of 59318 LinkedIn

Eén Nederlandse politie is geen ramp voor het land

Arie de Gelder Reageer

Professor Elzinga legt in zijn column in Binnenlands Bestuur van 26 juli 2019 terecht de vinger op een paar zere plekken van de Nederlandse politie.

Zijn kritiek op de naamgeving ‘Nationale politie’ werd al benoemd door prof. Jan Naeyé toen het wetgevingstraject voor de politiereorganisatie nog niet was afgerond. Naeyé sprak zijn zorg uit dat het begrip Nationale politie iets zou worden van ‘Den Haag’ en niet van de rest van het land. Hij drong erop aan alleen nog te spreken van de ‘Nederlandse politie’.

 

Toen ik lang geleden - als lid van het Korps Rijkspolitie - in discussies met (gemeentepolitie-) collega’s mijn voorkeur uitsprak voor één Nederlands politiekorps, werd mij vaak verweten: hoe kan Den Haag nu bepalen wat de wijkagent in onze gemeente moet doen? Ik trachtte dan steeds uit te leggen dat dat niet het model was dat mij voor ogen stond, en dat de rol van burgemeester en officier van justitie in het (lokale) driehoeksoverleg niet behoefde te worden aangetast. De lokale verankering die ook door Elzinga bepleit wordt!

 

De beweging die de Rijkspolitie in die jaren (begin jaren ‘90 van de vorige eeuw) in gang had gezet, namelijk de deconcentratie van het beheer, was mijns inziens de opmaat naar een hele goede mix van het adagium ‘centraal wat moet, decentraal wat kan’. Door de reorganisatie van 1994 is dit een stille dood gestorven.

 

Helaas heeft de eerste korpsleiding van de Nationale politie - voor zover ik heb kunnen waarnemen - toch ingezet op centrale operationele sturing. Waarmee de vrees van mijn vroegere gemeentepolitie collega’s bewaarheid werd, en waar nu Elzinga’s analyse op ingaat.

 

Echter, ik deel de uiteindelijke oplossing van Elzinga niet. De suggestie om te komen tot twee korpsen die hij noemt Kriminalpolizei en Ordnungspolizei brengt een tweedeling teweeg, die onontkoombaar weer zal leiden tot twee koninkrijkjes die een deel van hun energie zullen steken in het elkaar bevechten. Landelijk én lokale dienders hebben elkaar, en elkaars kennis en kunde, hard nodig.

 

Eén Nederlandse politie blijft volgens mij in ons kleine landje de aangewezen oplossing, mits een goede balans gevonden wordt in het dilemma ‘centraal-decentraal’. Aan Erik Akerboom de mooie maar lastige opdracht dit met zijn collega’s te realiseren.

 

Arie de Gelder, Montfoort

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.