of 64621 LinkedIn

Nationale politie, lokale verankering

Reageer

Wie hecht aan een echt integraal lokaal veiligheidsbeleid, kan niet anders dan kiezen voor een nationale politie met beperkte nationale sturing gekoppeld aan decentrale keuzevrijheid in gedeconcentreerde eenheden, betoogt de Brabantse korpsbeheerder en burgemeester van Tilburg Peter Noordanus.

Wie hecht aan een echt integraal lokaal veiligheidsbeleid, kan niet anders dan kiezen voor een nationale politie met beperkte nationale sturing gekoppeld aan decentrale keuzevrijheid in gedeconcentreerde eenheden, betoogt de Brabantse korpsbeheerder en burgemeester van Tilburg Peter Noordanus.

 

Dat de nationale politie er zal komen lijkt inmiddels wel vast te staan. Ik ben daar als zij-instromer in het burgemeestersambt niet rouwig om. De ineffectiviteit van het beheer in de huidige situatie lijkt mij gezien de jarenlange ICT-perikelen afdoende bewezen. En het huidige bestel is een te ingewikkelde hybride met ook nu al sterke nationale sturing. Interessanter dan de vraag of wordt de vraag hoe de nationale politie zal worden ingericht en hoe de door alle voorstanders ervan beleden noodzaak voor lokale verankering daadwerkelijk zal worden vormgegeven. De discussie gaat daarbij tot op dit moment vooral over de nog vage positie van de regioburgemeester en diens verhouding tot de collega-burgemeesters in het werkgebied van de nieuwe politiekorpsen. En daarnaast over de onomstreden versterking van de rol van de gemeenteraden bij het lokale veiligheidbeleid.

 

Over het hoofd lijkt daarbij te worden gezien dat de feitelijke inrichting van de nationale politie sterk bepalend zal zijn voor de mate waarin de beoogde lokale verankering daadwerkelijk iets voor zal stellen. Twee opvattingen concurreren hier met elkaar. Het is mogelijk de nieuwe nationale politieorganisatie in te richten langs functionele lijnen - opsporing, noodhulp, toezicht en handhaving - dan wel de nieuwe politieorganisatie kan worden ingericht op basis van een territoriaal gedeconcentreerd model met sterke districten binnen de tien nieuwe korpsen.

 

Ik zet deze twee modellen opzettelijk scherp tegenover elkaar omdat de daarmee verbonden besturingsfilosofieën ook echt met elkaar concurreren. In het model met sterke districten is prioritering en planning van de werkinzet een zaak die op dat regionale niveau - uiteraard binnen kaders, maar dan toch - in hoge mate beslist kan worden. De efficiency in de organisatie wordt op dat schaalniveau bereikt en met een zekere flexibiliteit wordt personeel dan wel voor de ene dan wel voor de andere taak ingezet. Bij een op functionele basis georganiseerde politieorganisatie ligt het accent qua besturing op de afzonderlijke werkprocessen waarbinnen ook door een landelijk functionele baas kan worden geprioriteerd.

 

Wil van lokale verankering ook maar iets terecht komen dan zal voor het model van sterke districten gekozen moeten worden en zal de regioburgemeester ook zoveel mogelijk ruimte moeten scheppen om op de districtelijke schaal in de daarbij horende driehoeken tot prioriteitstelling te komen. Dat levert volgens mij ook qua bedrijfsvoering de meest efficiënte situatie op. Zou te veel worden gecentraliseerd, dan raakt de politie behalve losgezongen van het lokaal bestuur ook te ver weg van de plek waar daadwerkelijk capaciteitsvragen afgewogen en beantwoord kunnen worden. En evident is ook dat in die situatie multi-inzetbaarheid al gauw onder druk komt te staan.

 

Ik zie een zekere analogie met mijn vorige werkkring: het bedrijfsleven. Slim georganiseerde grote bedrijven kiezen ervoor met een zo mean and lean toegeruste holding hun organisatie qua vraag en aanbod - productie en sales - zo dicht mogelijk bij hun klanten te brengen. Alleen dicht op de klant is de vraag goed te determineren en te bewerken en is het aanbod daar het best op af te stemmen en het snelst te leveren. Dat is bij de politie niet anders. Wie daarbij ook hecht aan een echt integraal lokaal veiligheidsbeleid, waarbij bestuurlijke en strafrechtelijke handhaving hand in hand gaan, kan niet anders dan kiezen voor een nationale politie in een organisatieopzet waarbij strategische en dus beperkte nationale sturing gekoppeld wordt aan decentrale keuzevrijheid in de gedeconcentreerde eenheden. Een organisatiemodel met sterke districten is daarvoor essentieel. Ik ben er van overtuigd dat een op deze wijze georganiseerde politie een politie-organisatie oplevert, die ook dicht bij de burgers blijft staan en daarmee ook een grotere klant tevredenheid brengt.

 

Peter Noordanus, korpsbeheerder Midden- en West Brabant/Burgemeester van Tilburg   

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Vacatures

Klik hier voor alle vacatures

Van onze partners