of 59250 LinkedIn

Mechtild Rietveld

Na 30 jaar bij de gemeente Amsterdam en daarna vier jaar bij de jeugdzorgorganisatie Opvoedpoli als bestuurssecretaris, is 'vanalleskunner' Mechtild Rietveld (1955) nu zelfstandig werker, vrij om in het sociaal/publiek domein haar ding te doen. Ze doet o.a. klussen voor de nieuwe (2015) zorgcoöperatie Polypartners, waaronder de teams van Familysupporters en Terminal 18 werken (zorg voor mensen 0-100 jaar).
 

Mechtild Rietveld werkte bij de gemeente Amsterdam in verschillende functies als jurist, bestuursadviseur en communicatie/voorlichting. De laatste acht jaar was ze raadsgriffier voor de stadsdeelraad Centrum. Voor Binnenlands Bestuur schreef ze tussen 1989-1995 een column in haar functie als inspecteur gemeentebelastingen (‘fiscus’) en later algemeen juridisch (‘rechtens’). Medio 2016 schreef ze haar 100e column in het sociaal domein voor Binnenlands Bestuur.

  • Bomen en bos, kastjes en muren, kluitjes en riet

    Reageer

    Komt een man bij de ombudsman. Had een zakelijk partner die met de noorderzon vertrok en hem achterliet met een giga schuld. Raakt dakloos. Zijn vrouw ‘vlucht’ zolang met de drie kinderen naar haar ouders. Hij steunt zijn gezin daar. Vindt werk vlakbij Amsterdam.

  • Ombudsman en afvoerputje

    Reageer

    Bij ombudsmannen komen de gekste verhalen binnen. De ombudsfunctie is toch een soortement afvoerputje voor wanhopige mensen die er niet meer uitkomen. Laatst nog een prachtige documentaire gezien ‘I, Daniel Blake’ over een timmerman die verstrikt raakt in de red tape. 

    Verbaast me niks, er zijn veel Daniel Blake-jes.

  • Winst is als lucht

    Reageer

    Mijn vader zei altijd: Winst is net als lucht. Je hebt het nodig om te ademen zodat je in leven blijft, maar het doel van leven is niet: lucht inademen. Winst is nodig om te kunnen blijven investeren in je organisatie en je mensen, dus om te overleven. Maar het doel is niet ‘winst maken’.

  • Willen we allemaal langer thuis wonen?

    6 reacties

    Sinds het sluiten van de verzorgingshuizen bezoeken jaarlijks 800 duizend 65-plussers de spoedeisende hulp (SEH) van een ziekenhuis, waarvan er 322 duizend worden opgenomen zonder medisch-specialistische noodzaak. Het gaat dan om welzijnsklachten, zoals eenzaamheid en neerslachtigheid, waarvan de huisarts vindt dat alleen thuisblijven niet meer verantwoord is. Dit leidt tot onnodige bezetting van 4.100 ziekenhuisbedden. Eén bed kost 800 euro per dag, op jaarbasis gaat het over 1,4 miljard euro. En dan nog de zogeheten transferverpleegkundigen die de lui weer verantwoord thuis moeten zien te krijgen.

  • Handen af van de vrije zorgkeuze

    1 reactie

    Nou, daar gaan we weer! Een groep belanghebbenden lobby’t weer eens om onze zorgkeuzevrijheid af te schaffen. Die is verankerd in art. 13 Zorgverzekeringswet en in het zogeheten Hinderpaal-arrest van de Hoge Raad.

  • Over het ‘zien’ van een kind.

    1 reactie

    Lieve meester Mok,

    U bent allang dood. Uw naam ken ik alleen van mijn 89-jarige geweldige tante Jo.

    Maar u hebt een verhaal met mijn vader. Hij was veertien toen u langs liep bij de kleine boerderij. U zag dat hij in de moestuin aan het schoffelen was. U sprak mijn oma Pietje: goh, wat zonde dat ik jouw Piet zie schoffelen. Hij was de beste van de hele school.  

  • Borderline-samenleving

    1 reactie

    Ik ben een fan van de Vlaamse psychiater-filosoof Dirk de Wachter. Die schrijft zo mooi over zoveel echte dingen, dat ik mij in deze column gewoon een keer overgeef aan zijn gedachten. In zijn boek Borderline - Het einde van de normaliteit (2012) vergelijkt hij de in de ggz bekende borderline-persoonlijkheidsstoornissen met de stoornissen van onze samenleving.

  • Opvoeding

    3 reacties

    NRC heeft een aardige serie lopen over opvoeding. Het is een beetje taboe. Opvoeden doe je toch gewoon. En buren of vrienden mogen zich er absoluut niet mee bemoeien. De uitdrukking ‘it needs a village to raise a child’ gaat sinds de 60'er jaren van de vorige eeuw de mist in door de individualisering, zo stelt NRC.

  • Het zwellende klaag- en bezwaarcircus in de zorg

    Reageer

    ‘Jullie moeten die ex van mij kapittelen, want hij doet het niet goed met mijn kinderen’. Aan het woord is een moeder die haar man de deur wees en nu in een vervelende scheiding ligt. Als klachtfunctionaris - recentelijk ingevoerd als verplichte figuur bij zorgorganisaties in het kader van de Wet kwaliteit, klachten en geschillen in de zorg - krijg ik klachten van bijvoorbeeld één van gescheiden ouders.

  • Tom Poes, verzin een list

    Reageer

    In 2015 is o.a. de jeugdhulp, in al haar facetten en complexiteit, haar kokers en schotten, overgedaan aan gemeenten. Die zijn hard bezig geweest met vallen en opstaan maar hopen ‘nu écht’ in 2018 het goed te gaan doen. Weg met al die zorgaanbieders, we moeten in zee met een aantal ‘hoofdaannemers’ en die zoeken verder uit wat nodig is. Wel zo overzichtelijk. En heeft een hoofdaanemer iets niet in huis? Dan contracteren ze specialistische ‘onderaannemers’. Maatwerk. Weg met de versnippering, verkokering. Het gaat om het resultaat en hoe dat behaald wordt, moet de hoofdaannemer zelf weten. Zij zijn de professionals.

    Zucht.

  • Beste bestuurders en open deuren

    Reageer

    Ik was vorige week op een vrolijk congres waar prijzen werden uitgereikt aan goede bestuurders in ons landje. Mooie toespraken, maar ook wel open deuren, zoals:

  • Stads- en dorpsgezichten in zorg nemen

    3 reacties

    Het is bon ton in de zorg om te streven naar integrale aanpak. Je moet kijken naar het systeem rondom: het gezin, het netwerk, de buurt. In de GGZ noemen ze dat ‘systeemtherapie’ - wetenschappelijk evidence based. Een bijpassende zorgmodel heet Wrap-around care, ook evidence based (vergeef me het Engels).  Een wrap is een soort pannekoekje around eten, dat sinds jaren oprukt als alternatief voor een belegd broodje  - maar ook broodjes vouwen zich rondom het beleg, dit terzijde.

  • Maatwerk, nietwaar

    Reageer

    Ik zag laatst een Britse docu-film van een timmerman in loondienst die verdwaald raakt in de krochten van de goedbedoelende bureaucratie. Hoewel, je gaat geloven dat die juist geen goede bedoelingen heeft, al dan niet opzettelijk.

  • Wie is de baas

    Reageer

    ‘Kinderen zijn de Baas’, zeiden ze in het Land van Ooit. Democratie lijkt op het Land van Ooit. Kiezers zijn de Baas. Maar niet heus.

  • 36 zorgarrangementen - oeps.

    Reageer

    De regiogemeenten West-Brabant-West zijn overgegaan op resultaatfinanciering van de jeugdhulp. 
    Er komt een einde aan de ontelbare dbc’s (diagnose-behandelcombinaties). De zorg delen ze nu in, in 36 ‘arrangementen’. Oeps.