of 59162 LinkedIn

Steden en gemeenten moeten ook inzetten op snelladen

Roland Ferwerda, Mark Verbeet, Pepijn Vloemans Reageer

De groei van elektrisch rijden komt nu echt op gang. Het aanbod van elektrisch auto’s groeit hard en de prijs daalt. De grote flessenhals voor de transitie naar elektrisch rijden wordt daarmee de openbare laadinfrastructuur. Zonder goede laadinfrastructuur zullen we onze klimaatdoelen niet realiseren. Dit geldt voor zowel personenvervoer als voor veelrijders als taxi’s en stadsdistributie.

Om voor allen voldoende laadzekerheid te creëren is het nodig om een integraal laadnetwerk te creëren waar snellaadstations onderdeel van zijn. Deze snellaadstations lijken in veel opzichten op benzinestations: ze hebben een capaciteit om een groot aantal auto’s per dag bij te laden, een zichtbare overkapping en bieden extra faciliteiten zoals een rustruimte, shop en toiletten. 

 

Het is zaak dat gemeenten een integrale visie gaan ontwikkelen waarin een publiek toegankelijk laadnetwerk wordt gefaciliteerd dat voldoende laadzekerheid biedt aan alle doelgroepen. Een openbaar laadnetwerk bestaat volgens ons uit: snelladen langs de corridors, snelladen in en rondom de stad en een slim laadnetwerk van parkeerladen.

 

Op het laagste schaalniveau heb je het reguliere laadnetwerk: het parkeerladen op straat, in parkeergarages, bij bedrijven en bij mensen thuis. Aan het andere uiterste heb je ‘corridorladers’ aan het hoofdwegennet, die voornamelijk een ‘actieradius-verlenger’ zijn voor lange ritten. Tussen deze twee typen laadinfrastructuur zien wij nog een onmisbare derde vorm: snellaadstations in de stedelijke omgeving. Deze stations bieden laadcapaciteit voor verkeer op stedelijk niveau, waaronder taxi’s, deelauto’s en stadslogistiek die per dag veel kilometers in en rond de stad maken.

 

Het inpassen van snellaadstations in de stedelijke omgeving is echter niet eenvoudig. Ze hebben een vergelijkbaar formaat als (kleine) benzinestations en een omgevingsvergunning is verplicht.

Wij zien de volgende drie struikelblokken op weg naar realisatie: het proces voor locatiekeuze verloopt moeizaam. Geschikte ruimte is schaars en er zijn uiteenlopende belangen bij de betrokken partijen (gemeente, netbeheerder en exploitant). Snelladen op bestaande tankstations is ook een optie, maar de wijze van concessieverlening dient dan te worden herzien. Brandstofverkooppunten zitten contractueel langdurig op slot en dat sluit nieuwe spelers in de markt uit. Bovendien ontbreken incentives voor tankhouders om te verduurzamen. Daarnaast speelt dat gemeenten nog geen visie en beleid hebben voor het faciliteren van stedelijke snellaadstations, waardoor de urgentie ontbreekt om werk te maken van nieuwe locaties.

 

De uitrol van een publiek laadnetwerk moet sneller en voorbereid zijn op de bredere groei van EV. Bijvoorbeeld ook met taxi’s en stadsdistributie. Dat kan niet alleen met parkeerladen. Gemeenten doen er verstandig aan om beleid te maken voor duurzame mobiliteit dat een publiek laadnetwerk faciliteert samen met marktpartijen, waarin parkeerladen én snelladen elkaar versterken.

 

Maar ga ook direct aan de slag door marktpartijen te faciliteren bij het verkrijgen van vergunningen voor snellaadstations en beleid te maken waardoor meer toplocaties beschikbaar komen. Marktpartijen zijn vervolgens bereid om hier voor lange termijn in te investeren. Alleen dan versnellen we de adoptie van elektrisch rijden bij alle doelgroepen en kunnen we onze klimaatdoelstellingen waarmaken.

 

Roland Ferwerda - Nationaal Kennisplatform Laadinfrastructuur (NKL), Mark Verbeet - adviesbureau Over Morgen, Pepijn Vloemans - Fastned

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.