Verder geeft hij een voorbeeld van een onderwijzer die niet de houding van een leerling kan decoderen, als die hem niet aankijkt. Wie moet daar zijn beste voor doen om te begrijpen wat de leerling er mee bedoelt en waarom hij dat doet? Nee, niet de leerling moet weten wat de norm is, nee de leraar moet zijn norm uitleggen en zijn verontschuldigingen aanbieden. Hij heeft zich niet verplaatst in de waarden en normen van mensen, die uit een andere cultuur komen. Dat is dus geen bewijs om aan te geven, dat de leerling zijn gedrag moet aanpassen aan datgene wat de leraar gewenst vindt.
Dit incident zal een intelligente leerling een volgende keer er van weerhouden om op een zelfde manier te reageren. Zo zit het. Geldt het niet voor elke leerling, dus ook de Nederlandse leerlingen dat je hen wijst op de norm of de waarde, die er aan ten grondslag ligt?
Die theorie van Maslow is ook zo iets. Die is echt voor iedereen van toepassing. Voor Iedere persoon kan die verschillen. Door te beweren dat die niet geldt voor onze medelanders, bewijs je daarmee dat je de theorie niet kent, professor!
Als we beginnen met het laten verdwijnen van de verschillen, zoals het onderscheid in Allochtonen en Autochtonen. Het gebrek aan kennis van normen en waarden herkennen we toch ook bij zovele nederlandse personen? We klagen over hufterigheid, respectloosheid enz, En het klagen over onze Oost-Europese arbeiders, komt op hetzelfde neer. Ze zijn crimineel, onbetrouwbaar, lastig enz.
Het komt er gewoon op neer dat we volop discrimineren en racistisch zijn.
Dat is het probleem. Volgens mij is er ook nog een partij die dat nog eens sterk voedt.
Door Govert Apol (Juridisch adviseur / conflictbemiddelaar) op
Ik ben het graag helemaal eens met het standpunt dat door prof. Pinto helder wordt verwoord: “begrip voor elkaars cultuur moet er niet toe leiden dat je je eigen normen en waarden opgeeft”. Wij zijn hier in Nederland en onze gemeenschappelijke opvatting over een aantal waarden en normen en onze omgangsvormen zijn dus hier geldend. Als we dit als duidelijke uitgangspunten in de jaren zeventig hadden opgelegd aan allen die zich in Nederland wilden gaan vestigen, hadden we niet alle discussies en problemen gehad over integratie. Zo gaat het bij ons en het is take it or leave it. Maar dat was in die jaren reactionaire taal. Politiek niet correct et cetera. Thans mag dit standpunt gelukkig wel worden uitgedragen, maar het stuit nog immer op verzet bij degenen die nog steeds geloven in de utopie van de maakbare samenleving. En bij hen die de hoop hebben dat de mensen uit die andere cultuur zich wel aan ons aan zouden passen. Die droom heeft ons inmiddels wel veel schade berokkend. En het is nog maar de vraag of die schade ongedaan gemaakt kan worden.
Door Hannes Haganum (Kritisch ambtenaar) op
De beste weg naar integratie is goed vakonderwijs (MBO). En juist die vorm van onderwijs is door de politiek totaal verkwanseld. Leer mensen om trots te zijn op hun werk en hun prestaties.
Door R. Zwart (adviseur) op
Laten we a.u.b. niet alle migranten over één kam scheren. Als ik naar mijn Turkse schoonfamilie kijk, dan zie ik bij jongeren allerlei schakeringen in de hierarchie van behoeften. Soms duidelijk meer groepsgericht, soms een mengvorm, waarbij de accenten per thema kunnen verschillen. De "zuivere" Maslov piramide zie ik bij hen niet terug, dat is dan ook weer waar.