of 59250 LinkedIn

Bouwen in het groen: kom uit de schutterputjes

AfbeeldingMinister Ollongren gaf zeer genuanceerd aan dat voor de bouw van honderdduizenden woningen er ook ‘in het groen’ ruimte nodig zou is. Gevolg: in vakkringen ontspon zich een venijnig debat, met voorspelbare reacties. Kort door de bocht samengevat: zijn we net zo lekker aan het transformeren en herbestemmen, trekt de minister het vloerkleed onder ons vandaan.

Onzin natuurlijk. Er zijn meer opgaven in de stad die om voorrang vechten: klimaatadaptatie, mobiliteit en energie om er een paar te noemen. Daarnaast wil niet iedereen in de stad wonen. En zelfs als dat wel het geval is, en we het geld hadden om maximaal te herbestemmen en te transformeren, dan nog is het nog steeds zeer de vraag of het in kwantitatief opzicht wel voldoende is. Alleen al Noord-Holland staat voor de opgave ruimte te vinden voor zo’n 250.000 woningen tot 2040.

 

Van stad naar groen
Zelf probeer ik het digitale tijdperk (in de stad is goed, buiten de stad is fout) achter me te laten. Dat valt niet mee. Ik ben ook opgeleid en als professional gevormd in een periode waarin we steeds hebben ingezet op verdichting, functiescheiding, gebundelde deconcentratie, et cetera. Daar waren ook goede redenen voor hoor, begrijp me niet verkeerd. Alleen, de wereld verandert in rap tempo, dus nieuwe opgaven dienen zich aan. En die opgaven vragen om een andere aanpak.


Rode en groene contouren geen doel op zich
Ik gun onze steden een mooie toekomst en hopelijk blijven ze altijd een wezenlijk onderdeel uitmaken van onze samenleving. Steden zijn immers ook bronnen van vermaak en broedplaatsen voor creativiteit en innovatie. Maar toch, als je even buiten de digitale rood-groene kaders stapt dan kom je tot een aantal conclusies. Semi-autonoom rijdende auto’s zijn straks voor iedereen beschikbaar, circulariteit en het sluiten van kringlopen vertaalt zich vaak ook in ruimtelijke nabijheid, de energietransitie is ook een ruimtelijk vraagstuk, onze kijk op landbouw en ons voedsel  verandert en heeft ruimtelijke consequenties en de klimaatverandering vergt dat we verbindingen voor flora en fauna moeten blijven realiseren. De  vraag ‘wel of niet in het groen’ is wellicht niet meer zo relevant. Rode en groene contouren zijn immers geen doel in zichzelf. Het gaat erom dat je prangende opgaven in samenhang realiseert en uiteindelijk slaan die neer in een gebied(sontwikkeling).

 

Laten we onze kennis, kunde en energie steken in concepten waarbij er geen taboes vooraf zijn. We moeten ook durven nadenken over nieuwe concepten waarin de genoemde opgaven samen komen en ons niet op voorhand laten beperken door groene of rode contouren. Ik sluit me graag aan bij de inbreng van het College van Rijksadviseurs bij de Ronde Tafel over de NOVI: “Denk bij het formuleren van regels en kaders vanuit wat je wil voorkomen om verder zo veel mogelijk vrijheid voor anderen te laten. Niet dichttimmeren, maar uitnodigen tot initiatief en innovatie, en tegelijkertijd ook onwenselijke excessen voorkomen.” De ‘vette’ letters zijn overigens overgenomen van het College.

 

Ik voeg daar aan toe: we moeten weg uit de schuttersputjes van het eigen gelijk. De groene ruimte verdient een mooie toekomst. Net als de stad. We kunnen de groene ruimte niet links laten liggen.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Contactgegevens

AfbeeldingOver Morgen

Kleine Koppel 26

3812 PH Amersfoort

+31 (0) 33 3036800

overmorgen.nl

Meer nieuws

Wilt u eens in gesprek met Over Morgen?
Neemt u gerust contact met ons op.

Whitepapers

Bloggers