of 60831 LinkedIn

Mechtild Rietveld

Na 30 jaar bij de gemeente Amsterdam en daarna vier jaar bij de jeugdzorgorganisatie Opvoedpoli als bestuurssecretaris, is 'vanalleskunner' Mechtild Rietveld (1955) nu zelfstandig werker, vrij om in het sociaal/publiek domein haar ding te doen. Ze doet o.a. klussen voor de nieuwe (2015) zorgcoöperatie Polypartners, waaronder de teams van Familysupporters en Terminal 18 werken (zorg voor mensen 0-100 jaar).
 

Mechtild Rietveld werkte bij de gemeente Amsterdam in verschillende functies als jurist, bestuursadviseur en communicatie/voorlichting. De laatste acht jaar was ze raadsgriffier voor de stadsdeelraad Centrum. Voor Binnenlands Bestuur schreef ze tussen 1989-1995 een column in haar functie als inspecteur gemeentebelastingen (‘fiscus’) en later algemeen juridisch (‘rechtens’). Medio 2016 schreef ze haar 100e column in het sociaal domein voor Binnenlands Bestuur.

  • Discriminatie (2)

    1 reactie

    In de vorige column had ik het over het boek van primatoloog Marc van Roosmalen ‘Waarom de buren nooit deugen’. En over zijn stelling dat elke nieuwe soort primaat weer een alfaman kent die iets afwijkende jongemannen verstoot. Ook primaat homo sapiens kent dat proces. Die jongemannen moesten zich redden en vormden op hun beurt groepen. Er treedt dan weer een alfaman naar voren en het afstotingsproces herhaalt zich, enzovoort.

  • Discriminatie

    Reageer

    De natuur kent een gigantisch soortenrijkdom, ook onder de aapachtigen (primaten) waaruit homo sapiens is voortgekomen. Het komt bij de meeste primaten voor, dat de alfaman telkens sommige halfwassen mannetjes uit zijn groep stoot. Dit, vanwege een iets afwijkend uiterlijk bij deze jongemannetjes. Kleine afwijkingen in stapjes in de loop van miljoenen jaren. Stapjes in kleur, beharing, neus, ogen of in gedrag. 

  • Kleur bekennen

    8 reacties

    Laatst deed ik een koffie, of eigenlijk een thee, met een oud-collega van me. Zij is van Chinese afkomst, hier opgegroeid, academisch geschoold, goeie baan enzovoorts. We hadden het over de discussie van Black Lives Matter.

  • Tante Jo

    Reageer

    Mijn moeder zaliger woonde in een mooi tehuis, brak voor de zoveelste keer iets en in het ziekenhuis stopte ze met eten en drinken. Na drie dagen dood. Ze wist ondanks de Alzheimer goed wat ze deed. Ze was totaal niet depressief of eenzaam, was lief en knuffelig, een tevreden mens. Maar ze had altijd al gezegd: ‘als ik longontsteking of zo krijg, dan wil ik geen behandeling, hoor’. Ze is 91 geworden. Daarna ben ik als vrijwilliger blijven hangen in haar tehuis. Liedjes zingen, met rolstoelers wandelen, gedichten voordragen. 

  • Zondebok

    Reageer

    In deze tijd tieren de complottheorieën welig. Altijd op zoek naar een zondebok, dat lucht op!

  • Gedragsstoornis

    Reageer

    Toen ik een hele poos terug zonder werk kwam te zitten, ontwikkelde ik een soortement van gedragsstoornis. Bijna elke dag op weg naar het tehuis van mijn moeder, zag ik in alle ooghoeken en gaten zoveel rotzooi glanzen (plastic!), dat ik het niet kon laten -tijd zát immers- om af en toe af te stappen en te gaan rapen. Ik beperkte me toen nog tot plastic. 

  • Rockies

    1 reactie

    Ze hebben het almaar over de kloof tussen de politiek en de kiezers. Maar dan bestaan er rééksen Rocky Mountains vol kloven. Er is zoveel verschil (kloof?) in interesse, kennis, leeftijd, kleur, ervaring. Er wordt trouwens hard gemetseld aan het dichten van de vermeende kloof. De Rockies moeten plat. Weg kloven! 

  • Azijnzuur

    4 reacties

    “Ik mis de presentielijst?!” Een dame kijkt mij aan met azijnzure blik. We zijn op een hoorzitting die de gemeente in de buurten houdt over de begroting. We zitten in een prachtige antieke salonzaal met uitzicht op de gracht. Ik antwoord dat we niet aan presentielijsten doen. “Maar ik wil een verslag hebben?” Ze kijkt zomogelijk nog zuurder.

  • De balle verstand

    3 reacties

    Die raadsleden, die hebben nu werkelijk ‘de balle’ verstand van zaken. Aldus een ervaren uitzendkracht. Ik hoor het vaker, bij ambtelijke diensten. Inderdaad, raadsleden zijn geen materie-deskundigen. Juist niet. Beter van niet. Worden ze ook niet voor ingehuurd. Dáár hebben ze hun college én hun ambtenaren voor. Dié moeten veel ballen verstand van zaken hebben. 

  • Arm en rijk

    Reageer

    Jaren terug organiseerde de gemeente voor haar binnenstadsbewoners een zogeheten informele themavergadering over ‘Armoede’. Dat speelt altijd, overal. Kennelijk zijn er niet veel armen in de binnenstad, of althans, die lieten zich niet zien. Kan ik me ook weer voorstellen: als je arm bent, praat je daar niet zo over, althans niet in een zaal met politici en ambtenaren.

  • Paspoortperikelen

    Reageer

    Een marathon in Kaapstad was voor Pina reden om een paspoort aan te vragen. Ze had een oude allang verlopen paspoort. Ook had ze een ID-bewijs gehad, maar die was ze ooit kwijtgeraakt. Ze deed geen aangifte van vermissing. Geen probleem, want toen reisde ze nog niet zo.  Beetje nonchalant? Maar ach, wat voor kwaad kan het? Destijds was ze jong en had ze geen geld om een nieuwe ID te kopen en een (duurder) paspoort was voor haar niet nodig. 

  • Hoger bouwen in ruil voor ‘public space’

    Reageer

    Een tijdje terug had ik het in ‘Picking the jury’ over mijn jaartje New York. Daar mag (mocht?) je niet hoger bouwen dan 12 verdiepingen. Nog hoger zou betekenen dat de zon de straat niet meer bereikt. 

  • Rolstoelen en invalidenparkeerkaarten

    Reageer

    Zo’n 40 jaar geleden werkte ik bij een voorloper van het UWV. Toen waren er ook al invaliden - nu: mensen met een beperking - die iets nodig hadden voor hun vervoer, destijds een rolstoel. Voor hun aanvraag doorliepen ze een papierwinkel van formulieren en medische verklaringen. En ze werden ook nog een live gekeurd. Want oh, als eens iemand ten onrechte een rolstoel zou krijgen.

  • Leiding geven, ook een kunst

    Reageer

    Vorige keer had ik het over een mooi boek, genaamd ‘De kunst van het volgen, over het ontvangen van leiding’. De auteurs legden uit dat er voor ontvangers van leiding (‘volgers’) een risico zit aan de hype van de platte organisatie die bij onze huidige verlichte managers zo populair is. Risico?

  • Het ontvangen van leiding: ook een kunst

    Reageer

    Laatst in één-op-één-debatje van onze premier met zijn concullega Wilders, kreeg hij de vraag of hij niet een volger was i.p.v. een leider. Uhhh?