of 58952 LinkedIn

Recycling? Locatie, locatie, locatie!

Om mensen iets te laten kopen, is het voor winkeliers belangrijk om alles zo gemakkelijk mogelijk te maken. Gemakkelijke bereikbaarheid hoort daar bij, en in de marketing wordt dan ook vaak over winkels geroepen: ‘Locatie, locatie, locatie!'

Als de locatie niet goed is, dan komen de klanten minder snel. Hetzelfde geldt voor het inzamelen van afgedankte materialen en spullen voor recycling. Als bijvoorbeeld de glasbak op een plek staat waar weinig mensen langs komen, dan zal de hoeveelheid ingezameld glas tegenvallen. Zet men een glasbak neer naast een voetgangerspad richting het station, dan zal die sneller vol zijn.

 

Dit lijkt op zich logisch en dat wordt ook ondersteund door de psychologische theorieën en modellen. De theorie van gepland gedrag (TPB) zegt dat de intentie van een individu wordt beïnvloedt door drie factoren; één daarvan is de perceptie van controle. Dat is de waarneming (perceptie) van het individu van het eigen vermogen om het gedrag uit te voeren. Als iemand glas wil weg brengen maar de glasbak niet kan vinden, dan houdt het snel op. Zeker als blijkt dat die glasbak een straat achter hem of haar ligt, waar hij of zij nooit komt. Andere psychologische modellen  laten ongeveer hetzelfde zien.  

 

In twee onderzoeken in Zweden is het effect op recycling onderzocht van sociale en persoonlijke normen, van het gevoel om moreel verantwoordelijk te zijn, en van de kennis over de opzet van inzamelsystemen. Uit beide onderzoeken kwamen naar voren dat persoonlijke, morele en sociale normen belangrijke factoren zijn om toch te gaan recyclen, als de infrastructuur van de inzamelsystemen tenminste niet heel wijdvertakt is. Men concludeerde dat publiciteit voor recycling belangrijk is om het moreel hoog te houden, maar dit steeds minder belangrijk wordt als het voor huishoudens gemakkelijker wordt om te recyclen.

 

In de marketing is het belangrijk dat een winkel duidelijk uitstraalt wat die verkoopt. En dat die het de klant zo makkelijk mogelijk maakt om spullen te kopen wanneer de klant de winkel eenmaal heeft bereikt. De locatie moet er aantrekkelijk uitzien en de winkel moet de klant in de watten leggen. Ook hier geldt eigenlijk hetzelfde voor de inzamelbak. De ‘klant’ bezoekt de bak erg snel; recyclen wordt belangrijk gevonden, maar mag niet veel tijd kosten. Een papierbak met een andere kleur is verwarrend. Bij de NS vond met voor de inzameling voor oud papier een oplossing: een brievenbus-opening in plaats van een grote opening. Dit stuurt de klant niet alleen, maar maakt het in een oogopslag duidelijk waar de bak voor is.

 

Méér informatie over de locatie van inzamelbakken (glas, textiel etc.) zou helpen. Die informatie kan bijvoorbeeld in de brief van het reinigingsrecht, of in de brief voor nieuwe bewoners in de gemeente. En neem dan gelijk de e-mailadressen van refurbishers mee die ict-apparatuur inzamelen, en de websites van repair cafés. Want ook online geldt: locatie, locatie, locatie!


Jan-Henk Welink
Lees hier meer columns van Jan-Henk Welink

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door een andere deskundige op
De deskundige die Hans aanhaalt, vergeet één ding: het maatschappelijk vraagstuk rondom afvalverwerking bestaat uit technische aspecten maar ook uit sociaal-maatschappelijke effecten. Dat laatste behelst onder meer het motiveren van landgenoten zoals Hans om afvalstromen zo schoon mogelijk te houden.
Door Hans op
Hoi Petra! Ik heb deze informatie van een deskundige van de gemeente Rotterdam. Ik zal vast wel iets fout doen, maar wat jij schrijft vind ik veel te ingewikkeld als ik iets weggooi. Inmiddels zijn alle beleidsregels zo complex dat ik me er weinig tot niets gelegen aan laat liggen; men zoekt het maar uit...
Door Petra op
@Hans: met mensen zoals u winnen we de oorlog wel!

Papier en textiel moeten absoluut droog blijven tijdens de inzameling dus bij het restafval of PMD in betekent geen recycling maar inderdaad alleen nog verbranden.

GFT dat in aanraking is gekomen met restafval kan nog worden vergist en daarna verbrand. Composteren is geen optie meer.

E-waste wordt (deels) handmatig uit elkaar gehaald als het apart is aangeboden. E-waste wordt niet uit het restafval gehaald en dus verbrand. Daarom ook hier geen recycling dus (normaal circa 95%!).

Voor o.a. gips, verpakkingsglas, vlakglas, autobanden, dakbedekking, matrassen, PMD, et cetera zijn aparte verwerkingsmethoden ontworpen om zoveel als mogelijk hernieuwde grondstoffen te organiseren.

Doordat u 'alles in die bak gooit waar nog ruimte is' zorgt u voor vervuiling van de andere stromen en dus voor hogere verwerkingstarieven waardoor u de afvalstoffenheffing in uw gemeente onnodig hoog maakt. Ik neem zomaar aan dat uw medebewoners u daarvoor niet dankbaar zullen zijn!

Ik vraag me echt af hoe deskundig uw deskundige is....


Door Hans op
Sinds een deskundige mij vertelde dat alleen afvalscheiding bij de verwerking - dus op het eind, met allerlei machines - zinvol is, ben iki er mee gestopt. Ik gooi alles in die bak waar nog ruimte is; verder wordt alles hier toch verbrand: nog een reden om het niet te scheiden.