of 59318 LinkedIn

Jan Dirk Pruim

Jan Dirk Pruim (1955) verliet in 2002 zijn functie als gemeentesecretaris van Kampen om raadsgriffier te worden in Almere. Daar is hij nu al vijftien jaar continue op zoek naar vernieuwing en verbetering van het democratisch stelsel.

In 2004 introduceerde Almere onder zijn leiding de Politieke Markt. Een systeem dat vervolgens door het hele land navolging kreeg. Hij ziet een ruime rol voor de raadsgriffie: een griffie traint, begeleidt en adviseert raadsleden. Daar hoort een sterke griffier en een sterke griffie bij. En daar is de raad verantwoordelijk voor.

  • Publiek verantwoorden

    Reageer

    De afgelopen jaren heeft de Almeerse raad geïnvesteerd in ‘publiek verantwoorden’. Onder die noemer zijn gemeenteraadsleden het gesprek aangegaan met instellingen, corporaties en ‘maatschappelijke organisaties’ in de stad. 

  • Ziet u zichzelf als raadslid?

    Reageer

    Ruim tien jaar geleden startte in Almere met succes een campagne onder deze naam. Met de bedoeling inwoners te interesseren voor het raadslidmaatschap. Dat gebeurde ruim anderhalf jaar voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2010.

  • Kiesrecht

    1 reactie

    Dit jaar wordt 100 jaar Kiesrecht gevierd. Veel is er al over geschreven. Met voor mij de vraag: kan kiesrecht bij gemeenten meer zijn dan eenmaal per vier jaar een gemeenteraad kiezen? Kan met de invulling van kiesrecht bijvoorbeeld de participatie van inwoners worden versterkt?

  • De raad bestaat niet

    4 reacties

    Spreek ik raadsleden waar in het land ook, dan overkomt het mij regelmatig dat een raadslid mij verrast met de uitspraak ‘de raad bestaat niet voor mij'. 'Wel de raadsvergadering'. Steeds opnieuw merk ik dat die uitspraak mij tegen de borst stuit. Want een kenmerk van een krachtige samenleving is juist het hebben van krachtige instituties.

  • Dualisme is mislukt!

    1 reactie

    De laatste tijd krijg ik opvallend vaak de vraag voorgelegd of het dualisme bij gemeenten niet is mislukt? Neen, is steevast mijn antwoord. De invoering van het duale systeem in 2002 heeft ruimte gegeven voor mooie verbeteringen. Of het nu verandering in vergadersystemen, meespreeksystemen of het uitvoeren van gemeentelijke enquêtes is, er is beweging ontstaan.

  • Blikken van verwondering en ongepolijste vragen

    1 reactie

    Wanneer de omgeving van die nieuwe raadsleden kan luisteren en wil leren biedt dit moment kansen. Dus pas op de vragen en suggesties van de nieuwe raadsleden weg te honen. Pas op dat je als nieuweling je razendsnel aanpast, waar zeker jongeren meester in zijn, maar je de verwondering vast houdt.

  • De Barberiaanse democratie

    Reageer

    Burgemeesters hebben een mooie maar niet altijd eenvoudige positie. Vergelijkbaar met gemeenteraden gaan ze over steeds meer maar nemen hun bevoegdheden verhoudingsgewijs af. Moet je burgemeesters dan meer instrumenten geven?  Niet zonder meer.

  • Is de kiezer dan toch gek?

    2 reacties

    Onbehagen voel ik wanneer ik in de pers berichten lees over onbeholpen politiek en bestuurlijk gedrag en – handelen. Met enige regelmaat duikt er weer een gemeente op waar iets aan de hand is. Recent treft het Brunssum. Wanneer je die berichten voor waar aanneemt dan vraag je je af, is de kiezer toch gek om zich zo te laten representeren? Of is er iets anders aan de hand?

  • Fractiediscipline

    2 reacties

    Elke raadsperiode zijn er momenten waarbij ik hoor verzuchten of juichen - afhankelijk van waar je staat - ‘met zo’n fractie heb je geen vijanden meer nodig’. Fracties zijn een heel dominant vehikel geworden in de politiek. Terwijl wettelijk de fractie niet eens bestaat.

  • Hennis-debat , een les voor raadsleden

    Reageer

    Het laatste Kamerdebat van voormalig minister Hennis, is mooie leerstof voor raadsleden. Ook omdat gemeenteraden nog al eens de neiging hebben ‘Tweede Kamertje te spelen’.

  • Stop die bestuurlijke vernieuwing

    Reageer

    Het correctief referendum is voorlopig weer van de baan in Nederland. Mij doet dat opnieuw inzien dat wij in Nederland eigenlijk niet kunnen omgaan met bestuurlijke vernieuwingen. Onder de noemer ‘daadkracht’ blijven we er eindeloos over spreken. 

  • Raadsleden: pak je kans

    Reageer

    Het politieke reces ligt weer achter ons. Een nieuw politiek seizoen is gestart. Het laatste voor deze gemeenteraden, want volgend jaar wachten de gemeenteraadsverkiezingen. Af en toe denk ik nog even terug aan de vakantie en de prachtige steden die ik bezocht. Op mijn reis zag ik veel verkiezingsborden en sprak ik met mensen over verkiezingen of over de renovatie van het parlement. Enige beroepsdeformatie wil ik mezelf niet ontzeggen.  

  • Houd je van lezen? Word dan raadslid!

    9 reacties

    Bovenstaande titel zou zo maar een wervingsslogan kunnen zijn voor raadsleden. Het betreft geen ontspannende literaire thrillers, detectives, romans of biografieën. Nee, als raadslid kun je een heel nieuw genre toevoegen aan je repertoire: ‘stukken voor de raad’. Juist in een tijd waarbij het ‘ontlezen’ aan de orde is, helpt die leesplicht niet. In de praktijk blijkt het leeswerk namelijk één van de punten die potentiële raadsleden ervan weerhoudt de stap naar het raadswerk te zetten.

  • Mijd de informatiecarrousel bij invoering Omgevingswet

    3 reacties

    De decentralisatie van het sociaal domein is nauwelijks afgerond, of we beginnen aan de volgende grote operatie: de invoering van de Omgevingswet. Dat biedt gemeenteraden kansen om de lessen die zijn geleerd uit die vorige grote operatie in de praktijk te brengen. Maar de eerste signalen wijzen daar niet op. Want net als bij het sociaal domein is alles er op gericht om tot een goede technische invoering te komen. Daar kun je niet op tegen zijn. Maar het effect is dat gemeenteraden in informatiebijeenkomsten worden gezogen en niet aan de wezenlijke vragen over visie en rollen toe komen.  

  • Te weinig raadsleden? Ze liggen voor het oprapen!

    8 reacties

    In 2008 stelde burgemeester Annemarie Jorritsma inwoners in Almere de vraag: Zie jij jezelf al als raadslid? Wellicht kunt u het zich voorstellen, dat er genoeg inwoners zijn die van deze vraag nieuwsgierig worden, of zelfs direct ‘ja’ antwoorden. Eerlijk is eerlijk: het liep niet direct storm met aanmeldingen. Maar de campagne leverde uiteindelijk toch veel inwoners op die lieten blijken interesse te hebben in het ‘hoe en wat’ van de plaatselijke politiek. Juist inwoners die niet tot de ‘usual suspects’ behoorden.