of 59318 LinkedIn

Cofinancieringseis bedreiging voor vrijwilligerswerk

René Peeters Reageer

Ons land kent een rijke traditie van vrijwilligerswerk. Bijna vijftig procent van de Nederlanders is eenmalig of regelmatig actief als vrijwilliger. Maar de trend dat steeds meer gemeenten cofinanciering als eis stellen bij de samenwerking met vrijwilligersorganisaties, maakt dat het vrijwilligerswerk onder druk komt te staan.

Het zit Nederlanders in de genen om - zonder dat daar iets tegenover staat - iets te willen betekenen

voor een ander, voor de samenleving. Voor een eenzame oudere of alleenstaande moeder die

opvoedingsondersteuning nodig heeft, is hulp van vrijwilligers van onschatbare waarde. Ook economisch dragen vrijwilligersorganisaties bij aan de samenleving: de economische waarde van het

werk van de 25.000 goed geschoolde vrijwilligers van Humanitas ligt jaarlijks rond de 80 miljoen

euro.

 

Daarnaast zitten vrijwilligers in de haarvaten van de samenleving en zien zij als geen ander wat er

maatschappelijk speelt. Intussen wordt het vrijwilligerswerk complexer, vooral op het gebied van

zorg en welzijn. Taken die voorheen door professionals werden uitgevoerd, worden nu door

vrijwilligers gedaan. Dit vraagt veel van hen en vrijwilligersorganisaties.

 

Tegelijkertijd investeren verschillende gemeenten steeds minder in deze organisaties of stellen

voorwaarden waar ze niet of nauwelijks aan kunnen voldoen, zoals cofinanciering. Voor

vrijwilligersorganisaties is die eis van cofinanciering in toenemende mate een probleem. Bij

Humanitas wordt bijvoorbeeld al structureel fondsen geworven om vrijwilligers te kunnen scholen en

begeleiden én om ervoor te zorgen dat de hulp voor hulpvragers kosteloos is.

 

Een cofinancieringseis leidt er echter toe dat vrijwilligers nóg meer tijd en energie moeten steken in

fondsenwerving. Dit gaat ten koste van hun waardevolle vrijwilligerswerk en maakt het moeilijker om

vrijwilligers te werven, te binden en te behouden. Vrijwilligers willen immers vooral andere mensen

helpen en niet zelf geld moeten zoeken voor projecten omdat gemeenten een financiële bijdrage

eisen.

 

Bovendien kan, als het niet (volledig) lukt om cofinanciering te vinden, het gevolg zijn dat er helemaal

geen hulp kan worden geboden. Zo komen mensen die hulp nodig hebben in de kou te staan, terwijl

gemeenten niet krijgen waar ze juist meer van wil hebben: inzet van vrijwilligers én hulp aan mensen

die het nodig hebben. En dat terwijl de inzet van vrijwilligers kostenbesparend is, door de

preventieve werking die ervan uit gaat in het voorkomen van professionele zorg.

 

Vereniging Humanitas roept daarom gemeenten op te stoppen met het stellen van eisen aan

vrijwilligersorganisaties, zoals cofinanciering, die het waardevolle vrijwilligerswerk tegenwerken. In

plaats daarvan wil Humanitas met gemeenten en andere organisaties in gesprek over de vraag hoe de verbinding tussen formele en informele zorg het best kan worden versterkt.

 

René Peeters, voorzitter hoofdbestuur Humanitas

Verstuur dit artikel naar Google+