of 59147 LinkedIn

Mystery Burger: Te vroeg voor een koers, te laat voor een richting

Vastberaden hangt burgemeester Hanne van Aart de ambtsketen om bij plaatsvervangend raadsvoorzitter Jan Brekelmans. Aangezien de subsidie voor het Witte Kasteel in haar portefeuille valt, zal ze dit agendapunt niet zelf leiden. Het woord is overduidelijk aan het hoogste orgaan van de gemeente Loon op Zand. We zullen snel weten wat de raad doet met deze verantwoordelijkheid.

‘Mijn fractie is trots op het kasteel en de vrijwilligers,’ begint Suzan Mandemakers (VVD). Het Witte Kasteel, de officiële bijnaam van Kasteel Loon op Zand, huisvestte al sinds de 13e eeuw de heren van het gebied. Het huidige gebouw wordt vooral door vrijwilligers in de oorspronkelijke staat onderhouden. Het moet, naast die andere trekker in de gemeente, nu als attractie gelden. Al wil het met de exploitatie nog niet helemaal lukken.

 

Om het erfgoed te behouden, heeft de gemeente er tot nu toe geld bijgelegd. Het college stelt voor dat voor twee jaar weer te doen. Met de voorwaarde dat ze zich blijven inzetten voor een maatschappelijke bijdrage. 

 

Mandemakers is huiverig. ‘We zijn voor een subsidieverstrekking, maar willen wel een vinger aan de pols houden,’ zegt ze. ‘We willen een oplossing die ook duurzaam is na 2020.’ Met een amendement stelt Mandemakers voor het in 2019 weer over het Witte Kasteel te hebben — en dan maar eens te kijken hoe het gaat.

 

‘Wij worstelen met wat we dan na 2020 gaan doen,’ bekent ook Jos Groenendaal (GemeenteBelangen). Hij legt de koppeling met het erfgoedbeleid dat de gemeente per 2020 wil gaan voeren. ‘In het structureel erfgoedbeleid kunnen we de status van het Kasteel goed kwijt,’ vindt ook Peter Flohr (Pro 3). Op welke status dat dan moet zijn, doen beiden geen voorschot.

 

‘De vele vrijwilligers en bezoekers zeggen iets over de plek die het Witte Kasteel in het hart van Loon op Zand heeft weten te veroveren,’ vindt Dana Pollaert (CDA), al lijkt het ook voor haar te vroeg om daar conclusies en standpunten aan te verbinden.

 

‘De raad zal zich over de vraag moeten buigen of hij het ziet als onderneming of als historisch gebouw,’ stelt Els Coolegem (Voor Loon). Da’s duidelijke taal — het is ook een stevige vraag. Met voor Coolegem een helder antwoord. ‘Ondersteuning, weliswaar gelimiteerd, blijft noodzakelijk om het gebouw te behouden,’ vindt ze.

 

‘Het werk van de vrijwilligers is al uw complimenten meer dan waard,’ begint burgemeester Van Aart met onbesuisd enthousiasme. Vlot, in alle betekenissen die Van Dale het woord geeft, herhaalt ze de dilemma’s die de raad zichzelf heeft opgelegd.

 

‘Ik ben blij dat u verder wil kijken dan 2020,’ vervolgt de burgemeester. Al is dat, behalve dan het geven van complimenten, het noemen van wat dilemma’s én de explicite uitspraak van alleen Coolegem niet wat de raad tot nu toe heeft gedaan. Het is maar de vraag of het Kasteelbestuur daar voldoende houvast aan heeft om de rest van de businesscase te vervolmaken. ‘Ik hoop dat we er op termijn bij u op terug kunnen komen,’ sluit Van Aart af.

 

‘Ik ben heel erg tevreden over het antwoord,’ zegt Mandemakers in de tweede termijn. Haar amendement om het er over twee jaar nog eens over te hebben, krijgt brede steun. ‘Maar waar moet het toe leiden?’ vraagt Coolegem nog. ‘Ik wil graag volgend jaar weten of we op koers liggen,’ verduidelijkt Mandemakers. Welke richting die koers dan opgaat, blijft weer in de lucht hangen. Het is voor Coolegem genoeg. Het amendement en de gevraagde beslissing worden unaniem aangenomen.

 

Vermoedelijk zal deze raad dik tevreden zijn met de gezamenlijke uitspraak over dit subsidiebeleid. Zich weinig realiserend dat, wanneer je het celofaantje van dit procedureel compromis af haalt, er grote politieke vragen onder blijven zitten.

 

Na de stemming overhandigt raadsvoorzitter Brekelmans ietwat onbeholpen de ambtsketen weer aan burgemeester Van Aart. Laat het symbool zijn voor het ongemak waarmee de raad zijn kaderstellende rol heeft opgepakt. Gelukkig heeft Brekelmans twee jaar om te oefenen — net als de raad in het doen van kaderstellende uitspraken en écht richt geven aan het beleid.

 

John Bijl

Meer columns van John Bijl vindt u hier.

Verstuur dit artikel naar Google+