of 59162 LinkedIn

Kinderen in nood

Brigit Kooijman 2 reacties
Ouders die hun kinderen verwaarlozen, kunnen in de toekomst steviger worden aangepakt. Als het aan het kabinet ligt, worden gezinnen sneller onder toezicht geplaatst. Critici vrezen te veel overheidsbemoeienis: 'Nederland wordt een Oostblokstaat.'

Hij heet Orhan, of Wesley, of Aziz. Hij is tien jaar, en verzuimt geregeld op school. ‘s Avonds is hij vaak tot laat op straat en zijn moeder kan duidelijk de opvoeding niet aan. Vader houdt zich afzijdig. Hulp wordt afgewezen, vader reageert agressief op Jeugdzorgmedewerkers die de ouders tot vrijwillige opvoedingsondersteuning proberen te bewegen.

 

Iedereen voelt dat er iets niet goed gaat en her en der gaan er handen jeuken. Maar zolang de jongen niet mishandeld wordt en ook geen ernstig probleemgedrag vertoont, kan Jeugdzorg alleen maar toekijken. Is dat erg? Of slaan we door met het willen beschermen van kinderen?

 

Sinds het meisje Savannah in 2004 na langdurige mishandeling en verwaarlozing door haar moeder en vriend om het leven kwam, heeft de politiek behoefte om daadkrachtiger te kunnen ingrijpen bij probleemgezinnen. Al enige jaren is er nieuwe wetgeving in de maak die daarin moet voorzien.

 

Binnenkort spreekt de vaste Kamercommissie voor Justitie over een wetsvoorstel van de ministers Hirsch Ballin van Justitie en Rouvoet van Jeugd en Gezin. Zij willen de juridische mogelijkheden verruimen om preventief te kunnen ingrijpen als ouders falen. Zodat de ouders van Orhan (en die van Wesley en Aziz) vóórdat het misgaat gedwongen kunnen worden om hulp te accepteren.

 

De belangrijkste wijziging ten opzichte van de huidige wet is dat ondertoezichtstelling (ots) een regulier instrument wordt in de hulpverlening, in plaats van een uiterste maatregel. Een ots wordt uitgesproken door de kinderrechter; ouders zijn verplicht begeleiding te accepteren van een gezinsvoogd. Het kind blijft in eerste instantie thuis wonen, maar later kan eventueel uithuisplaatsing volgen.

 

Nu zijn alleen mishandeling, verwaarlozing of misbruik of een anderszins zorgelijke situatie waarbij sprake is van een ernstige bedreiging van de geestelijke of lichamelijke gezondheid van het kind grond voor overheidsingrijpen. Maar de verantwoordelijke bewindslieden willen al in een eerder stadium kunnen optreden. Zij vinden dat een kind al onder toezicht gesteld moet kunnen worden wanneer het zich niet voldoende ontwikkelt, en de ouders niet genegen zijn om hulp te accepteren.

 

Vrijwillig

 

Het is onnodig en onwenselijk om de wettelijke mogelijkheden op te rekken, vindt Caroline Forder, bijzonder hoogleraar Rechten van het Kind aan de Vrije Universiteit. Forder: ‘Preventief ingrijpen kan ook met de huidige wetgeving. Zelfs een ongeboren kind kan onder toezicht worden gesteld. Ik begrijp werkelijk niet wat men nu precies wil met dit voorstel. Wat moeten hulpverleners nog meer kunnen doen, wat nu niet kan?’

 

Forder is bang dat meer bevoegdheden voor Jeugdzorg eerder kwaad dan goed zullen doen. ‘Nu zijn hulpverleners verplicht om zo lang mogelijk in gesprek te blijven met de ouders, de dialoog aan te gaan: “Wat wilt u eigenlijk voor uw kind, en hoe kunnen we er samen voor zorgen dat dat gebeurt?” Met dit wetsvoorstel dreigt het vrijwillige traject veel te snel verlaten te worden of zelfs overgeslagen. En dat kan uiteindelijk zeer schadelijk zijn voor de relatie tussen ouders en kind, en dus ook voor de ontwikkeling van het kind. Het grondwettelijk principe dat ouders hun kinderen mogen opvoeden zonder bemoeienis van de overheid, dreigt met voeten getreden te worden. Nederland wordt een Oostblokstaat als we niet oppassen.’

 

Kritisch

 

Ook de Raad van State was zeer kritisch in haar advies en oordeelde dan ook negatief over het voorstel. De Raad wijst erop dat ondertoezichtstelling maar in 28 procent van de gevallen voor het kind tot een verbetering van de situatie leidt. En daarbij gaat het bovendien om kinderen met zware problemen. De Raad ziet niets in ondertoezichtstelling voor kinderen met relatief lichte problemen.

 

‘Eerst zal de doeltreffendheid van de huidige ots moeten toenemen voordat aan uitbreiding van de reikwijdte van de ots en de verruiming van de mogelijkheden tot gezagsbeëindiging kan worden gedacht’, aldus het advies. Forder: ‘Ik onderschrijf de kritiek van de Raad van State. Wat nodig is in de jeugdzorg, is dat gezinsvoogden beter getraind worden, zodat ze ouders meer hulp en begeleiding kunnen bieden. Bovendien is het van belang dat er een einde komt aan de versnippering in de zorg. De dood van Savannah had niet voorkomen kunnen worden met ruimere juridische bevoegdheden. Savannah was namelijk al eerder uit huis geplaatst, en is weer teruggegaan naar haar moeder, met alle gevolgen van dien. Het probleem was de versnippering: hulpverleners genoeg, maar ze wisten van elkaar niet wat ze deden.’

 

De Tweede Kamer heeft de ministers bestookt met vragen en opmerkingen naar aanleiding van het voorstel. CDA-woordvoerder Ine Aasted-Madsen licht toe: ‘Wij vinden het heel belangrijk dat kinderen die in nood zijn, in veiligheid worden gebracht. Maar er mogen in het hulpverleningstraject geen stappen worden overgeslagen. Dat gebeurt nu al te vaak, helaas. Het komt voor dat iemand bij Jeugdzorg aanklopt voor hulp en dat een week later haar kind weggehaald is. Na twee uitzendingen van het programma Das je goed recht op SBS 6 over onterechte uithuisplaatsingen door Jeugdzorg, kreeg ik meer dan duizend reacties.'

 

Aasted-Madsen maakt zich ernstig zorgen over de positie van ouders. Ook nu al, zonder aanscherping van de wet. ‘Er is de laatste jaren een omslag te zien. Kinderen worden sneller uit huis geplaatst en gaan niet meer terug, tenzij dit in het belang van het kind is. Maar dat is de omgekeerde wereld. Het kind hoort terug te gaan, tenzij dit niet in het belang van het kind is. Ik realiseer me dat politieke druk mede de oorzaak is van deze ontwikkeling, maar we moeten uitkijken dat we niet doorslaan naar de andere kant.’

 

Noodzaak

 

Jan-Dirk Sprokkereef is directeur van Bureau Jeugdzorg Friesland en bestuurslid van de MO-groep Jeugdzorg, waarin de directeuren van de Bureaus Jeugdzorg zich verenigd hebben. Hoewel hij benadrukt dat een middel als ondertoezichtstelling ‘zeer terughoudend’ moet worden toegepast, ziet hij wel degelijk de noodzaak van een aanpassing van de huidige wet.

 

‘Het overgrote deel van de ouders met wie wij te maken hebben, accepteert hulp. Maar er is een kleine groep die zich daaraan onttrekt en waar wij niets kunnen uitrichten, omdat de zogenaamde “kindsignalen” ontbreken. Dat wil zeggen dat de toestand nog niet zo ernstig is dat het kind fysieke tekenen van verwaarlozing of mishandeling vertoont, en ook nog overlastgevend probleemgedrag. En toch zijn wij er van overtuigd dat de opvoedingssituatie op de langere termijn een bedreiging is voor het kind. Bijvoorbeeld als het in de puberteit komt. Het is wachten op een crisis’, stelt Sprokkereef.

 

Zonder ‘kindsignalen’ kan de rechter volgens de huidige wet geen ondertoezichtstelling uitspreken. De Jeugdzorg-manager zou het toejuichen wanneer dat in bepaalde gevallen wel zou kunnen. Zoals bij Orhan, Wesley en Aziz. Het (fictieve) voorbeeld aan het begin van dit verhaal is van hem. ‘Met een ondertoezichtstelling kunnen deze ouders gedwongen worden hulp te aanvaarden. De kinderrechter neemt in zijn beschikking de concrete bedreigingen op, en als die na een half jaar of een jaar verdwenen zijn, kan de ots weer worden opgeheven.’

 

Bedreigingen

 

Die ‘concrete bedreigingen’ zijn overigens minder concreet dan ze lijken. Het voorontwerp van het wetsvoorstel uit 2007 bepaalde dat de kinderrechter bij het uitspreken van de ondertoezichtstelling ‘duidelijke en toetsbare doelen’ moest opnemen in zijn beschikking. Doelen – bijvoorbeeld dat een kind dagelijks op tijd naar school gaat – waaraan ouders en gezinsvoogd samen zouden moeten werken. Op verzoek van de MOgroep Jeugdzorg is deze passage geschrapt en veranderd in ‘concrete bedreigingen in de ontwikkeling van de minderjarige’.

 

Volgens Jan-Dirk Sprokkereef gaat het slechts om een nuanceverschil, maar Kamerlid Aasted-Madsen en hoogleraar Forder betreuren de wijziging. Forder: ‘Het was juist een van de goede punten van het wetsvoorstel. Die doelen maakten het mogelijk voor de kinderrechter om te controleren of er aan de voorwaarden voor de ingreep is voldaan.’

 

Aasted-Madsen heeft de bewindslieden namens haar fractie verzocht om de ‘duidelijke en toetsbare doelen’ weer op te nemen in de wetstekst. Wat gaat er nu gebeuren met het wetsvoorstel? Volgens Aasted-Madsen zal er hoogstwaarschijnlijk niet meer voor de verkiezingen over worden gestemd. ‘Het lijkt me sowieso goed om, voor we ingrijpende wetswijzigingen doorvoeren, het kamerdebat over de evaluatie van de Wet op de Jeugdzorg af te wachten en ook de bevindingen van de parlementaire werkgroep Toekomstverkenning Jeugdzorg, want dat hangt allemaal nauw met elkaar samen.’

 

Forder vindt het bijzonder jammer dat de behandeling van het voorstel zoveel tijd neemt. Want er staan volgens haar ook heel goede dingen in het wetsvoorstel, en die lopen nu ook vertraging op. Zoals een verbetering van de positie van pleegouders. Forder: ‘Pleegouders maken soms mee dat een kind waar ze lang voor gezorgd hebben, ineens bij hen wordt weggehaald. Iedereen vond dat dat eigenlijk niet kon, en dat is geregeld in dit wetsvoorstel. Maar voorlopig verandert er dus niets.’

 

Meer macht burgemeester

 

Burgemeesters krijgen volgens het wetsvoorstel Herziening kinderbeschermingsmaatregelen meer bevoegdheden. Ze kunnen bijvoorbeeld via de Raad voor de Kinderbescherming bij de kinderrechter een ondertoezichtstelling aanvragen. ‘Nee, ik denk niet dat we dit pad op moeten’, reageert Bernt Schneiders, burgemeester van Haarlem en voorzitter van het Nederlands Genootschap van Burgemeesters.

 

‘Het afdwingen van opvoedingsondersteuning bij de rechter gaat mij veel te ver. Die bevoegdheid hoort toch echt bij Jeugdzorg thuis. Als een burgemeester hierin fouten maakt – ten onrechte wel of niet ingrijpt – zie ik gebeuren dat hij hier ook nog eens politiek op wordt afgerekend’, vreest Schneiders, die benadrukt dat hij op persoonlijke titel spreekt. ‘Het lijkt erop dat men de burgemeester in stelling wil brengen omdat instanties niet goed met elkaar samenwerken, en dan vraag ik me af waar het einde is. Ik zeg: in de beperking toont zich de burgemeester.’

 

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Edwin Lauxen op
Beste Sara Kroos, Zoals belooft zal ik je per mail een berichtje sturen. Dat bericht wat je gelezen hebt is van de dwaze moeders, en die emotie kan ik zeker begrijpen. Men is tot wanhoop gedreven, dus van jou een boodschap te horen notebene de ambasadeur van jeugdzorg, over zelfmoord, tja, dan ook nog groen links tijdens de verkiezingen en een confrontatie met Micha Kat. Hoe zal u voelen dat mensen achter je rug lopen te roddelen, de amk komt, er geen hoor en wederhoor plaatst vindt, geen procesverbaal, maar wel je kind weg. Pas na 10 dagen kun je voor het eerst voor de kinderrechter verschijnen, om je te verweren tegen al die laster en smaad wat in de rapportage's staan die klakkenloos overgenomen is door Justitie, van Stichtingen en andere belanghebbenden. De rapportage van de Kinderbescherming (lees:Justitie) zijn slechts op veronderstellingen gebasseert, wat een ander gezegt zal hebben over die ander zonder zelfs ooit iets geverficeert en gecontanteerd te hebben. Wij noemde dat de pappagaaiengedrag van hulpverleners tussen aanhalingsteken. De raadsonderzoekers zijn slechts rapporteuren, en werken niet gebasseert op feiten, maar ze hebben wel de taak de kinderrechter te adviseren totdoende de kinderrechter kan toetsen. Hoe is het mogelijk dat er kinderen uithuis worden gehaalt met behulp van de politie, zonder dat er een procesverbaal is opgemaakt. Een VOTS aanvragen is slechts gedaan met een faxje om een kind wegtehalen. Van de politie kan ik het begrijpen want namelijk er ligt een beschikking, en is een bevel om uit te voeren...maar word de politie hier niet automatisch mogelijk medeplegen van strafbare feiten? Antwoord is JA, want de politie weet meestal inhoudelijk niks, en de ouders worden beschuldigt van ernstige strafbare feiten, er word geen procesverbaal opgemaakt en raakt de gezinnen versplintert door de CIVIELE rechtsgang. In feite word hiermee Ouders, kinderen, familie overgelevert aan willekeur van stichingen door de nederlandse staat, en ontstaat hierdoor staten in een staat waar in de realiteit mensen rechteloos en vogelvrij worden gemaakt. U zal toch met me eens kunnen zijn dat de gevolgen vreselijk zijn namelijk er word op grote schaal, de bloedbanden met de familie afgesneden en aan Geschiedsvervalsing gedaan bij de kinderen. Het P.A.S stoornis is nu een erkent ziekte, wat zal u er van vinden dat we straks een heel generatie hebben, die het stok over moeten nemen van de beroepsbevolking die Nederland nu nog draaiend moeten houden. Ook voor de ouders en de familie heeft het erge gevolgen, en is een tweedeling al een feit. Ik heb de Demmink Doofpot gelezen en vind het merkwaardig dat een secretaris generaal van justitie gewoon mag blijven zitten, met het excuus het zijn maar slechts veronderstellingen terwijl wel kinderen uithuis worden gehaalt juist door veronderstellingen Waar is ons rechtssysteem eigenlijk gebasseert of is er geen rechtsspraak meer in Nederland? Dus kindertjes uithuis ontvoeren gebasseert op veronderstellingen en weggeven voor veel geld aan pleeggezinnen, want blokkaderecht geven dus tegen een uitspraak in kunnen gaan bij de kinderrechter is voormij gewoon KRAKEN. je steelt iets en zorgt ervoor dat het een tijdje erover heen gaan om gevolgens is aan jezelf toeteeigen, te claimen, , dat je rechten hebt over iets wat niet tot jou behoort. Ja Sara..jeugdzorg heeft een hele duistere kant. Ik ben benieuwd naar jouw reactie, -- Met vriendelijke groet, Edwin Lauxen
Door Bronislaw Robolewski (leraar) op
Ik kom uit Oostblokland. Nou, zulk razzia op blauwe plekken bij de kinderen
en massale uithuisplaatsingen (zelfs als de ouders zelf over hulp bij Jeugdzorg kloppen) als hier in Nederland, dat hebben we absoluut niet.. Hier in Nederland is Jeugdzorg vervormd tot een nazi instelling. Er gaat hier om geen hulp aan ouders en kinderen verlenen , het gaat hier om zo veel mogelijk kinderen bij de ouders weghalen, vervreemden, verslaven om eigen werkgelegenheid in stand houden. Het is echt verbijsterd dat Jeugdzorg staat boven elke wet en met de leugens, misleiden en smad houdt nederlandse maatschappij in zijn macht (machtmisbruik). Ik zie hier in Nederland dat jongeren na veel jaren onder juk van Jeugdzorg verlaten die instelling totaal van alles verslafd, zonder schooldiploma, ze zijn geestelijk kapot en niet in staat eens een werk verrichten. Er is mij opgevallen dat de gezinsvoogden contact van de kinderen met de ouders eigenzinnig verbreken, terwijl daar geen beslissing van de kindererrechter is uitgesproken. Er is mij ook opgevallen dat aan ouders gezag is altijd ontgenomen en de kinderen mogen alles doen wat ze willen. En tegen ouders wordt door iedereen gezegd: "je moet de kinderen los laten". Dat is toch niet normaal en zo maak je probleem nog erger.
En dat noemen jullie beschermen van de kinderen en jeugd??? Wat een rot land die eigen kinderen beschadigt en trapt de rechten van de kinderen met voet.
Ik begrijp ook niet de hetze over zo veel slechte verslaafde ouders. Dat hebben toch jullie zelf hen zo gemaakt. Die ouders mochten in hun jonge tijd alles doen volgens "alles moet kunnen", alles moest vooral leuk zijn. En nu in plaats aan die ouders helpen, halen jullie de kinderen makkelijk weg en op die manier zijn jullie met het verwoesten van de volgende generatie bezig.