of 61441 LinkedIn

Those who don’t jump, will never fly

AfbeeldingEen parachutesprong maken: ik heb er wel eens van gedroomd. Met z’n allen opstijgen in een klein vliegtuigje. De schuifdeur die op spronghoogte opengaat. Je zit in de opening, de koude wind in je gezicht, de aarde vier kilometer beneden je. Het moment waarop elke vezel in je lijf schreeuwt om die sprong niet te wagen… (Vaak het moment dat ik badend in het zweet wakker word.)

We naderen spronghoogte

Veel gemeenten staan ook voor een sprong. Nog elf maanden totdat de Omgevingswet in werking treedt. Ik merk dat veel gemeenten nu pas beseffen wat dit betekent. Het vergunningenspoor dat nog moet worden ingericht, de implementatie van het Digitaal Stelsel Omgevingswet (DSO), de omgevingsvisie (eind 2023) en de omgevingsplannen (alhoewel die pas in 2029 klaar hoeven te zijn). En misschien nog wel de grootste opgave, een organisatie die anders moet werken en denken.


Stop de Omgevingswet?

Logisch dat je jezelf nu vragen gaat stellen. Levert die Omgevingswet ons wel iets op, wordt het écht gemakkelijker, kunnen we nu al niet veel lokaal regelen? De eerste reactie is: ‘we zijn er niet klaar voor; we gaan het niet doen’. Vanuit de juridische hoek is er zelfs al een ‘Stop de Omgevingswet’-beweging gestart om ervoor te zorgen dat het Omgevingswet-vliegtuig rechtsomkeert maakt.


Een juridische jungle

Deze tegenbeweging stelt dat we straks een juridische jungle inlopen waar de routes niet eenvoudiger, maar juist complexer zijn geworden. Waar het nog maar de vraag is of burgerinitiatief meer ruimte krijgt, plannen wel in samenhang worden beoordeeld en de kwaliteit van de leefomgeving verbetert. Kortom, de sprong is volkomen zinloos, de parachute niet vertrouwd. Dus waarom blazen we de boel niet af?


De reden voor deze sprong

De Omgevingswet voelt misschien als een sprong in het diepe (zeker wanneer je niet goed voorbereid bent). Je weet vooraf niet exact waar je terecht gaan komen. Feit is dat de ambities die we in 2011 hadden, nog altijd als een paal boven water staan. Minder regeldruk, meer participatie, meer samenhang, meer lokaal en duurzaam ontwikkelen en vergeet het onderwerp gezondheid vooral niet. Maar we willen vooral de wetgeving aanpassen aan de behoeften van vandaag en morgen, voor ons en de toekomstige generaties. En het huidige stelsel is hiervoor niet meer toereikend.  


Zorg voor een goede lokale landing

De Omgevingswet is niets meer dan een aanpassing van het juridische fundament om die sprong mogelijk te maken. Je moet als gemeente vooral zélf de regie nemen om te bepalen hoe die Omgevingswet lokaal landt. Of die sprong gemakkelijk wordt? (Zonder juridische dilemma’s, onzekerheid, lastige afwegingen) Ongetwijfeld niet… Maar ik geloof wel degelijk in een goede landing. En wie eenmaal landt, is blij dat ‘ie de sprong toch heeft gewaagd.

 

Misschien wordt er op 1 juli nog besloten tot uitstel. Maar het moment dat die deur van de Cessna openschuift, komt. Gaan we nu tegen de piloot zeggen dat we onverrichte zake huiswaarts keren? Wat mij betreft niet.

 

Immers, those who don’t jump, will never fly.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Broadcaster op
De eersten zullen de laatsten zijn.

Contactgegevens

Antea Group

Afbeelding

Tolhuisweg 57,

8443 DV  Heerenveen

Postbus 24,

8440 AA  Heerenveen

Tel. (0513) 63 45 67

www.anteagroup.nl

info.nl@anteagroup.com

Meer nieuws

Bloggers

Evenementen

Afbeelding

Afbeelding

Whitepapers