of 63966 LinkedIn

Gemeenten blijven scholen langs wegen bouwen

Het lokale bestuur is de ontbrekende schakel in het zorgen voor deugdelijk beleid op het gebied van kinderen, milieu en gezondheid. Dat stelt Peter van den Hazel, milieuarts bij de GGD Gelderland-Midden in Arnhem.

Ondanks wetenschappelijke kennis over gezondheidsrisico’s van luchtverontreiniging voor kinderen, blijven gemeenten scholen bouwen langs drukke wegen. Het lokale bestuur is de ontbrekende schakel in het zorgen voor deugdelijk beleid op het gebied van kinderen, milieu en gezondheid. Dat stelt Peter van den Hazel, milieuarts bij de GGD Gelderland-Midden in Arnhem. Hij promoveert 8 november aan de Radboud Universiteit Nijmegen op onderzoek naar kinderen, gezondheid en milieu.

De effecten van fijnstof op de gezondheid van kinderen zijn bekend en er zijn goede richtlijnen om de bestaande risico’s tegen te gaan. Toch doen we in Nederland nog weinig met die kennis, stelt u. Hoe komt dat?

 

‘Vaak is niet goed duidelijk wie probleemeigenaar is, dat zie je van Europees, tot ministerieel, tot lokaal niveau. Bij mijn werk als GGD-milieuarts heb ik, als het over de locatie voor een nieuwe school gaat, te maken met wethouders ruimtelijke ordening (r.o.), milieu en volksgezondheid. En dan is er de onderwijswethouder nog. Zij zouden het als een gezamenlijke verantwoordelijkheid moeten oppakken, maar in de praktijk zien we dat ze niet altijd bij elkaar te rade gaan, of pas wanneer de beslissing al is genomen. Meestal is het een r.o.-beslissing. Die is ook vrij eenduidig te maken: we kiezen voor locatie x of y, want daar is plek. De milieuwethouder kan, als hij over goede cijfers beschikt, nog wel wat zeggen over de luchtverontreiniging ter plaatse. De gezondheidswethouder heeft het lastiger: het effect dat een keuze heeft op de gezondheid van kinderen, is moeilijk inzichtelijk te maken.’

 

Maar iedereen weet nu toch wel dat je geen scholen langs drukke wegen moet bouwen?


‘Toch gebeurt het nog. Economische drijfveren spelen een belangrijke rol. Naast drukke wegen is de bouwgrond nu eenmaal het goedkoopst. Enige tijd geleden was hier in Gelderland een plan voor een industrieterrein in het klaverblad tussen twee snelwegen bij Beuningen. Onderdeel van de deal was dat er voor werknemers van de bedrijven een kinderdagverblijf zou komen. Als GGD hebben we gezegd dat we dat geen goed idee vinden, maar voor de ontwikkelaar woog dat onderdeel heel zwaar en de gemeente wilde geen nee zeggen tegen de werkgelegenheid. Uiteindelijk is het dagverblijf uit de plannen gehaald, maar daar heeft de wethouder flink voor moeten zweten.’

 

Er zijn toch Europese richtlijnen op milieugebied?


‘Klopt, maar die zijn een compromis tussen wat praktisch haalbaar is – om te kunnen blijven bouwen – en wat gezondheidkundig aanvaardbare risico’s zijn. Die normen zijn gebaseerd op de risico’s bij gezonde volwassenen, ze zijn niet toegespitst op kinderen of mensen met een zwakke gezondheid. Voor deze kwetsbare groepen is die compromisnorm niet goed genoeg. Juist bij kinderen heb je het meeste baat bij een reductie van de verontreiniging. Minder fijnstof heeft aantoonbaar effect op het aantal gezondheidsklachten bij kinderen.’

 

Heeft u praktische tips voor gemeenten om gezondheid een betere plek te geven in r.o.-beleid?

 

‘Maak de keuze voor nieuwe locaties voor kwetsbare groepen transdisciplinair, dus met alle vakgebieden samen. Dit betekent, op tijd en aan de voorkant met verschillende partijen naar een voorgestelde situatie kijken. Samen aan een advies werken waarin ook volksgezondheidsaspecten zijn opgenomen. Daarnaast kunnen gemeenten en scholen verkeersplannen maken, om ronkende auto’s voor de schooldeur te voorkomen. Overigens zijn er ook gemeenten die aanvullend beleid hebben opgesteld voor gevoelige bestemmingen, zoals scholen, kinderdagverblijven en ziekenhuizen. Ze nemen dan geen beslissing tenzij voor een plan een positief advies door de gezondheidsdienst is afgegeven. Als GGD zouden we zo’n advies heel graag willen verplichten.’

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Bert Visscher (Milieuadviseur) op
In de gemeente Amersfoort is ca. 4 jaar geleden als beleid vastgesteld dat scholen e.d. op tenminste 100 m uit de rand van rijkswegen dienen te worden gevestigd ongeacht de omvang van de luchtverontreiniging.
Door Frank Zuylen (stedebouwkundige en stadsbewoner) op
In dit artikel spitst de discussie zich toe op de consequenties voor scholen en/of kinderdagverblijven maar de problematiek van de fijnstofvervuiling treft veel meer menselijke verblijven en/of activiteiten.
Vanwege de verbreding van de A2 rond Den Bosch schoof de verkeersgoot een flink stuk op richting sportveldencomplex Oosterplas, alwaar de plaatselijke, zeer succesvolle hockeyvereniging haar onderkomen heeft. Vóór de verbreding van de A2 werd het sportcomplex nog door bomenrijen en dichte onderbeplanting afgeschermd. Die vingen een deel van het fijnstof af. Nu ligt het complex onbeschermd in de zone waarin de uitstoot van het verkeer van de A2 neerslaat. Het gezondheidsrisico is hier waarschijnlijk nog veel groter omdat de sporters tijdens de trainingen en wedstrijden zeer intensief ademen en dus waarschijnlijk ook veel meer fijnstof dan gemiddeld binnenkrijgen.
De fijnstofproblematiek zet de gebruikelijke ruimtelijke ordening van functies behoorlijk op zijn kop.
Door René (medewerker) op
In Vianen hebben ze bedacht dat het nodig was om op het smerigste plekje van Vianen (ooit gemeten door MIlieudefensie), namelijk bij een rotonde die de toegang vormt tot de binnenstad en tevens richting industrieterrein voert, een kinderdagverblijf te plaatsen in een bestaand gebouw. Ze hebben het parkeerterrein wat juist aan de rotondekant zit omgevormd tot speelterrein. MIjn zoon heeft daar drie jaar gezeten, drie jaar gehoest dag in dag uit. Het is meer dan schandalig! Niemand die hier ingrijpt, niemand die het interesseert.
Door Nobby (animal cop) op
Gemeenten bepalen dat nauwelijks meer nu het onderwijs is gedoordecentraliseerd. Wel zou een goede ruimtelijke ordening ervoor moeten zorgen dat elkaar bijtende belangen niet meer voorkomen. In de praktijk zie je echter dat de normen worden opgerekt en met ontheffing overschreden. De gronden dicht bij de wegen zijn simpelweg meer gewild dan midden in de bush-bush.
Door Jan op
In tegenstelling tot het uitgangspunt van dit artikel functioneert het lokala bestuur op dit punt dus wel degelijk goed.
Wetenschap zorgt voor de feiten (geld, geluid, fijnstof, behoefte aan onderwijs etc), de politiek voor de weging tussen die feiten. dat is nu net de essentie van het verschil tussen politiek en wetenschap!
Overigens vraag ik me af of: "Ze nemen dan geen beslissing tenzij voor een plan een positief advies door de gezondheidsdienst is afgegeven" juridisch wel deugt, aangezien het bestuur op dat moment de keuze dus bij de GGD legt en niet meer bij het bestuur. Ook bij een negatief advies mag en kan het bestuur toch positief besluiten.
Door Criticus (Ambtenaar) op
Eenzijdig ingestoken artikel.
Ouders willen optimale bereikbaarheid met de auto om daarna door te kunnen gaan naar het werk. En hoe kom je met de auto bij de school... vliegend of over de weg?

Datzelfde geldt voor woningbouw. Kent u het begrip NIMBY?
Door Meneer Harry op
De vraag is wat zijn de afwegingen, ruimte, financieel, belangen, zeg het maar. Belangrijk is om te bepalen hoe het zou MOETEN, dat moet je uitgangspunt zijn. Simpel.
Door Cees (beleidsmederker) op
En dat geldt ook voor woningen. De gemeente geeft zichzelf ontheffing, rekt de geluids- en andere milieunormen op en hoppa, we hebben weer een nieuw flatgebouw of woonwijk langs de drukke weg. De bewonders hebben nergens last van.........zolang ze hun driedubbel-glas-ramen dichlaten.