of 58952 LinkedIn

Overheden beknibbelen op kwijtschelding minima

Mensen met een smalle beurs verliezen in meer en meer hoeken van het land een financiële tegemoetkoming: lokale overheden worden minder scheutig met het verlenen van belastingkwijtscheldingen.

Mensen met een smalle beurs verliezen in meer en meer hoeken van het land een financiële tegemoetkoming: lokale overheden worden minder scheutig met het verlenen van belastingkwijtscheldingen.

Groningen, Schiedam, Rotterdam, Hoogheemraadschap Delfland. Op het onlangs gehouden landelijk invorderingsoverleg van de Landelijke Vereniging Lokale Belastingen (LVLB) werden zomaar wat grote decentrale overheden opgesomd waar een begin is gemaakt met het versoberen van het kwijtscheldingsbeleid.

 

Meer solidariteit

Hoogheemraadschap Delfland is met ingang van dit jaar begonnen met het afbouwen van de kwijtschelding voor de zuiveringsrechten voor minima. Delfland liep door de kwijtschelding, die gold voor 54.000 huishoudens, naar schatting 15 miljoen euro mis. Het hoogheemraadschap beoogt met de afschaffing van de kwijtschelding te zorgen voor ‘meer solidariteit’. Als de minima niet betalen, moeten anderen immers meer betalen. Kwijtschelding betekent namelijk dat een deel van de huishoudens geen belastingen betaalt. De gederfde inkomsten als gevolg van kwijtschelding worden verdeeld over de overgebleven groep belastingbetalers. Die betalen dan ook een hoger bedrag naarmate de aanslag voor meer huishoudens wordt kwijtgescholden.  

Vooral voor burgers met een inkomen net boven het minimumniveau pakt kwijtschelding onrechtvaardig uit, aldus een speciale onderzoekcommissie voor de waterschappen, de Commissie Aanpassing Belastingstelsel (CAB).

 

Grootstedelijk probleem

Het kwijtschelden van waterschapsbelasting blijkt voor een aantal waterschappen een probleem te worden, en dan vooral voor ‘grootstedelijke’ waterschappen zoals Delfland. Onderzoek van het Centrum voor onderzoek van de economie van de lagere overheden (Coelo) in Groningen bevestigt het beeld dat de Randstedelijke waterschappen een groter probleem hebben. In Delfland – met inliggende gemeenten als Den Haag en Zoetermeer – was in 2014 6,8 procent van de opbrengst van de waterschapsheffingen nodig om te compenseren voor inkomstenderving als gevolg van kwijtschelding. In totaal was in Nederland dat aandeel in dat jaar 3,1 procent, tegen gemiddeld 4,6 procent in de Randstadwaterschappen. In 2015 steeg het landelijke percentage zelfs verder door naar 3,6 procent.

 

Afvalstoffenheffing

Maar ook waterschappen in niet bepaald verstedelijkte gebieden als de Achterhoek hebben te maken met een flinke stijging van het aantal kwijtscheldingen. Zo zag het Waterschap Rijn en IJssel bijna een verviervoudiging van het aantal kwijtscheldingen tussen 2010 en 2014.

Waar eerst 100 procent kwijtschelding werd verleend, wordt die her en der afgebouwd tot circa 50 procent. Dat geldt bijvoorbeeld voor de gemeente Rotterdam. Ook Arnhemmers die op een bijstandsniveau leven, moeten vanaf 2018 gaan betalen voor de afvalstoffenheffing. De gemeente Arnhem stopt over 2 jaar met het volledig kwijtschelden van deze gemeentelijke belasting. Voor een gezin betekent dat een extra uitgave van circa 112 euro per jaar. Het college van burgemeester en wethouders wil dat de gemeente vanaf 2018 54 procent in plaats van 100 procent van de gemeentelijke heffing kwijtscheldt. Dat levert Arnhem 761.000 euro op.

 

Kwetsbaren

De Haagse PvdA-wethouder Rabin Baldewsingh heeft geen goed woord over voor een verregaande versobering van het kwijtscheldingsbeleid. ‘De gemeente is verantwoordelijk voor het schulden- en armoedebeleid voor haar inwoners. Ik vind het dan ook onbegrijpelijk en niet sociaal als gemeenten, die als geen ander zouden moeten weten wat de gevolgen van armoede en schulden zijn voor haar burgers, zouden besluiten om de kwijtschelding van de gemeentelijke heffingen af te schaffen. In plaats van een vangnet te bieden trek je dan de bodem onder de voeten van de meest kwetsbaren vandaan.’

 

Lees het volledige artikel in Binnenlands Bestuur nr. 22 van deze week

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door H. Wiersma (gepens.) op
@Alexander (oud-raadslid). Een mogelijkheid is eveneens om in voorkomende gevallen bijzondere bijstand te verlenen, maar daar heeft de gemeente Den Haag natuurlijk geen zin in omdat ze een deel van die kosten zelf moet opbrengen.
Door loekoek (vm. jur.medew.gsd) op
De reactie van H.Wiersma is n.m.m. in feite de enige die richtinggevend is. Wat Baldewsing en vele anderen doen is voor "God" spelen net zoals dat onder de Armenwet ging. De burger is helaas te afhankelijk geworden van een Overheid waar door een zwak Rijksbeleid veel bij de gemeenten is gedropt. Kennelijk waren gemeenten hier, zo lang de geldstroom maar op gang kwam (bijv, decentralisaties/VNG), niet zo op tegen. Hierdoor veel afgedekte rechtsongelijkheid die wordt recht gepraat om het eigen gelijk en de eigen werkelijkheid c.q. werkgelegenheid in stand te houden. Het behoort niet om het systeem maar om de burger te gaan maar dat moet je wel willen zien.
@Alexander: omdat de gevestigde kapitaalkrachten te sterk zouden zijn, moet de ene gemeentelijke (Haagse) burger meer bloeden dan die in een andere gemeente. Dus omdat er een subsysteem (bypass)is, behoeft het hoofdsysteem niet goed onderhouden te worden?
Door Alexander (oud-raadslid) op
Wat betreft de laatste schrijver: een pleidooi voor het verhogen van het minimumloon is een windmolengevecht dat door de gevestigde kapitaalkrachten alleen leuk voor de bühne is, maar geen enkel effect sorteert. Deze wethouder is gelukkig wat wijzer.
Door H. Wiersma (gepens.) op
Baldesingh snapt er nog steeds niets van. Het kwijtschelden van gemeentelijke en/of andere belastingen heeft tot gevolg dat andere burgers/ingezetenen met extra hoge belastingen worden opgezadeld. Deze belastingen moeten daardoor bovendien ook nog eens te veel worden verhoogd, waardoor mede hierdoor de wettelijk toegestane percentages voor de andere burgers ruimschoots worden overschreden. Een veel betere methodiek is deze belastingen neerleggen waar ze thuis horen en daar tegenover de minimumlonen en uitkeringen te verhogen. Hiermee kan mede eindelijk eens een einde worden gemaakt aan het RONDPOMPEN van allerlei deeluitkeringen en onnodige bureaucratie. Baldesingh kan zich derhalve beter eens sterk gaan maken voor het verhogen van het minimumloon en andere uitkeringen.
Door Harry (adviseur) op
En dan wordt er per abuis niet bij gemeld dat in Arnhem een discussie gaande is inzake invoering van diftar, in dat kader kloppen de genoemde bedragen niet. Slordig van Binnenlands Bestuur!
Door loekoek (vm. jur.medew.gsd) op
Heb de sterke indruk dat Joschke gelijk heeft. Weet van Rotterdam dat daar zelfs parttimers die aanvullende bijstand krijgen, een aanslag IB kunnen krijgen omdat de systemen in Nederland kennelijk niet op elkaar aansluiten. De medewerkers denken dat hier dan bijzondere bijstand voor wordt gevraagd en proberen het af te wimpelen. Het is gewoon algemene bijstand waarvoor geen drempel geldt
Door Robert op
Afschaffen kwijtschelding is een goede zaak, nu teveel misbruik van de regels en onvoldoende controle op de kwijtscheldingsregels. Nu doorpakken bij de invordering!
We moeten het probleem niet verplaatsen door kwijtschelding af te schaffen, maar een verhoging van het aantal oninbare belastingaanslagen tot gevolg te hebben.
Samengevat: heb niet alleen het lef om kwijtschelding af te schaffen maar heb ook het lef om beslag te leggen om het geld daadwerkelijk binnen te krijgen.
Door joschke op
Delfland is lekker bezig... solidariteit is dat ieder naar vermogen bijdraagt. In ween moet als iedereen betaalt de bijdrage dalen, immers de kwijtscheldingsafdeling kan opgeheven worden... Maar ik begreep dat 'rechts' de macht heef bij Delfland en dan weet je het wel... want daar betekent solidariteit: ontzie de rijken en laat de armen ervoor opdraaien

Vacatures

De nieuwste whitepapers

Van onze partners