of 59162 LinkedIn

75.000 woningen per jaar, hoe krijgen we dat voor elkaar?

De krapte op de woningmarkt en de opgave om die op te lossen is inmiddels een veel besproken onderwerp. In de Nationale Woonagenda zijn eerder dit jaar hoge ambities vastgelegd om de beknelde situatie op de Nederlandse woningmarkt op te lossen: het toevoegen van 75.000 woningen per jaar.

Gelet op de omvang van de opgave is volgens experts op veel plekken een actieve(re) houding van de overheid nodig, zowel landelijk door het Rijk als lokaal door gemeenten. Maar wacht even, actief grondbeleid door gemeenten, moeten we daar echt weer aan beginnen? Dat pakt de markt toch wel op?

Dat de markt een deel van de woningbouwopgave zelf kan oppakken en realiseren is natuurlijk zondermeer waar. De vraag die hier echter aan de orde is: is dit voldoende om de enorme woningbouwopgave te realiseren? En daarop is het antwoord: nee.

 

• De afgelopen na-de-crisis-jaren zijn veel extra woningen gerealiseerd door transformatie van kantoren, maar die transformatievoorraad raakt op. Verder zijn veel uitleg- en herontwikkelingsplannen van voor de crisis de afgelopen jaren opgepakt en volgebouwd en loopt daarmee de resterende planvoorraad snel leeg.

 

• Op basis van het aantal verleende bouwvergunningen in 2017 en 2018 gaan wij de doelstelling van 75.000 woningen de komende jaren bij lange na niet halen. Om de woningbehoefte echt tegemoet te komen, zullen niet alleen bestaande plannen moeten worden versneld, maar moet ook kritisch worden gekeken naar de plancapaciteit op de lange termijn. Er zijn grootschalige nieuwe plannen en woningbouwlocaties nodig.  

 

• Niet alleen gemeenten, ook ontwikkelaars hebben door de crisis veel financiële schade geleden op grondposities. Ontwikkelende partijen zijn deels verdwenen en deels veel kleiner geworden en ook terughoudender geworden op grondposities. Ze ontwikkelen vooral de wat kleinere, eenvoudige plannen en hun corebusiness is en blijft het bouwen van woningen. Voor de enorme structurele bouwopgave van 75.000 woningen per jaar zijn juist grotere en complexere woningbouwprojecten nodig.

 

• Het realiseren en/of financieren van gemeentelijke beleidsdoelstellingen is met een actievere gemeentelijke rol makkelijker. Denk daarbij aan de beleidsdoelstellingen op het gebied van woningbouw, energietransitie, klimaatadaptatie, mobiliteit en infrastructuur. Gemeenten zoeken naar regie op de programmering van de verschillende segmenten, laag, midden en duur in huur en koop. Het doel van die regie is het creëren van een goede balans  in de woningprogrammering om de doelgroepen in stad of dorp te houden en naar je toe te trekken. Door een actievere politiek te voeren houdt de gemeente hier meer sturing op.

 

• Daar komt nog bij dat de financiële regelgeving van gemeenten dermate is aangescherpt dat de extreme financiële risico's (€ 3,0 miljard afboekingen door gemeenten) zich niet meer kunnen voordoen. Aan actieve grondpolitiek alleen om financieel gewin moet je nooit beginnen.

 

Kortom, als je als gemeente echt aan de slag wil met de forse woningbouwopgave ontkom je niet aan het serieus overwegen van een actieve(re) grondpolitiek. Dat is een bewezen route voor het versnellen van de woningbouw!

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door H. Wiersma (gepens.) op
Naar mate Overheden actiever worden op het gebied van grondpolitiek nemen de risico's toe. Dat heeft het verleden wel geleerd. Veel gemeenten hebben inmiddels hun lesje wel geleerd.
Grondpolitiek kan de Overheid daarom beter overlaten aan de markt en Woningbouwcorporaties, tenzij de Rijksoverheid garanties gaat verstrekken voor eventuele gemeentelijke verliezen of zelf gaat starten met een Grondbank.

Contactgegevens

Afbeeldingbbn adviseurs

De Molen 100, 3995 AX Houten

Postbus 94, 3990 DB Houten

T 088 – 226 74 98

F 088 – 226 74 04

www.bbn.nl

info@bbn.nl

Meer nieuws

Whitepapers

Bloggers