of 59244 LinkedIn

Streng voor de anderen

‘De Grote Verbouwing’ luidt de titel van de lezing die minister Ollongren onlangs hield aan de Rijksuniversiteit Groningen. ‘Waarom en hoe we de ruimtelijke inrichting van Nederland gaan veranderen.’ 

Een evenement om naar uit te kijken. De minister verschuilt zich tot nu toe vooral achter de onder leiding van haar ministerie te ontwikkelen Nationale Omgevingsvisie. Intussen moeten gemeenten, provincies en rijk al polderend hun ambitieuze energiedoelen zien te halen.

Tot die middag in Groningen, waar Ollongren volgens het persbericht ‘voor het eerst haar visie op ruimtelijk Nederland’ zou geven. En, inderdaad, de minister zet hoog in. ‘Nederland heeft een traditie van land maken en inrichten. Daar zijn we enorm goed in. En uit die traditie put ik inspiratie’, houdt ze de studenten voor. ‘Uit de visionaire ideeën van planologen als Cornelis Lely die eind 19e eeuw met het idee kwam om de Zuiderzee af te sluiten en droog te leggen. Uit een Albert Plesman die in de jaren ’30 de contouren van de Randstad voorzag. Uit een Arie van der Zwan die in Schiphol de mogelijkheid zag van een Europese hub. We hebben weer nieuwe Lely’s, Plesmans en Van der Zwans nodig.’ Tot zover niets op af te dingen.

Met onze CO2-uitstoot hangen we in Europa onderin de middenmoot. Dus laat die nieuwe visionairs opstaan. Maar haar uitsmijter is een wonderlijke. ‘Als gemeenten en provincies in conservatisme blijven steken, dan moet het rijk positie bepalen, en dan kom je terug in de situatie dat de rijksoverheid dingen moet gaan opleggen.’ Veel van die nieuwe visionairs zitten namelijk niet in de collegebanken, maar zijn er al lang. Ze werken als bestuurder of beleidsmedewerker in het ruimtelijk domein bij een gemeente.

Niet conservatisme houdt hun energieplannen tegen, maar de onmogelijkheid ze te realiseren. Rijksgeld om de transitie voortvarend ter hand te kunnen nemen, bijvoorbeeld. Afschaffing van de gasaansluitplicht bij nieuwbouw. Het beter inzichtelijk maken van hoe de Crisis- en Herstelwet door gemeenten kan worden ingezet bij de energietransitie. Het conservatisme waarvan Ollongren de decentrale overheden beticht, is een gevalletje pot verwijt de ketel.

Verstuur dit artikel naar Google+