of 62284 LinkedIn

Beschermd wonen per 2022, andere financiering in 2023

Per 2022 worden alle gemeenten verantwoordelijk voor beschermd wonen. Een nieuwe financiële verdeling over gemeenten en een woonplaatsbeginsel worden wel pas per 2023 ingevoerd.

Alle gemeenten worden in 2022 verantwoordelijk voor beschermd wonen. Een nieuwe financiële verdeling over gemeenten en een woonplaatsbeginsel worden wel pas per 2023 ingevoerd.

Dat blijkt uit de Voortgangsrapportage beschermd wonen en maatschappelijke opvang die staatssecretaris Paul Blokhuis (VWS) naar de Kamer heeft gestuurd. Hiermee komt de verwachting van stichting Valente, de branche van beschermd wonen niet uit. Zij had verwacht dat – nu de herverdeling van het gemeentefonds naar 2023 is doorgeschoven – de doordecentralisatie beschermd wonen ook een jaar zou worden uitgesteld. Omdat een nieuwe financieringssystematiek pas in 2023 wordt doorgevoerd blijven centrumgemeente de factor in stand tot 2023, twittert Valente.

 

Stevig doorpakken

‘Vanaf 1 januari 2022 zullen de gemeenten in een regio de beslissingen over beschermd wonen samen nemen en werken met een gezamenlijke begroting, voor zover dat nog niet het geval was’, stelt Sven de Langen, voorzitter commissie Zorg, Jeugd en Onderwijs van de VNG op de site van de gemeentekoepel. ‘Gemeenten vinden het belangrijk nu stevig door te pakken op regionale samenwerking.’

 

Regionale samenwerkingsafspraken

‘We hebben afgesproken met volle kracht door te gaan op de ingeslagen weg en per 1 januari 2022 te starten met de (inhoudelijke) doordecentralisatie van beschermd wonen’, aldus Blokhuis in zijn brief aan de Kamer. Elke regio moet voor januari 2022 regionale samenwerkingsafspraken maken. Vanaf die datum nemen ook alle gemeenten in een regio beslissingen aangaande beschermd wonen. De financiële doordecentralisatie gaat per 2023 in.     

 

Integratie-uitkering

Tot de evaluatie in 2025 blijven de budgetten voor beschermd wonen apart zichtbaar. Het budget wordt via een integratie-uitkering in het gemeentefonds verdeeld. ‘Op deze manier is voor iedereen duidelijk welk budget per regio voor beschermd wonen beschikbaar is’, aldus Blokhuis. Op basis van de evaluatie bepalen de ministeries van BZK en VWS en de VNG welk budget er vanaf 2026 nodig is.

 

Cruciale opgave

Uit een recente voortgangsrapportage bleek onder meer dat lang niet alle regio’s al regionale afspraken hebben gemaakt. Een transitieteam gaat deze regio’s de komende tijd helpen. Het beschikbaar hebben van voldoende woningen voor de doelgroep is een ‘cruciale opgave’, aldus Blokhuis. Er is een landelijk expertteam wonen MO/BW/GGZ opgericht dat gemeenten ondersteunt bij het maken van en uitvoering geven aan prestatieafspraken, (meerjarige) samenwerking en monitoring van de lokale woonzorgopgave. Dit moet ertoe leiden dat alle gemeenten eind volgend jaar kwantitatieve en kwalitatieve prestatieafspraken hebben gemaakt met woningcorporaties en zorgaanbieders voor passende huisvesting inclusief begeleiding.

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Rina Beers op
Beschermd wonen is sinds 1 januari 2015 een taak van alle gemeenten. Staat in Wmo 2015, artikel 1.2.1 sub B. Sindsdien ontvangen de centrumgemeenten middelen voor deze taak. Alle andere gemeenten ontvangen sinds 2015 de voormalige Awbz middelen voor begeleiding en dagbesteding /inloopcentra voor psychiatrische patiënten. Met die middelen kunnen maatwerkvoorzieningen en algemene voorzieningen in alle gemeenten geboden worden om instroom in beschermd wonen te voorkomen en zelfstandig wonen en participatie mogelijk te maken. Hebben regiogemeenten die middelen sinds 2015 ook op die manier ingezet? Gemeenten worden niet per 1 januari 2022 verantwoordelijk voor beschermd wonen voor ggz patiënten, ze zijn dat dan al zeven jaar.
Door Jan op
Zorg dan ook dat beschermd wonen betekent: bij elkaar wonen in één complex of éen gebouw met in ieder geval een huismeester/begeleider. Dus niet tussen "gewone" mensen en dan een paar keer per week iemand langs laten komen. De overlast is anders vaak te groot.