of 59244 LinkedIn

Mystery Burger: Gebakken luchtruim

‘Iedereen neemt de aanbevelingen van het rekenkamerrapport over?’ verzucht Rosan Kocken (GroenLinks) aan het eind van de eerste termijn. Dat zou je zeggen, hè? Maar het lijkt er nog het meeste op, dat in de Provinciale Staten van Noord-Holland men de tijd niet gebruikt om heikele politieke kwesties met elkaar uit te spreken. En een politiek meningsverschil niet nodig is om er een hele middag aan te weiden.

De Statenvergadering is een dikke drie uur eerder begonnen met een zogeheten actualiteitendebat. Na het klappen van het overleg in de Omgevingsraad Schiphol vijf dagen daarvoor heeft Aukelien Jellema (PvdA) het debat aangevraagd. ‘We maken ons zorgen over hoe het provinciaal handelingsperspectief zal zijn,’ deelt ze mee. Een voorstel over hoe zíj dat ziet, doet ze niet. In plaats daarvan stelt ze de vraag hoe het verder moet.

Je zou verwachten dat op dergelijke concrete vragen eerst een antwoord van de gedeputeerde komt, maar bij een actualiteitendebat is het gebruikelijk dat de Statenfracties eerst reageren. Waar nu over gedebatteerd zou moeten worden – aangezien Jellema geen standpunt heeft ingenomen – is onduidelijk.

Dat weerhoudt de andere fracties er niet van om er toch over te beginnen. ‘Het gaat om een goede balans tussen welzijn en welvaart,’ vindt Hein Struben (D66). ‘Kom eens ervaren hoe stil en schoon de vliegtuigen zijn,’ zegt een sarcastische Jim Haijen (SP). ‘We zijn trots op Schiphol maar de overlast moet wel minder,’ stelt Willemien Koning retorisch. Posities die weinig te maken hebben met het mislukken van het Schipholoverleg. En weinig van elkaar verschillen. Zo worden er niet alleen reeds bekende standpunten opnieuw opgewarmd uitgeserveerd, maar blijkt iedereen ook nog eens dezelfde maaltijd te verstrekken.

Gedeputeerde Adnan Tekin kan een halfuur later niet anders dan het proces van de overlegtafel opdreunen. ‘We zullen met elkaar op zoek moeten naar een nieuwe balans voor gelijkwaardigheid,’ antwoordt de gedeputeerde. Tsja.

‘Gaat u hiermee proactief aan de gang?’ wil Struben in de tweede termijn nog weten. ‘Speelt de provincie nu nog wel een rol in de agendavorming,’ vraagt Jellema nog, maar u heeft mijn parafrase niet nodig om het antwoord daarop in te schatten. Je zou de ambtenaren, bezoekers, maar ook Statenleden en gedeputeerden het haast vergeven dat ze on-op-hou-delijk met elkaar kwebbelen en werkoverleggen. Haast.

Alleen de motie van Linda Vermaas (PvdD) om nu maar helemaal geen vluchttoename toe te staan, brengt de zaal even in beroering. ‘Ik overleg liever dan dat ik met moties dreig,’ zegt gedeputeerde Tekin erover, waarmee iedereen weer onderuitzakt in zijn stoel.

Een uur later spreekt de Staten over het voorstel om op het provinciehuis acceptatie van verschillende vormen van geaardheid van ambtenaren bespreekbaar te maken. ‘Laten we het proberen,’ zegt Femke Lagerveld (VVD). ‘Samenleven in diversiteit is niet altijd makkelijk,’ herkauwt Michel Klein (CU/SGP). Dat personeelsbeleid buiten het beslissingsgebied van de Staten valt, weerhoudt hen er niet van de oproep aan te nemen.

Helemaal mooi wordt het als de Staten het voorstel van Statenlid Marnix Bruggeman (SP) bespreekt om het onderhoud aan de verwarmde wachthuisjes bij bushalten in de koude kop van Noord-Holland op te pakken. Pas na halfuur rondjes draaien om een standpunt beslecht gedeputeerde Elisabeth Post het debat met de opmerking dat de provincie zelf helemaal geen bushuisjes hééft om te onderhouden.

Na vier uur is iedereen die deze vergadering heeft proberen te volgen toch murw. Niet alleen vanwege de herhaaldelijk herhaling van standpunten of het continue gewauwel van ambtenaren op de publieke tribune, maar ook om de conclusie dat deze vergadering niets heeft bijgedragen aan enig provinciaal beleid, nog een politieke discussie erover buiten de muren van dit provinciehuis. Je zou het na deze vergadering de Noord-Hollandse kiezer haast niet kwalijk nemen als hij op 20 maart deze politici in de kou laat staan. Haast.

Verstuur dit artikel naar Google+