of 59318 LinkedIn

Provincies: inwoners betrekken bij energietransitie loont

Jolien Pil en Magdeleen Sturm 1 reactie

Provincies zoeken al jaren naar manieren om samen op te trekken met inwoners. Ze denken na over nieuwe rollen en profileren zich als samenwerkende overheid. Toch missen ze nu een grote kans. Uit onze analyse van de elf beschikbare coalitieakkoorden blijkt namelijk dat er weinig aandacht is voor het perspectief van de inwoner bij de energietransitie. En dat terwijl provincies juist nu heel belangrijk kunnen zijn voor inwoners, met het oog op de energietransitie als opgave op regionaal niveau.

Terwijl alle provincies zeggen dat ze willen bevorderen dat inwoners kansen zien, eigen verantwoordelijkheid nemen, meedenken en meepraten, zijn er maar een paar provincies die in hun coalitieakkoord duidelijk maken dat alle inwoners echt meedoen of meetellen. De meeste blijven hangen in oude routines van voorlichting en het goede voorbeeld geven. Over werkgelegenheidseffecten van de energietransitie lijkt nauwelijks te worden nagedacht. Ook zien we vrijwel nergens dat de provincie rekening houdt met mogelijk negatieve gevolgen van de energietransitie voor inwoners. Die terughoudendheid is om twee redenen jammer.

 

Ten eerste laten provincies daarmee kansen onbenut, bijvoorbeeld voor nieuwe werkgelegenheid. Drie provincies leggen wel de link met de regionale arbeidsmarkt en zien de energietransitie als vliegwiel. Zij waarderen de overgang naar duurzame energie als kans voor nieuwe duurzame bedrijvigheid: meer én nieuwe banen in allerlei sectoren én op verschillende niveaus. Ze benutten deze kans om banen te creëren en tegelijkertijd steun te genereren voor de energietransitie. Ook het steunen van initiatieven van inwoners is een kans om energie te besparen of op te wekken. Hieronder valt, niet in de laatste plaats, het verkrijgen van voldoende medestanders. We kennen allemaal de voorbeelden van energieprojecten die stranden door onvoldoende steun in de samenleving, met maatschappelijke onrust, vertraging, soms afstel en extra kosten tot gevolg. Wanneer initiatieven passen bij de belangen van een aanzienlijk deel van de bevolking, volgt pas echte duurzame impact. Alleen de provincie Noord-Brabant benoemt expliciet het belang van sociale inclusie. Deze provincie heeft hier de afgelopen jaren al ervaring mee opgedaan, met resultaat “op straat”.

 

De tweede reden om aandacht voor inwoners te hebben, is het voorkomen van maatschappelijke problemen. Denk aan energie-armoede, waarbij inwoners met de smalste beurs onevenredig moeten bijdragen. Er zijn maar een paar provincies die daar expliciet rekening mee houden. Zoals provincie Groningen, die aandacht besteedt aan de betaalbaarheid voor alle inkomensgroepen en het realisme en tempo van de ingezette energieveranderingen. Het loont om hier inzet op te plegen, zo blijkt uit pilots om ‘energiearmoede’ tegen te gaan, gericht op het renoveren van woningen en het bevorderen van energiezuinig gedrag van bewoners, leidend tot een substantieel lagere energierekening.

 

Een risico is dat de energietransitie leidt tot een grotere sociale tweedeling, waarbij de have-nots te maken krijgen met negatieve gevolgen en extra kosten, maar niet profiteren van de voordelen. Provincie Flevoland heeft daar als een van de weinige provincies oog voor: “Flevolanders en met name zij die te maken hebben met de nadelen van energieopwekking, kunnen daadwerkelijk participeren in en profiteren van energieopwekking.”


Tot slot kan weinig aandacht voor de inwoners ook het wantrouwen voeden tegen de overheid in brede zin. Niet voor niets zijn de gele hesjes in Frankrijk begonnen als protest tegen duurzaamheidsmaatregelen. Ook in Nederland lopen de gemoederen regelmatig hoog op, wat een reden is om dan maar niet te kiezen voor windenergie, omdat dit te controversieel is. Het zou beter zijn om te investeren in de relatie met inwoners en daarmee vertrouwen op te bouwen.

 

Kortom, provincies investeer in de relatie met inwoners bij de energietransitie. De goede voorbeelden zijn er. Alleen zo kunnen jullie de doelen van de energietransitie bereiken.

 

Jolien Pil en Magdeleen Sturm, Lysias Advies

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Marquis de Canteclair (Civ em.) op
Flevoland staat bekend om zijn volstrekte onkunde, torenhoge tarieven terwijl afstanden hier de grootste zijn t.o.v. de voorzieningen. En is er een ziekenhuis, dan laat men dat gewoon vallen met alle patiëntensores van dien( te lange aanrijtijd= kop in het zand).Laat Flevoland zich eerst eens bemoeien met de werkelijke problemen als Jeugdzorg (Almere, Lelystad): de achtergelaten puinhoop was voor de gemeenten. Maar één ding moet gezegd worden: Met grote overmoedige des kundigheid is landschap en natuur door de windmolenmaniakken ten grave gedragen. De jonge zee arenden, landelijke primeur, lagen bij 3 molens in stukken gehakt. Die andere 100.000 vogels en insecten tellen we niet.Ofwel: is ook werkgelegenheid als je het publiceert. O ja, buitenlandinvesteerders gelokt met dood vliegveld....Ook Lelystad weer de klos.Etc