of 62812 LinkedIn

Stukken bestaan, maar zijn van niemand

Boudewijn Warbroek 11 reacties
Minister Ter Horst van Binnenlandse Zaken weigert het archief van de commissie- Cornielje vrij te geven. De stukken staan bij het departement op een server, maar ‘zijn niet ons juridisch eigendom’, zegt een woordvoerder van de minister.

De server bij Binnenlandse Zaken is vermoedelijk de enige plek waar de documenten bewaard zijn gebleven. Een ambtenaar van het departement was destijds secretaris van de onderzoekscommissie.

 

De commissie-Cornielje deed in 2006 en 2007 onderzoek naar vermeende misstanden bij de politie Gelderland-Midden. De VVD’er Clemens Cornielje, commissaris van de koningin in Gelderland, was gemandateerd opdrachtgever. Hij werkte in opdracht van de minister van Binnenlandse Zaken.

 

Het tweeënhalf jaar geleden afgeronde onderzoek is weer actueel door recente publicaties in onder meer Binnenlands Bestuur. Het eindrapport blijkt op ogenschijnlijk cruciale onderdelen af te wijken van een eerdere conceptversie. Daardoor zijn twijfels ontstaan over de toedracht rond een sale and leaseback- constructie. Hierbij werden politiepanden verkocht aan een projectontwikkelaar met wie de korpsleiding goed bekend was. Een verklaring hierover van een concurrerende ontwikkelaar werd uit de eindtekst geschrapt.

 

De Nederlandse Politiebond (NPB) concludeerde in juni dit jaar dat Cornielje heeft ‘verzuimd werk te maken van de doofpotcultuur die binnen het korps Gelderland-Midden heerste en nog steeds heerst’.

 

Op verzoek van de Tweede Kamer heeft minister Ter Horst (PvdA) begin vorige maand besloten tot ‘nader onderzoek’. De commissie die de totstandkoming van het rapport- Cornielje heeft begeleid, is door de minister gevraagd het NPBrapport te lezen, en te beoordelen of er aanleiding is om eerdere conclusies ‘te heroverwegen’.

 

Wobben

 

Geïnteresseerd in de achtergronden, vroeg Binnenlands Bestuur met een beroep op de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) onderliggende stukken van het rapport- Cornielje op bij Ter Horst. Gevraagd werd om onder meer vergaderverslagen van de onderzoekscommissie en correspondentie met de minister.

 

Binnenlandse Zaken wees het verzoek af, en beweerde aanvankelijk dat het niet over de stukken beschikt. ‘Het is niet duidelijk waar de stukken wel zijn. We hebben het juridisch helemaal laten uitzoeken, maar het is hier niet bekend waar de documenten zijn gebleven’, zei een behandelend ambtenaar in een telefonische toelichting, na intern navraag te hebben gedaan.

 

De ambtenaar benadrukte eveneens dat de onderzoekscommissie ‘niet onder de paraplu van Binnenlandse Zaken heeft gefunctioneerd’. Het secretariaat werd weliswaar gevoerd door een ambtenaar van het departement, maar deze had intern ‘geen verantwoordingsrelatie’.

 

De toenmalig secretaris, Rob Wessels, werkt inmiddels niet meer bij Binnenlandse Zaken. Uit een toelichting die hij desgevraagd geeft, valt echter op te maken dat het departement wel degelijk over alle documenten beschikt: ‘Sinds twee jaar ben ik weg bij Binnenlandse Zaken. Maar toen ik er nog werkte, was alles daar opgeslagen. Niet in de normale stukkenstroom, maar in een afgescheiden digitale omgeving.’ Het is bij Binnenlandse Zaken gebruikelijk dat alles digitaal wordt gearchiveerd. Stukken die per post binnenkomen, worden ingescand.

 

Harde schijf

 

In de wetenschap dat Binnenlands Bestuur contact heeft gehad met de toenmalig secretaris, kwam een woordvoerder van minister Ter Horst begin deze week met een nieuwe verklaring: ‘Als die stukken hier nog ergens op een harde schijf staan, dan zijn ze niet van ons. In die zin berusten ze niet bij Binnenlandse Zaken.’

 

De woordvoerder benadrukt dat het secretariaat van de commissie is opgeheven, zoals ook in de afwijzing van het Wob-verzoek staat. Maar wie is volgens het departement dan de juridisch eigenaar van de stukken? ‘Volgens mij niemand’, zegt de woordvoerder. ‘Je moet het vergelijken met een geleende fiets. Als de eigenaar overlijdt, geeft dat jou nog niet het recht om die fiets te verkopen. Zo is het met deze stukken ook; ze zijn nooit van Binnenlandse Zaken geweest, en zijn dat ook nu niet.’

 

Wob-deskundige Roger Vleugels noemt het ‘onzin’ dat Binnenlandse Zaken zich erop beroept geen juridisch eigenaar van de stukken te zijn: ‘Het doet er helemaal niet toe wie de eigenaar is. Het gaat erom wat voorhanden is.’

 

De Nederlandse Politiebond (NPB) heeft in het verleden in deze zelfde zaak eveneens geprobeerd om met een beroep op de Wob stukken boven tafel te krijgen. De bond werd van het kastje naar de muur gestuurd, vertelt een hierbij betrokken juriste. De NPB wil onder meer inzage in een rijksrecherche-onderzoek naar de sale and leaseback-constructie, en hierbij horende stukken. Een beroepschrift hierover is nog in behandeling bij de rechtbank.

 

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Michiel Jonker (ambtenaar) op
@ R. Hedde van der Heijde

Goede vraag. De taliban, natuurlijk! Die hebben in de Bora-Bora-grotten nog wat archiefruimte. Daar hoef je niet bang te zijn dat er lijken uit de kast vallen, want daar is helemaal geen kast!
Door R. Hedde van der Heide op
Heeft iemand zich al eens afgevraagd wie de eigenaar-zorgdrager is/zal zijn na décharge, van het archief van de (van alles en iedereen onafhankelijke) Commissie Davids?
Door S.V.O. (bezorgd burger) op
Heeft Ad de conceptversie ook nog?
Door Ad op
En hier is het te vinden:

http://www.minbzk.nl/?ActItmIdt=104821
Door S E Planting (Docent) op
Ze moet haar snuivende en dealende vrienden uit Arnhem dekken. Het leven is eenvoudig, de leugens maken het complex.
Door enklaar (beleidsmedewerker) op
gewoon wobben dan komt het helemaal goed
Door Rienk Jonker op
Een kwestie van toepassen van de Archiefwet 1995. Het gaat om het archief van een commissie die in opdracht van de minister van BZK handelde. Het is zelfs zo dat het secretariaat voor deze commissie gevoerd werd door een ambtenaar van dit ministerie. Het archief is dan misschien niet een direct onderdeel van het archief van BZK maar de minister is als zorgdrager ex artikel 23 lid 1 wel bestuurlijk verantwoordelijk voor deze archiefbescheiden. Deze wet beschrijft verder wat de bevoegdheden en verplichtingen van de zorgdrager zijn. Omdat het om archiefbescheiden gaat en de minister de zorgdrager is kan zij als bestuursorgaan ex WOB een besluit nemen over de inzage in het betrokken archief.
Door Michiel Jonker (ambtenaar) op
Op het spoor gebracht door een artikel in Binnenlands Bestuur, heb ik twee dagen geleden "Het geheim van Den Haag" gelezen, van Joost Heldeman (pseudoniem). Hee, kennelijk was dat niet het enige geheim van Den Haag!

Ik moet toch telkens weer denken aan de wijze woorden van Michel de Montaigne, vier eeuwen geleden: "Het ergste van wat ik doe en denk, lijkt mij niet zo lelijk als wanneer ik zo laf zou zijn daar niet voor uit te komen. Iedereen is terughoudend in zijn bekentenissen, men zou dit moeten zijn in zijn daden: dan wordt het lef om over de schreef te gaan een beetje in evenwicht gebracht en in toom gehouden door de moed om dit op te biechten."

(uit: De Essays, boek III, nr. 5: "Over enige verzen van Vergilius", pag. 1087. Athenaeum-Polak & Van Gennep, 2005. Vertaling: Hans van Pinxteren)
Door Sienie Kuss op
Ik hoor wel eens ministers en staatssecretarissen iets mompelen over "transparant" en "overheid".

Zouden ze dit daar nu mee bedoelen?

Of proberen ze nu gewoon "Yes Minister" na te spelen, maar dan beter dan de VPRO het doet?
Door W. Wilkens (schrijvende) op
Inderdaad, juridisch a piece of cake.
Laat zien dat deze minister iets te verbergen heeft en dus (ook) niet te vertrouwen is.

Vacatures

Van onze partners