of 59761 LinkedIn

Met innovatie de stikstofuitstoot te lijf

Ruud Broekman Reageer

PAS op de plaats, minimaal 1.500 projecten on hold, dat moet worden opgelost want “het land kan niet op slot”. Die oplossing zal verder moeten gaan dan enkele procedurele ‘lapmaatregelen’. Innovatie is het toverwoord.

Nederland hoeft niet op slot

Een beetje schaven en schuren aan wetgeving en normen is onvoldoende. En het maken van de structurele keuzes die nodig zijn, vergt tijd. Rest ons de stikstofuitstoot aan te pakken bij de bron. Ga je dan de Nederlandse veehouderijsector halveren, alle grote industrie stop zetten? Of doen we te veel voor de natuur en moet zo’n ‘stikstofgevoelig habitat’ maar wat meer stikstof accepteren? Martin Hendriksma stelt in zijn redactioneel commentaar in Binnenlands Bestuur nr. 15 voor om in plaats van overal van alles toestaan, ruimtelijke keuzes te maken. Niet meer en-en, maar of-of.

Maar is dat en-en juist niet iets wat ons landje zo bijzonder maakt? Dat we verschillende gebiedsfuncties mengen en ondertussen ook nog proberen om al onze strenge normen voor geluid, water, ecologie, veiligheid enzovoorts te behalen? Dat proces van puzzelen leidt tot creatieve oplossingen, nieuwe dingen proberen en daarmee innovatie. Zo opperde een ontwikkelaar aan mij over een nieuw logistiek terrein: ‘Dan zetten we toch gewoon een elektrische boot in voor het watertransport?’ Oké, in dit geval niet de oplossing omdat het stikstofprobleem niet langs de vaarweg ligt. Maar dergelijke ideeën zorgen er wel voor dat we blijven denken en doen aan vernieuwen.

Zorg er maar voor dat iedereen in de nieuwe wijk elektrisch rijdt, de woningen hebben we al gasloos. En wat denk je van het elektrificeren van bouwverkeer en logistieke DC’s all-electric maken, inclusief het vrachtverkeer. Zo zijn we ook gekomen tot innovatieve oplossingen voor bijvoorbeeld geluidsafscherming en waterretentie.

Misschien leidt dat soms tot ‘hakken over de sloot’-oplossingen: juist dat trucje of dingetje om de normen nét te kunnen behalen. Maar vaak genoeg doen we dan meer dan nodig is; niet omdat het moet maar omdat het kan. En dit blijven we de komende jaren doen: die Omgevingswet heeft de nodige nadelen, maar nodigt wel uit tot vernieuwing. Om juist te komen tot simpelweg het beste plan, waarin alle ‘puzzelstukjes’ aan normen, eisen, wensen en uitgangspunten goed aan elkaar gelegd worden.

Ondertussen is het ‘probleem’ van de PAS natuurlijk niet opgelost. Het zal ook wel even duren, voordat we met z’n allen weten hoe we hiermee om willen gaan en welke oplossingsrichtingen er zijn. Ondertussen moeten we gewoon aan de slag blijven: voor een ruimtelijk initiatief is er een extra puzzelstukje bij gekomen, meer niet. De RvS-uitspraak dwingt ons om na te denken over vernieuwingen. Misschien heb je geluk en kun je met het ‘trucje’ van (intern of extern) salderen verantwoorden dat het met de uiteindelijke stikstofdepositie wel goed komt. Het verdient mijns inziens niet de schoonheidsprijs, maar salderen kan er wel voor zorgen dat de ontwikkeling, die al zo ver in de steigers staat, kan doorgaan.

Op korte termijn zie ik de grootste uitdaging dan ook niet in de inhoudelijke verantwoording voor een project. Daar is in veel gevallen een mouw aan te passen. De opgave waar we met z’n allen voor staan, is dat we ons niet gek laten maken. Uiteindelijk leidt de PAS-uitspraak tot dat extra puzzelstukje, de wereld vergaat (nog) niet. En als we die puzzel kunnen oplossen voor een project, laten we dan niet wachten tot ‘Den Haag’ een soort alomvattende nieuwe aanpak heeft, maar vooral gaan voor het stukje maatwerk in het project. Zoals we dat al jaren doen.

Ruud Broekman, adviseur bij De essentie.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.