of 59345 LinkedIn

Waterstof is een groene leugen

Wim Schermer Reageer

Waterstof lijkt de nieuwe heilige graal van oliemaatschappijen, sommige wetenschappers, rijksen provinciale bestuurders. Je zou het kunnen gebruiken voor auto’s en bussen en er huizen mee kunnen verwarmen. Maar is het milieuvriendelijk?

Productie kost nog te veel elektriciteit

Waterstof kun je op drie manieren produceren. Uit aardgas en veel elektriciteit ontstaat zogenaamde grijze waterstof. Van alle waterstof wordt nu 99 procent op deze vervuilende wijze geproduceerd, waarbij alle vrijkomende CO2 in de atmosfeer verdwijnt. Als de CO2 wordt afgevangen en onder de grond wordt opgeslagen, spreken we over blauwe waterstof. Dat gebeurt nog vrijwel niet. Groene waterstof krijg je door elektrolyse van water en elektriciteit.

Waterstof is een energiedrager, geen energiebron. Om van aardgas, maar ook van water, via elektrolyse waterstof te maken zijn enorme hoeveelheden elektriciteit nodig. Omzetting van 1 kWh elektriciteit via elektrolyse naar waterstof levert een verlies op van 50 procent, er blijft nog maar 0,5 kWh over. Ga je die waterstof in een autobrandstofcel weer omzetten in elektriciteit, dan raak je nog eens de helft kwijt. Van die ene duurzame kWh is dan nog minder dan een kwart over voor de aandrijving van de auto. Ter vergelijking, accu-voertuigen houden van de oorspronkelijk opgewekte elektriciteit driekwart over om de wielen aan te drijven, drie maal zo gunstig.

Waterstof heeft nadelen die meestal worden verzwegen: een extreem laag rendement en daardoor vier maal duurder dan rijden op accu’s. Er zijn twee tot drie maal zoveel windmolens nodig om deze ‘duurzame’ waterstof te produceren. De productie van grijze waterstof is zeer vervuilend door CO2-uitstoot. Waterstof tankstations kosten enkele miljoenen en kunnen maar enkele tientallen auto’s per dag tanken. Brandstofcellen kosten 25.000 euro, verbruiken platina en hebben een beperkte levensduur. Een waterstofauto is twee maal duurder dan een elektrisch aangedreven auto met hetzelfde bereik.

Er zijn veiligheidsissues bij het zeer kostbare vervoer en opslag, het effectieve bereik is met rond 400 km beperkt en het geringe aantal laadstations beperkt de gebruiksmogelijkheden. Het argument dat waterstof gemaakt kan worden met ‘overtollige’ winden zonne-energie gaat niet op. Bij de huidige 10 procent duurzaam opgewekte energie zijn er geen overschotten. Pas in 2030 zou dit heel soms het geval kunnen zijn. Voor auto’s en bussen is waterstof dan ook geen duurzame en feitelijk een vervuilende oplossing. Betaalbare elektrische auto’s als bijvoorbeeld de Hyundai Kona rijden 500 km op één acculading en kunnen snel laden. Verwarmen van huizen met waterstof?

In Rozenburg worden twee appartementencomplexen ermee verwarmd. Die route kost twaalf maal meer energie in vergelijking met een grondwater warmtepomp. We moeten ons gasnet dan ook niet gebruiken om waterstof te transporteren en met duurzamere methoden energie opslaan. Denk hierbij aan waterkracht, zogenaamde pumped hydro. Ook ligt er nog een ‘Plan Lievense 2’ op de plank. Zonne-energie geimporteerd uit Noord-Afrika is zelfs nog drie maal duurzamer dan in Nederland geproduceerde waterstof. Al met al is waterstof eerder een groene leugen dan de heilige graal voor een duurzame energievoorziening.

Wim Schermer werkte bij de politie en als ondernemer. Hij bezit een met een warmtepomp uitgeruste stolpboerderij.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.