of 59123 LinkedIn

Melissa Schouman

Melissa Schouman (Den Helder, 1967) is programmamanager leren en ontwikkelen bij de Amsterdamse School. In deze rol ontwerpt en organiseert zij leer- en ontwikkelprogramma’s voor diverse organisatieonderdelen van de gemeente Amsterdam. Ze is gespecialiseerd in vernieuwende thema’s zoals data gedreven werken en leren innoveren. Daarnaast is zij actief als personal coach van overheidsprofessionals.


https://www.linkedin.com/in/melissa-schouman-b3610211/

Twitter: @melissaschouman

  • Leren en verbeteren móét met hart en ziel

    Reageer

    Dat leren en verbeteren – en dus veranderen – geen sinecure is, dat weten we inmiddels wel. Alleen al omdat we vaak genoeg meemaken hoe organisatie-ontwikkelplannen stranden op het gedrag van medewerkers en hun bazen. Mensen laten zich nu eenmaal niet zo maar veranderen alleen omdat de organisatie dat ineens zo nodig vindt.

  • Modern leren = informeel leren

    Reageer

    Nog immer op zoek naar dé werkzame ingrediënten van leren en ontwikkelen, begeef ik me dit keer in de hip en happening wereld van de datasciences. In hartje Amsterdam, stukje voorbij eetcafé De Zotte in een pand dat duidelijk nooit bedoeld is geweest voor kantoordoeleinden, heeft Xomnia ‘your big data partner’ haar thuishonk gecreëerd. Ik kom er, tegelijk met de weekbestelling van Albert H aan en ben wát blij dat ik die shopping niet naar boven hoef te tillen. Een flink steile trap moet namelijk eerst worden beklommen om in het hart van de Xomnia huisvesting te geraken. Daar aangeland tref je een mix van huiselijke gezelligheid en ‘gewoon hard werken’ ruimtes waarbij glas en daklichten helpen om het pandje licht en luchtig te houden. This is dus where the magic happens…

  • Factor K in overheidsland

    Reageer

    Het is hier al vaker gezegd. Dé leeropgave in overheidsland zit ‘m in het dieper analyseren van de problemen die we willen oplossen. In het vermijden van onze ‘copy-paste’-achtige neigingen. Minder ‘grote stappen, snel thuis’ en veel, veel meer onderzoek, analyse en uitstel van onze conclusies tot we écht weten waar het aan schort.

  • Leren van een Lean startup

    Reageer

    Wie denkt dat je alleen in overheidsland maatschappelijk relevant werk kunt verrichten die heeft het mis! De wicked problems in onze samenleving worden steeds vaker te lijf gegaan door creatieve do-gooders met interessante business-modellen. Door jonge startup founders zoals bijvoorbeeld Daan Weddenpohl van de gratis leenmarktplaats Peerby. In de zomer van 2012 startte hij zijn ‘deel je spullen eens wat vaker met je buren’-website met als belangrijkste drijfveer om iets slims te doen tegen de verspilling in de wereld.

  • Het geheim van Zaanstad

    Reageer

    Roep in overheidsland momenteel voor de grap eens heel hard ‘hoe gaan we met de Omgevingswet?!’ Ik durf te wedden dat hardgrondig gekreun en somber gemompel je ten deel valt. Ook zullen sommige collega’s je met een ‘je ne sais quoi’ blik aankijken want …‘ils ne savent quoi’.

  • Ombudsman zegt: meer LOL graag

    Reageer

    Luisteren Oplossen en Leren – dat is wat de overheid in het algemeen en gemeente-ambtenaren in het bijzonder, veel meer zouden moeten doen. Arre Zuurmond, ombudsman metropool Amsterdam, is hiervan diep overtuigd. En hij heeft recht van spreken. Met zijn zeer actieve klachten-aanpak staat hij, vaak met de betrokken ambtenaren erbij, letterlijk op de stoep bij stadsbewoners. Bij mensen die een probleem hebben met de gemeente. En daar op die stoep valt voor overheidsdienaren heel wat te leren. Tenminste, als zij zo’n klacht kunnen zien als een leersignaal uit de samenleving.

  • That’s the Spirit!

    Reageer

    De nieuwe publiekslieveling voor organisatieontwikkeling is te vinden in Amsterdam Zuid. Daar bevindt zich namelijk de hoofdvestiging van een organisatie waar in veranderkundig opzicht zo’n beetje álles aan klopt. Spirit Jeugdzorg. Hun verhaal – zo zeggen ze er zelf gelukkig meteen bij – is er geen één van ‘copy paste en dan klopt het ook allemaal bij u in de toko’. Ze dóén gewoon dingen die heel erg passen bij de doelgroep waar hun werk zich op richt. De jeugd van tegenwoordig. En juist dát maakt deze organisatie zo effectief en hun verhaal zo aanstekelijk.

  • Virus vermomd als bloedlichaampje…

    Reageer

    Hét werkzame ingrediënt vinden in verander- en leertrajecten, dat is mijn quest van dit moment. En wie kan daar nu meer over vertellen dan een échte oude rot in het leer- en ontwikkelvak: Cock Brink. Als leidinggevende én als externe adviseur bij overheden heeft hij aan den lijve ondervonden wat wel en wat niet werkt. En belangrijker nog – wat er op lange termijn echt beklijfd. Verrassend genoeg blijkt hij – als extern adviseur – het meest onder de indruk van het effect dat juist ínterne leer- en ontwikkelinstituten weten te sorteren. Dat dit geen appeltje eitje is, daarover is deze ‘frisse oude rot’ ook meer dan duidelijk.

  • Groepsgevoel

    Reageer

    Ze staan inmiddels stevig op de kaart; de twintig Amsterdamse gebiedsmanagers die twee jaar geleden in deze spiksplinternieuwe functie begonnen. Ze hadden destijds alleen nog een ‘papieren’ idee over wat deze functie van hen zou vragen. Inmiddels zijn ze gepokt en gemazeld door het werk in de gebieden ‘maar gewoon te gaan doen’. Én, door goed gebruik te te maken van een leerprogramma dat toen speciaal voor ze is opgezet. Wat hen dat heeft opgeleverd? Naast verscherpte inzichten en ‘upgespice-te’ procesvaardigheden is vooral hun onderlinge groepsgevoel er enorm door versterkt.

  • Hèt werkzame ingrediënt

    1 reactie

    Na voor de zoveelste keer te hebben gelezen over Hollands Kroon als lichtend voorbeeld van ‘anders doen bij organisatieontwikkeling’ bedacht ik – er is toch zo veel meer onder de ‘anders doen zon’! En daarbij; wat voor Hollands Kroon werkt hoeft voor andere veranderbehoeftige organisaties helemaal niet te gaan vliegen. Begrijp me niet verkeerd. Ik draag mijn West Friese streekgenoten een warm hart toe en ik ben best onder de indruk van hun aanpak. Maar in overheidsland hebben we gewoonweg last van het best practice virus. Eén indrukwekkend verandervoorbeeld en elke zichzelf respecterende ambtenaar moet er toch op z’n minst per touringcarbus naar toe zijn gereden om ‘het wonder’ met eigen ogen te hebben aanschouwd.

  • Managementlessen van een topsportcoach

    Reageer

    Joop Alberda, ex-olympisch volleybalcoach én troubleshooter van de Nederlandse topsport, zei het onlangs scherp in de krant: “Zodra een trainer een ambtenaar wordt grijp ik in. Daar ben ik rücksichtlos in. De coach is er voor de atleet.” 

  • The power of love

    1 reactie

    ‘Ambtenaar rent harder voor fijne baas’ zo kopte een artikel in de Binnenlands Bestuur van 13 september jl. Eva Knies – bestuurs- en organisatiewetenschapper van de universiteit van Utrecht – stelt dat medewerkers in de publieke sector meer inzet tonen als zij een goede relatie met hun leidinggevende hebben. Ja duh, denk ik als ik zoiets lees. Dat is toch een gemeenplaats van de bovenste plank.

  • Sterke staaltjes in ‘anders doen’

    Reageer

    In Het Parool las ik van de week een berichtje over de opening van het vernieuwde Ten Kateplein in Amsterdam West. Dit plein is ontworpen in nauwe samenwerking met de buurt. Een van de buurtbetrokkenen vertelt: ‘het was echt te gek om mee te denken en ik ben er trots op hoe het is geworden’. Hoe dit plein er in het echt ook uitziet; voor de bewoners kan het niet meer stuk.

  • Back to basics

    Reageer

    Och wat was het fijn! Het weer werkte mee en de route was mooi en afwisselend. Onze fietsvakantie bleek opnieuw een succesformule. De vakantie begint gelijk bij het opstappen voor de deur. En de voorbereidingen vergen geen bloed, zweet en tranen. Een paar ideeën over de richting, over de plaatsen die leuk zijn om te bezoeken. Een handzaam setje aan bagage mee en dan .. gaan! Ook geen gedoe met gesofisticeerde rijwielen en ingewikkelde tasconstructies. Gewoon onze stadsfietsen met de bagage achterop en een vuilniszak mee tegen onverhoopte regen.

  • Pappen & nathouden

    2 reacties

    Om mezelf van een zitplaats en enige rust te verzekeren heb ik van de week een prijzig 1e klas treinkaartje gekocht. En inderdaad, plaats genoeg in een wat ruimere coupé met extra comfortabele stoelen om in neer te vleien. Waar voor mijn geld dacht ik nog. Totdat even later bij de kaartjescontrole bleek dat een mevrouw – iets verderop gezeten – met haar 2e klas kaartje dezelfde ‘extra’s’ mocht genieten. De conducteur begon haar weliswaar vermanend toe te spreken, liet daarbij weten dat de 2e klas toch écht niet vol zat (blijkbaar had het anders wel gemogen..), maar eindigde zijn preek met ‘volgende keer niet meer doen’ en liet haar lekker zitten waar ze zat. Nou, ik weet één ding zeker; volgende keer gaat mevrouw het gewoon wél weer doen. En ikzelf ga mij nog eens beraden op de aanschaf van zo’n duur kaartje dat blijkbaar nergens voor staat.