of 59147 LinkedIn

Mystery Burger: Eerlijk verdeeld

De raad van Westerveld spreekt vanavond in één avond over de gemeentebegroting. Geen probleem. ‘Met het vaststellen van voorjaarsrapportage heeft u de kaders aangegeven,’ memoreert burgemeester Rikus Jager. Dus eigenlijk hoeft de raad alleen maar te kijken of het college die uitgangspunten goed heeft vertaald. 

Renate Masselink (VVD), de eerste spreker bij de behandeling, vindt van niet. ‘De moties die zijn aangenomen bij de voorjaarsnota zijn nergens terug te vinden en van de voorgenomen samenlevingsakkoorden is er niet één gerealiseerd,’ meent ze. Tien minuutjes besteed ze er aan om de ruim 50 miljoen euro van de gemeente te bespreken.


Collega Anke Oosterhuis (Progressief Westerveld) heeft ook niet veel tijd nodig. In iets meer dan drie minuten spreekt zij wél haar enthousiasme over de begroting uit. ‘Ons college heeft een goede start gemaakt met grensverleggend besturen,’ vindt ze, verwijzend naar de titel van het coalitieakkoord. Om toch nog in te gaan op twee wijzigingsvoorstellen, draagt ze het woord over aan fractiegenoot Hans de la Mar.

Het eerste voorstel is door alle fracties medeondertekend, legt De la Mar uit. ‘Ik denk dat het op voldoende steun kan rekenen,’ grapt hij. Met de motie wil hij het college vragen de toegankelijkheid te vergroten. Een brochure, speciale wandelrolstoelen… 20.000 euro mag het van De la Mar kosten. En met een amendement, van 150 duizend euro én al door een raadsmeerderheid gesteund, wil hij de woningvoorraad verduurzamen. 

Je kunt alles van De la Mars bijdrage vinden, maar de woorddichtheid bij deze vergadering gaat er in ieder geval vet mee omhoog. Snelsprekend haalt hij heel het duurzaamheidsbeleid erbij: elektrische auto’s, energielabels, energieinspecties, landbouw… de duidelijk goed ingelezen De la Mar ratelt het ene na het andere voorbeeld, zonder rekening te houden met interpunctie – of zijn toehoorders.

Ook bij interrupties kent De la Mar weinig geduld. Na gemiddeld tot vier keer toe op een vraag te zijn gewezen, moet burgemeester Jager hem steeds verbaal tot een zinseinde manoeuvreren. Vragen die De la Mar eigenlijk liever niet afwacht. Nog voor interrumpanten Masselink en Gerjo Ballast (CDA) zijn uitgesproken, begint De la Mar alweer met zijn overvloedig geïllustreerde betoog. Janny Mones (Gemeentebelangen) slikt haar vraag maar helemaal in. In totaal heeft De la Mar exclusief de interrupties een dik een halfuur nodig om zijn 170 duizend euro op de begroting van 54 miljoen toe te lichten. 

‘Ik schors de vergadering maar even voor 10 minuten,’ zegt burgemeester Jager na het einde van De la Mars bijdrage, waarmee hij wellicht hoopt de tuitende oren even rust te gunnen. De lokale verslaggever van Dagblad van het Noorden houdt het maar voor gezien.

Na de schorsing voert namens De la Mars fractie ook nog Wilfred Beets het woord. Gelukkig niet lang. ‘Ik hou het gezien het tijdstip maar kort,’ zegt ook Geke Kiers (DSSW-SW). ‘Gezien de tijd sla ik een paar punten over,’ legt Henri Jansen (PvdA) uit. 

Bij de beantwoording van het college stelt de burgemeester zelfs voor om het aantal interrupties tot twee per fractie te beperken. Dat voelt aan als oneerlijk: nu beperkingen opleggen, terwijl de tijdsduur vooral door toedoen van één fractie is opgelopen — en eenderde ervan opging aan slechts 0,3 procent van de begroting.

Rond middernacht wordt de totale begroting unaniem aangenomen. Met dergelijk draagvlak zal vast iedereen deze als eerlijk bestempelen. Maar ik vraag me af of je ook van een rechtvaardige procedure mag spreken. Of alles is gezegd en elke afweging is besproken. En of de raad niet nog eens naar zijn eigen spreekregels moet kijken. Want in een democratie moeten niet alleen het geld, maar ook de politieke bijdragen eerlijk zijn verdeeld.      
Verstuur dit artikel naar Google+